Κυριακή, 28 Ιουλίου 2013

Τετάρτη 31/7 7:30μμ εκδήλωση-συζήτηση με θέμα Επαναναπλημμυρισμός της Λίμνης Μουριάς

Μουριά λίμνη ξανά! Με αυτό το σύνθημα ,οι σύλλογοι που φιλοξενούμαστε στο 1port festival  , θέλουμε να θυμίσουμε στους συμπολίτες μας τον ξεχασμένο υδροβιότοπο της Λίμνης Μουριάς και να καλέσουμε όλους σε μια κοινή προσπάθεια για την επαναδημιουργία της λίμνης, απαιτώντας από τους υπεύθυνους να μας ακούσουν! Οι σύλλογοι : Περιβαλλοντική Δράση Ηλείας  , φυσιολατρικός Σύλλογος Φίλων Λίμνης Μουριάς  , Σύνδεσμος των εν Αθήναις Πυργίων ,  Εκπ/κος Σύλλογος Γυναικών Γρανιτσεΐκων  "Οι Φίλοι του Σχολείου" ,   Πολιτιστικός Σύλλογος " Η ΔΕΞΑΜΕΝΗ" , Σύλλογος Δασκάλων και Νηπιαγωγών Πύργου , Ποδηλατοδρόμος Πύργου Τ.Π.Σ.

Την Τετάρτη 31 Ιουλίου στις 7 :30 μ. μ. στο περίπτερο της κίνησης  << Μουριά λίμνη ξανά  >> θα διεξαχθεί ενημερωτική εκδήλωση με θέμα τον επαναπλημμυρισμό της λίμνης Μουριάς  : Προβολή του ντοκιμαντέρ <<Ήταν κάποτε μια λίμνη  >> από τα παιδιά του 3/θ Δημοτικού Σχολείου Αγ. Ιωάννη.

 Θα ακολουθήσουν τοποθετήσεις από τους συλλόγους και  ομιλία από τον  Γεράσιμο Αράπη, Καθηγητή του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθήνας, μέλος του Δ.Σ. της "Ελληνικής Εταιρείας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού"

ΜΟΥΡΙΑ Λίμνη Ξανά


Για να μη λησμονηθεί η ιστορία του τόπου μας!

Λίμνη Μουριάς ξανά!



Η λίμνη της Μουριάς και ο Πύργος αποτελούσαν μια ενότητα για αιώνες έως ότου χωρίστηκαν με την αποξήρανση της λίμνης στα τέλη του 1960. Ο Παυσανίας στα Ηλειακά Β’ αναφέρεται στη λίμνη της Μουριάς όταν περιγράφει ότι σε απόσταση έξι σταδίων από την αρχαία πόλη των Λετρίνων υπήρχε μια λίμνη που δεν ξηραινόταν ποτέ και είχε διάμετρο περίπου τριών σταδίων: «Λετρίνων δὲ ὅσον τε ξπωτέρω σταδίοις στν έναος λίμνη τριν που τν διάμετρον σταδίων μάλιστα ».


Λίμνη Μουριά
Η Λίμνη Μουριά καταλάμβανε συνολική έκταση 6.500 στρεμμάτων, εκ των οποίων τα 6.000 στρέμματα αποτελούσαν την κυρίως λίμνη που εκτεινόταν ΒΔ του δρόμου Πύργου-Σπιάντζας, (στοιχεία Υ.Ε.Β. Ν. Ηλείας), ενώ τα υπόλοιπα ήταν παρόχθιες περιοχές.
Η λίμνη σχηματίστηκε πίσω από αμμώδεις φραγμούς, με ταυτόχρονη εισροή γλυκού νερού από τον Αλφειό Ποταμό, όπως επίσης και αλμυρού νερού που εισερχόταν από τη θάλασσα.
Ιχθυοπανίδα και αλιευτική παραγωγή
Τα χέλια και οι κέφαλοι αποτελούσαν την κύρια αλιευτική παραγωγή της λίμνης .
Επίσης αλιεύονταν και μικρότερες ποσότητες μπαρμπουνιών, αθερίνας και γαρίδας.
Η τοπική οικονομία στηριζόταν στην αλιευτική παραγωγή της λίμνης, ενώ από το 1946 μέχρι την αποξήρανσή της λειτουργούσε το Ιχθυοτροφείο Μουριάς με εξωστρεφή παραγωγικό προσανατολισμό. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο συνεταιρισμός διενεργούσε και εξαγωγές χελιών στην Ιταλία.
Ορνιθοπανίδα
Η περιοχή της πρώην Λίμνης Μουριάς βρίσκεται εντός του λεγόμενου «νοητού δυτικού αεροδιαδρόμου» μεταναστευτικών πουλιών. Κάθε άνοιξη και φθινόπωρο ο διάδρομος αυτός χρησιμοποιείται από τα μεταναστευτικά πουλιά, καθώς αποτελεί τμήμα του ταξιδιού τους από την Ευρώπη έως την Αφρική και αντίστροφα (Hoffmann 1992). Σήμερα μετά τις αποξηράνσεις των λιμνοθαλασσών της Αγουλινίτσας και της Μουριάς αυτός ο κρίκος έχει σπάσει!
Σημερινή κατάσταση
Η αποξήρανση της λίμνης ολοκληρώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και οι νέες εκτάσεις δόθηκαν για καλλιέργεια. Σήμερα το μεγαλύτερο τμήμα της περιοχής είναι γεωργικά ανεκμετάλλευτο λόγω της κακής ποιότητας του εδάφους.
Το έδαφος και ο υδροφόρος ορίζοντας ρυπαίνονται και υποβαθμίζονται εξαιτίας της αλόγιστης χρήσης φυτοφαρμάκων και άλλων ρύπων. Η ρύπανση του νερού των καναλιών προκαλεί δυσοσμία και αποτελεί εστία μόλυνσης στη περιοχή. Οι ανεξέλεγκτες αυτές χρήσεις επιβαρύνουν την αισθητική υποβάθμιση του τοπίου, τη ρύπανση των εδαφών και των υπόγειων νερών. Το αποκορύφωμα της εγκατάλειψης υπογράφεται από σωρούς από σκουπίδια και μπάζα που αυθαίρετα γεμίζουν την έκταση σε διάφορα σημεία.

Για να “αποκτήσει μέλλον ” ο τόπος μας!!


Θέλουμε τη λίμνη «Μουριά» ξανά , για να έχουμε τα παρακάτω πλεονεκτήματα:


  • Μείωση της ρύπανσης του εδάφους και των νερών της περιοχής από
φυτοφάρμακα.
  • Βελτίωση του μικροκλίματος της περιοχής.
  • Βελτίωση της αισθητικής του τοπίου και της ποιότητας ζωής. Θα ομορφύνει η πόλη μας!
  • Εμπλουτισμό του υδροφόρου ορίζοντα.
  • Αναστολή λειτουργίας αντλιοστασίων.
(μικρό κόστος λειτουργίας-εξοικονόμηση ενέργειας).
  • Νέες ευκαιρίες απασχόλησης και δυναμική πηγή εισοδημάτων από οικοτουρισμό , αγροτουρισμό και αλιεία.
  • Χώροι για αναψυχή στο φυσικό τοπίο.
  • Η διαχρονική παρακολούθηση της πορείας της νέας λίμνης θα προσελκύει νέους επιστήμονες στον τομέα της περιβαλλοντικής έρευνας , επιστήμης και τεχνολογίας.
  • Οι εργασίες αποκατάστασης θα δώσουν δουλειά στον ευρύτερο κατασκευαστικό κλάδο.
Η αγωνία και ο προβληματισμός όσων συμμετέχουμε στην προσπάθεια ευαισθητοποίησης είναι το πώς θα φτάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Η χρόνια αδιαφορία και ευκαιριακή, επιδερμική παρατήρηση του ζητήματος του επαναπλημμυρισμού της λίμνης από τους φορείς του τόπου μας πρέπει να πάψει. Η χρηματοδότηση του έργου πρέπει να ενταθεί στο πρόγραμμα Ε.Σ.Π.Α. 2014 -2020 ! Το ιδιοκτησιακό καθεστώς , η χρήση γης, ο σχηματισμός του φορέα διαχείρισης , η επικαιροποίηση των μελετών και γενικότερα ό,τι προβλέπεται για τη συγκρότηση μιας ολοκληρωμένης πρότασης είναι διαδικασίες που προϋποθέτουν τη συνεργασία τοπικής αυτοδιοίκησης και των συναρμόδιων φορέων και πρέπει να ξεκινήσουν άμεσα. Σκοπός όσων συμμετέχουμε στο εγχείρημα αφύπνισης είναι να προκαλέσουμε το δημόσιο διάλογο για το μέλλον του τόπου μας! Πιστεύουμε ότι η περιοχή μας αξίζει κάτι καλύτερο και η κατάταξή της στις τελευταίες θέσεις της ανάπτυξης και στην πρώτη της ανεργίας ΔΕΝ πρέπει να είναι ανεκτή!
Οι συνδιοργανωτές
Περιβαλλοντική Δράση Ηλείας , φυσιολατρικός Σύλλογος Φίλων Λίμνης Μουριάς , Σύνδεσμος των εν Αθήναις Πυργίων , Εκπ/κος Σύλλογος Γυναικών Γρανιτσεΐκων “Οι Φίλοι του Σχολείου” , Πολιτιστικός Σύλλογος “ Η ΔΕΞΑΜΕΝΗ” , Σύλλογος Δασκάλων και Νηπιαγωγών Πύργου .
Υποστηρικτές της δράσης

Φαρμακευτικός Σύλλογος Ηλείας , Σύλλογος Εμπόρων -Βιοτεχνών- Επαγγελματιών( Ε.Β.Ε.) Ν.Ηλείας , Δημοτικό Διαμέρισμα Αγ. Ιωάννη , Δημοτικό Διαμέρισμα Γρανιτσεΐκων , Ορειβατικός Σύλλογος Πύργου , Φιλοζωικός Σύλλογος Πύργου , Σύλλογος Ποντίων Ν. Ηλείας , Σύλλογος Γυναικών Σκουροχωρίου , Σύλλογος Γυναικών Λεβεντοχωρίου , “Ποδηλατοδρόμος Πύργου Τ.Π.Σ.” “ΥΔΡΟΝΑΥΤΕΣ” παράρτημα Ν. Ηλείας , Φυσιολατρικός και Πολιτιστικός Σύλλογος Αρχ. Ολυμπίας , Εμπορικός Σύλλογος Αρχ. Ολυμπίας “ΕΡΜΗΣ” , “Α.Ο.ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗΣ” , “φωτακτίς” Σύλλογος Επαγγελματιών Φωτογράφων Ηλείας ,Σύλλογος καταστηματαρχών Κουρέων – κομμωτών Ν.Ηλείας , Σύλλογος Επαγγελματιών Αλιέων , Σύλλογος Ερασιτεχνών Αλιέων Πύργου – Κατάκολου .

Τετάρτη, 2 Ιανουαρίου 2013

Να ξεβρομίσει ο τόπος

 Νομίζω ότι ήρθε η ώρα, με αφορμή την υπόθεση Παπακωνσταντίνου, να ξετυλίξουμε το κουβάρι της κρίσης από την αρχή, να ξεχωρίσουμε τους –βολικούς, για κάποιους– μύθους από την πραγματικότητα. Γιατί; Διότι πολύ απλά, η λίστα Λαγκάρντ έδειξε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας μας δεν είναι το πολιτικό μοντέλο που ακολουθήσαμε στο παρελθόν, όπως προσπαθούν να μας πείσουν τα φιλοσυστημικά παπαγαλάκια, που προτάσσουν με αυταπάρνηση τα μεταρρυθμιστικά τους στήθη και παλεύουν με νύχια και με δόντια για να διαλύσουν το τελευταίο σοβιετικό κράτος της Ευρώπης, αλλά τα πρόσωπα. Δυστυχώς, κάθε μέρα που περνάει γίνεται όλο και πιο φανερό ότι τα τελευταία χρόνια μας κυβέρνησε ότι πιο χυδαίο, ασήμαντο, διεφθαρμένο και ανίκανο. Του Νίκου Αραπάκη. 

Ακόμη κι αυτό το κράτος ξέφραγο-αμπέλι, που στήθηκε κατ’ αυτό τον τρόπο με αποκλειστικό σκοπό να εξυπηρετεί τις γαλάζιες και πράσινες στρατιές των αργόμισθων κομματόσκυλων και τους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες, και το οποίο είναι αυτονόητο ότι, ακόμη κι αν δεν θέλει γκρέμισμα και χτίσιμο από την αρχή, χρειάζεται γενική ανακαίνιση, είναι ένα μικρό μέρος του γενικότερου προβλήματός μας.
Το πραγματικό μας πρόβλημα, και για το οποίο ελάχιστη κουβέντα έχει γίνει, είναι, όσο κι αν ακούγεται απλοϊκό, τα πρόσωπα. Δυστυχώς, κάθε μέρα που περνάει γίνεται όλο και πιο φανερό ότι η Ελλάδα είχε την ατυχία να διοικείται από απατεώνες του κοινού ποινικού δικαίου, από λωποδύτες με το λάμδα κεφαλαίο.
Τώρα, θα μου πείτε, «καλά, εσύ τώρα το κατάλαβες; Τώρα αντιλήφθηκες τι γίνεται και τι γινόταν;». Εννοείται πως όχι. Τα γνώριζα. Όλοι μας τα γνωρίζαμε. Όμως, και μολονότι όλοι μας έχουμε αρχίσει να παθαίνουμε ανοσία στα δεκάδες επαναλαμβανόμενα σκάνδαλα, η λίστα Λαγκάρντ είναι το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της ανοχής του μέσου πολίτη αυτής της χώρας. Πλέον το ποτήρι δεν ξεχείλισε, έσπασε.
Κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι από την κρίση θα μας βγάλουν οι Μόντιδες, οι Παπαδήμοι, και οι Στουρνάρες (δείτε, στο You Tube, τα βίντεο με τις προβλέψεις του Στουρνάρα για την κρίση.  Ούτε η Πυθία τέτοια ευστοχία στις προβλέψεις…), οι έντιμοι και άφθαρτοι τεχνοκράτες. Βέβαια, η αλήθεια είναι πως το έργο «οι τεχνοκράτες στην εξουσία», όσο κι αν οι επιτήδειοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι καινούργιο, το έχουμε δει ξανά, την εποχή του εκσυγχρονισμού. Από τη μια ο Σημίτης, ο άοκνος τεχνοκράτης καθηγητής με το σημειωματάριο υπό μάλης· ολόγυρά του ένα επιτελείο άφθαρτων τεχνοκρατών: Τσουκάτος, Μαντέλης, Νεονάκης, Γιαννίτσης κλπ.
Τι απέδειξε αυτή η εποχή; Πολλά. Κυρίως ένα: Τα ράσα δεν κάνουν τον παπά. Ο κύριος καθηγητής, με το σπουδαίο βιογραφικό και το χαμηλό προφίλ, μπορεί να είναι εξίσου διεφθαρμένος και ανίκανος με τον κλασικό πολιτικάντη-Μαυρογυαλούρο.
Ποιος μπορεί να ξεχάσει, την ώρα που βοούσε όλη η Ελλάδα για την απίστευτη διαφθορά, την περίφημη φράση «όποιος έχει στοιχεία στον εισαγγελέα»; Ποιος μπορεί να ξεχάσει ότι, αποδεδειγμένα πλέον, οι μισοί σύμβουλοί του τα έπαιρναν φόρα παρτίδα. Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει ότι η ολυμπιάδα, το πραγματικό κόστος της οποίας αμφιβάλλω εάν θα το μάθουμε ποτέ, επέτεινε το πρόβλημα χρέους της χώρας και συνέβαλλε στην κατάρρευσή της;
Εμπλακήκαμε σε μια αέναη συζήτηση για το αν θα πρέπει να μείνουμε στο ευρώ ή να επιστρέψουμε στη δραχμή, για το αν θα πρέπει να παραμείνουμε στην ευρωζώνη ή να αποχωρήσουμε, για το αν το κράτος μας είναι μεγάλο, μικρό ή δυσλειτουργικό. Χωρίς να θέλω να απαξιώσω τους παραπάνω προβληματισμούς, αλλά ούτε και τα όσα χρήσιμα προέκυψαν από αυτές τις συζητήσεις, επαναλαμβάνω ότι αυτά είναι το έλασσον και όχι το μείζον.
Το μείζον, όπως αποδεικνύεται πλέον περίτρανα, δεν είναι οι πολιτικές που εφαρμόσαμε ή θα εφαρμόσουμε, αλλά το ποιοι τις υλοποίησαν και, κυρίως, ποιοι θα κληθούν να υλοποιήσουν τα όσα θα αποφασίσουμε. Διότι ακόμη κι αν καταφέρουμε να βγούμε από τη στενωπό μέσω της συνταγής των θανατηφόρων μνημονίων και κάποια στιγμή η χώρα ανακάμψει, σε ελάχιστα χρόνια θα έχουμε επανέλθει στα ίδια.
Πώς και γιατί θα μπορέσει ο Σαμαράς, που ως υπουργός πολιτισμού, το 2009, διόρισε το μισό νομό Μεσσηνίας στο μουσείο της ακρόπολης, να αλλάξει τον τρόπο που βλέπει το κράτος; Δεν υπάρχει περίπτωση. Και το γνωρίζουν όλοι αυτό. Σε ποιο επάγγελμα θα μπορούσε να επιβιώσει ένας τύπος ο οποίος υποστηρίζει φανατικά μια θέση Α και μετά από λίγους μήνες, χωρίς στο μεσοδιάστημα να έχει αλλάξει κάτι, να υποστηρίζει, και μάλιστα πιο φανατικά απ’ ό,τι υποστήριζε την αρχική του θέση, την ακριβώς αντίθετη;
Πώς θα μπορέσει ο Γ.Α.Π, και ο κάθε Γ.Α.Π, να σταματήσει να σέρνει μαζί του ολόκληρο το αργόμισθο σόι του; Πώς θα μπορέσει ο μελλοντικός φέρελπις πολιτικός που θα ακούει στο όνομα Κυριάκος Μητσοτάκης να μην γίνει κολλητός φίλος με τον επόμενο Χριστοφοράκο, εφόσον έτσι τον γαλούχησε η οικογένειά του;
Πώς θα μπορέσουμε να πείσουμε το χαμογελαστό παιδί (κατά κόσμον, Γιάννος Παπαντωνίου) ότι το να έχει η σύζυγός σου λογαριασμό με πολλά μηδενικά στην Ελβετία κι εσύ να δηλώνεις ότι δεν το ήξερες διότι αυτός ο λογαριασμός έχει να κάνει με τον πρώην σύζυγο και μπλα… μπλα… μπλα…, είναι μια δικαιολογία που θα μπορούσε να πείσει μονοκύτταρους οργανισμούς αλλά όχι ανθρώπους –όσο ηλίθιοι ή παραπληροφορημένοι και αν είναι. Πώς θα καταφέρουμε να μην γίνονται υπουργοί άνθρωποι (βλέπε, Όλγα Κεφαλογιάννη) που έχουν ως μόνο τους προσόν το επώνυμο και τη στήριξη κάποιου εκδότη ή καναλάρχη;
ΝΑ ΞΕΒΡΟΜΙΣΕΙ Ο ΤΟΠΟΣ. Σκληρό; Λαϊκίστικο; Απλουστευτικό; Διαλέξτε όποιον χαρακτηρισμό θέλετε. Όμως, ό,τι και να κολλήσετε δίπλα σε αυτή τη φράση, η αλήθεια της πλέον είναι δεδομένη.
Πρέπει να ξεβρομίσουμε, άμεσα, από αυτούς που μας κυβέρνησαν, μας κατέστρεψαν, και τώρα έχουν ενδυθεί το μανδύα του σώφρονα μεταρρυθμιστή ώστε να μην αναγνωρίζονται, για να καταφέρουν να διασωθούν. Όσο δεν το κάνουμε αυτό, τα προβλήματά μας, ακόμη κι αν πρόσκαιρα νομίσουμε ότι λύνονται, θα γιγαντώνονται και θα διαιωνίζονται. Εάν συνεχίζουν να μας κυβερνάνε οι διάφοροι Πάγκαλοι, που πιστεύουν ότι ο λαός αποτελείται, αποκλειστικά, από κομματόσκυλα και κολλητούς επιχειρηματίες, άρα δικαιούται να λέει ότι «μαζί τα φάγαμε», φως στο τούνελ δεν πρόκειται να δούμε ποτέ. Χρειαζόμαστε, πριν και πάνω απ’ όλα, νέα πρόσωπα.
Το αν αυτοί θα τα καταφέρουν καλύτερα από τους προκατόχους τους ή θα αποδειχθούν ίδιοι, είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί να μας το εγγυηθεί. Όμως, ανεξαρτήτως του αποτελέσματος που θα έχει μια προσπάθεια με νέα πρόσωπα, οφείλουμε απέναντι στους εαυτούς μας, τα παιδιά μας και τον τόπο να το προσπαθήσουμε.
Κι αν τα καταφέρουμε, έχει καλώς. Αν όχι, τουλάχιστον θα μας μείνει η ηθική ικανοποίηση ότι το παλέψαμε. Το να μείνουμε όμως απαθείς, φοβισμένοι και άβουλοι, υποκύπτοντας στην προπαγάνδα τού «υπάρχουν και χειρότερα», δεν μας τιμά. Και πάνω απ’ όλα δεν μας βολεύει.
Να τους ξεφορτωθούμε πάση θυσία και άμεσα. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να μεταφέρουμε τη συζήτηση, από την αέναη σκανδαλολογία, στην πραγματική πολιτική. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να δούμε εάν, για τα δεινά μας, ευθύνεται η κούτρα μας, ο νεοφιλελευθερισμός, η αριστερά, η δεξιά, κανείς τους ή και όλοι μαζί.
Όσο δεν το κάνουμε, θα συνεχίζουμε να βράζουμε στο ίδιο καζάνι, αυτό το καζάνι που μονίμως μαγειρεύει διαπλοκή, διαφθορά, μιζέρια, και –άδικη– ισοπέδωση των πάντων. Και το χειρότερο όλων είναι ότι, εάν δεν ξεφορτωθούμε άμεσα αυτό τον εσμό των απατεώνων, το σενάριο οι διάδοχοί τους να προέρχονται από το χώρο των γνήσιων «Αιλήνων» με τα ξυρισμένα και άδεια κεφάλια, θα φαντάζει όλο και πιο πιθανό. -
*O Nίκος Αραπάκης, είναι συγγραφέας, και το άρθρο είναι γραμμένο, με βάση την πρώτη ποιοτική έρευνα για την ελληνική - ευρωπαϊκή και ουσιαστικά παγκόσμια κρίση, με βάση το ερώτημα "Ποιές αιτίες μας έφεραν ως εδώ, και κυρίως τί πρέπει να κάνουμε;" που έχει ξεκινήσει η Κρυσταλία Πατούλη από τον Αύγουστο του 2010 και δημοσιεύεται στο tvxs.gr ως δημόσιος διάλογος με συμμετέχοντες πολλά πρόσωπα των γραμμάτων και των τεχνών.

Πηγή:tvxs.gr