Σάββατο, 30 Ιουνίου 2012

Ένα χρόνο μετά την «Μάχη του Συντάγματος»





«Μην θρηνείτε οργανωθείτε»
Joe HillIWW 


Να κατανοήσουμε ότι το Σύνταγμα στην μορφή που είχε πέρυσι, έχει τελειώσει και περάσει στην ιστορία. Θα είναι τραγικό να ζητήσουμε την νεκρανάσταση του και ψυχοκοινωνικά άχρηστο και επιβλαβές.  

Το σύνταγμα δεν ηττήθηκε από τους "απέξω" ή την αστυνομία, αλλά από μέσα. Και εξηγούμε: Το σύνταγμα ηττήθηκε διότι δεν μπόρεσε να γίνει φορέας αλλαγής του εαυτού: Ο μικροαστός μπήκε μικροαστός και παρέμεινε έτσι μέχρι το τέλος, κρατώντας σφιχτά τα στερεότυπα και τον ναρκισσισμό του. Παρέμεινε δε βαθιά υποκριτής στην συνείδηση του.

Κάποιοι ήρθαν για παρέα, για να βρουν έρωτα, άλλοι να βρουν ρόλο, κλπ. Κάποιοι λίγοι για να αλλάξουν τα πράγματα. Δυστυχώς στην πλειονότητα, κυριάρχησε ο ναρκισσισμός και η λειτουργικότητα των ρόλων ως ψευδής αναπαράσταση: Στο σύνταγμα μπορούσες να είσαι ειδικός, θεματικός, καλλιτέχνης, υπερήρωας, διασώστης, παρουσιαστής, κλπ, όχι τόσο γιαυτό που πρόσφερες για τους άλλους, αλλά για το πόσο αυτό ήταν ευεργετικό στην αυτοεικόνα σου, που από την πρότερη αφάνεια σε έκανε κάτι: «Άτομο με θετική κοινωνική συμπεριφορά». Πάντα όμως εντός της πλατείας διότι εκτός αυτής το άτομο άλλαζε και φορούσε την παλιά του στολή, ρόλο ή εικόνα.

Αυτό είναι και το μεγαλύτερο δυστύχημα του συντάγματος, ότι τα άτομα έμειναν στατικά, δεν μπόρεσαν αυτές οι χιλιάδες κόσμου να γίνουν οι ίδιοι ή αλλαγή που επιθυμούσαν (αν το επιθυμούσαν - που και αυτό αμφισβητείτε). Αυτό φάνηκε στην εξέλιξη του κόσμου για το πώς κινήθηκε μέχρι και ένα χρόνο μετά στην προσπάθεια αναβίωσης του. Δεν μπόρεσε δηλαδή  να δημιουργήσει ένα αίσθημα ψυχολογικής κοινότητας και να φτιάξει κοινωνικές σχέσεις αντίστασης.

Δεν ξέρω αν πέρυσι είχε το Ευro πως θα ήταν η πλατεία: Αν θα υπήρχε η Λαική συνέλευση ή μια γιγαντοοθόνη να βλέπουν μπάλα οι αγανακτισμένοι μαζί με τα ΜΑΤ, έστω και περικυκλωμένοι από αυτούς.

Όπως και να έχει ως συμβάν τελείωσε και σηκώνει πολλές και διαφορετικές αναλύσεις, που μπορεί να είναι αντίθετες από την δική μου. Βρεθήκαμε με αρκετούς και ενδιαφέροντες ή ιδιαίτερους ανθρώπους και στην πορεία συγκλίναμε μαζί τους, ενώ με άλλους αποκλίναμε ξανά στην πορεία. Προσωπική μου γνώμη είναι ότι θα πρέπει να χαιρόμαστε γιαυτούς που έκαναν έστω και ένα χιλιοστό μπροστά για να αλλάξουν και να λυπόμαστε για αυτούς που παρέμειναν στάσιμοι γιατί είναι και οι πιο τραγικές φιγούρες στο  όλο κοινωνικό συμβάν του Συντάγματος.

Ότι έγινε - έγινε και δεν αλλάζει. Απλά την επόμενη φορά να είμαστε πιο συντεταγμένοι και με πλαίσιο οργάνωσης και δράσης. Θα τα ξαναπούμε. Συνεχίζουμε μέχρι την ελευθερία!!!
Αργύρης Αργυριάδης
απο babylonia.gr

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2012

Τα αναβολικά του φασισμού. Του Δημήτρη Ψαρρά


Ειρωνεία της τύχης. Έμελλε να είναι βουλευτίνα του ΚΚΕ (η Λιάνα Κανέλλη), η πρώτη που, μαζί με τη βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ (τη Ρένα Δούρου), θα γινόταν δημόσιος στόχος της χρυσαυγίτικης βίας. Διαψεύστηκε έτσι με τραγικό τρόπο η προεκλογική βεβαιότητα της Αλέκας Παπαρήγα ότι μόλις μπουν οι ναζιστές στη Βουλή θα φορέσουν γραβατούλες και ταγεράκια και θα γίνουν καλά παιδιά.
Το δυστύχημα είναι ότι χρειάστηκε να δούμε «ζωντανά» στην τηλεόραση αυτό το ελάχιστο δείγμα πολιτικής δράσης της Χρυσής Αυγής για να καταλάβουν ακόμα και οι πιο αδιάφοροι ότι κάτι δεν πάει καλά μ’ αυτό τον «διάλογο» που έχει ανοίξει με τους ναζιστές, κάτω από τους κανόνες που ορίζει για την προβολή των κομμάτων ο εκλογικός νόμος και οι προδιαγραφές του ΕΣΡ.
– Δεν μας έφταναν τα εκατοντάδες θύματα των πογκρόμ που διοργανώνει η ναζιστική συμμορία εδώ και χρόνια.
– Δεν δώσαμε σημασία στις δικαστικές αποφάσεις που αφορούν την ποινική δράση των μελών της ούτε καθ στις δίκες που εκκρεμούν εις βάρος στελεχών της για αδικήματα βίας.
–Αψηφήσαμε ακόμα και την τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Κακουργημάτων που επικυρώθηκε από τον Άρειο Πάγο (απόφαση Ποινικού Τμήματος 1167/2010), σύμφωνα με την οποία δέκα μέλη της οργάνωσης, με επικεφαλής τον υπαρχηγό της, οργάνωσαν δολοφονική απόπειρα εναντίον ενός αριστερού φοιτητή.
Όλα αυτά τα στοιχεία θα αρκούσαν για να θέσει κανείς εκτός δημοκρατικού πλαισίου τη Χρυσή Αυγή και τους εκπροσώπους της πολύ πριν αρχίσει η προεκλογική περίοδος των περασμένων εκλογών. Στην περίπτωσή της δεν έχει καμιά εφαρμογή η αρχή που θέλει τη δημοκρατία να είναι ανεκτική ακόμα και απέναντι στους εχθρούς της. Γιατί δεν είναι οι «ιδέες» της Χρυσής Αυγής που πρέπει να αποκρουστούν, αλλά οι ίδιες οι πράξεις της.
Γράφοντας πριν από τις περασμένες εκλογές, υποστήριζα ότι γι’ αυτό τον λόγο κανένας διάλογος δεν είναι δυνατός με τους ναζιστές.[1] Αυτό ισχύει και για μας τους δημοσιογράφους αλλά και για τους πολιτικούς που βρίσκονται αντιμέτωποι με το ίδιο δίλημμα. Φυσικά, όσοι αισθάνονται πολιτική συγγένεια με τον φύρερ της Χρυσής Αυγής μπορούν ελεύθερα να τον καλούν στις εκπομπές τους ή να τον προβάλλουν στις στήλες τους. Αλλά ας μην επικαλούνται την ανάγκη «διαλόγου» ή την «ελευθερία των απόψεων», γιατί η προπαγάνδιση των πογκρόμ δεν είναι «άποψη».
Ακούγεται το επιχείρημα ότι μέχρι και οι φυλακισμένοι, ακόμα και οι βαρυποινίτες, βγαίνουν τηλεφωνικά σε τηλεοπτικές εκπομπές και υπερασπίζονται το δίκιο τους. Και πολύ καλά κάνουν. Αλλά όπως κανείς δεν καλεί καταδίκους για να εγκωμιάσουν το έγκλημά τους, έτσι δεν αποτελεί δημοκρατικό δικαίωμα των ναζιστών να μας εξηγούν για ποιο λόγο πρέπει να εφαρμόσουν κι αυτοί την «τελική» τους λύση στην Ελλάδα, αυτή τη φορά εναντίον των μεταναστών.
Το πάγιο ερώτημα των επιστημόνων που ασχολούνται με το φαινόμενο των σύγχρονων ακροδεξιών κομμάτων στην Ευρώπη είναι με ποιο τρόπο μπορεί να αναχαιτίσει την προέλασή τους το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα, οι εκφραστές δηλαδή του λεγόμενου συνταγματικού τόξου. Ο David Art έχει από χρόνια μελετήσει τις συνέπειες που μπορεί να έχουν στη βιωσιμότητα αυτών των πολιτικών σχηματισμών οι δυο στρατηγικές που αναπτύσσονται σε διάφορες χώρες και που σχηματικά διακρίνονται ανάλογα με το αν έχει ή όχι επιβληθεί μια υγειονομική ζώνη, ένας πολιτικός αποκλεισμός δηλαδή αυτών των κομμάτων.[2]
Σύμφωνα με τη συγκριτική μελέτη των εκλογικών επιδόσεων, είναι σαφές ότι όσο πιο επιτρεπτικό είναι το πολιτικό περιβάλλον τόσο πιο εύκολα εγκαθίσταται στον πολιτικό χάρτη ένα παρόμοιο κόμμα. Σημειώνω εδώ ότι μιλάμε για ακροδεξιά κόμματα και όχι ανοιχτά νεοναζιστικά μορφώματα, για τα οποία δεν υπάρχει καμιά ανοχή στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Όμως η ίδια έρευνα δείχνει ότι αυτή η περίφημη «υγειονομική ζώνη» δεν πρέπει να οργανωθεί πολύ νωρίς, γιατί τότε κινδυνεύει να στρέψει την προσοχή ακτιβιστών της ακροδεξιάς στο μόρφωμα που απομονώνεται και να βοηθήσει έτσι σε μια έμμεση υπερπροβολή των θέσεών του.
Αυτή λοιπόν η υγειονομική ζώνη πρέπει να εγκατασταθεί μόνο αν έχει ήδη αποκτήσει μια κάποια διακριτή παρουσία το ακροδεξιό μόρφωμα. Από την άλλη, σύμφωνα με την ίδια έρευνα, η υγειονομική ζώνη δεν πρέπει να αργήσει πολύ να εγκατασταθεί, ώστε να μην προλάβει το ακροδεξιό κόμμα να αποκτήσει σταθερή εκλογική δύναμη. Γιατί, αν έχει συμβεί αυτό, τότε το ακροδεξιό κόμμα θα έχει σταθεροποιήσει μεγάλο μέρος των οπαδών του, θα έχει αποκτήσει σοβαρά υλικά και οικονομικά μέσα, αρχίζοντας να επιβάλλει τη δική του πολιτική ατζέντα. Το έχουμε δει να συμβαίνει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες με τα ζητήματα «νόμου και τάξης» και μετανάστευσης.[3]
Δυστυχώς αυτό είναι που συνέβη με τη Χρυσή Αυγή. Τώρα που «ξυπνήσαμε» είναι πολύ αργά, και η όψιμη «υγειονομική ζώνη» που επιχειρείται να θεσμοθετηθεί κατόπιν εορτής μετά τις ανδραγαθίες Κασιδιάρη ίσως δεν είναι αρκετή. Εδώ η ευθύνη των μέσων είναι σοβαρή. Γιατί ενώ η πραγματική δράση της Χρυσής Αυγής στις γειτονιές μοιάζει πολύ με την αντίστοιχη μαφιόζικων ομάδων στη γειτονική χώρα (προστασία μαγαζιών και αυτοδικία κατά μεταναστών υπέρ ορισμένων γηγενών), η εικόνα που έβγαζαν μέχρι πριν τρεις μέρες τα μέσα ενημέρωσης είναι εκείνη της γιαγιάς που της διαβάζει το PIN ο χρυσαυγίτης μπροστά στο ΑΤΜ.
Γιατί το έκαναν αυτό τα μέσα ενημέρωσης; Κάποια, όπως το Πρώτο Θέμα είναι φανερό ότι ασπάζονται ουσιαστικά την ατζέντα της οργάνωσης, επομένως το σχετικό ρεπορτάζ με τις στημένες φωτογραφίες ήταν η λογική κατάληξη ενός πολύχρονου φλερτ του Αναστασιάδη με τον φασισμό που καθώς φαίνεται επιτέλους ολοκληρώθηκε.
Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Και δυστυχώς δεν φταίνε μόνο οι δημοσιογράφοι. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι η Ακροδεξιά ηγεμόνευσε σε μια μερίδα των αγανακτισμένων και έδωσε τον δικό της τόνο σε πολλές σκηνές λαϊκής διαμαρτυρίας εναντίον εκπροσώπων του πολιτικού συστήματος, ακόμα και εκεί που δεν ήταν παρούσα. Δεν αναφέρομαι μόνο στην παρουσία Χρυσαυγιτών στην πάνω πλατεία, αλλά στην επικράτηση των συνθημάτων, και κυρίως της φρασεολογίας της οργάνωσης, σε μεγάλο τμήμα του λεγόμενου «αντιμνημονιακού κινήματος», που ούτε ενιαίο ούτε κίνημα είναι. Η συνθηματολογία περί ξένης κατοχής, Τέταρτου Ράιχ, τσούλας Μέρκελ, παγκόσμιας διακυβέρνησης, Λέσχης Μπίλντερμπεργκ, εβραϊκής Goldman Sachs και πρωθυπουργού Τζέφρι, που κυριάρχησαν συχνά στον δημόσιο λόγο επέτρεψαν στην όποια Χρυσή Αυγή να κολυμπάει σαν το ψάρι στο νερό.
Αυτό συνέβη και την περασμένη Πέμπτη. Η Χρυσή Αυγή όχι μόνο κάλυψε τη δράση του «υπευθύνου Τύπου» της οργάνωσης, αλλά για αντιπερισπασμό προχώρησε και σε διαδήλωση δεκάδων μελών της στην Παιανία, για να υπερασπιστεί τη δολοφονική πράξη αυτοδικίας ενός κατοίκου με θύμα έναν μετανάστη που θεωρήθηκε ύποπτος διάρρηξης. Δυστυχώς, οι ναζιστές γνωρίζουν ότι όσο η κοινωνία δεν έχει την ευαισθησία να απορρίψει την αυτοδικία κατά μεταναστών, τα «παραπτώματα» των νεοναζιστών παλικαράδων θα πέφτουν στα μαλακά.
Ο Δημήτρης Ψαρράς είναι δημοσιογράφος, μέλος της δημοσιογραφικής-ερευνητικής ομάδας «Ο Ιός»
Πηγή:tvxs.gr

Κυριακή, 10 Ιουνίου 2012

ΤΙ ΘΑ ΨΗΦΙΣΩ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΚΥΡΙΑΚΗ;ΜΝΗΜΟΝΙΟ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ;


Την άλλη Κυριακή ο λαός θα ξαναπάρει την τύχη στα χέρια του για μία ακόμα φορά μετά την 6η Μαϊου.Τι θα ψηφίσει;Λίγο πολύ το ξέρουμε.Το ‘δειξε καθαρά η 6η Μάη ότι το διπολικό μπλογκ εξουσίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ κατέρρευσε και έφερε στην επιφάνεια δυνάμεις με αντιμνημονιακές πολιτκές!Και όσο και αν  η ΝΔ ακόμα ευαγγελίζεται εξουσία ξέρει πολυ καλά ότι καμιά εξουσία δεν θα της αναγνωριστεί τόσο εύκολα και ανώδυνα,ακόμα και αν είναι το πρώτο κόμμα στις εκλογές.
Ο Λαός ξύπνησε;Μάλλον ή περίπου ή έτσι θέλουμε να νομίζουμε;Ο λαός με την ψήφο του στις προηγούμενες εκλογές έστειλε στο χρονοντούλαπο τις πολιτικές που κυριάρχησαν μετά την μεταπολίτευση στην Ελλάδα;
Και η απάντηση είναι όχι βέβαια!
Ο λαός δεν ξύπνησε!Λειτούργησαν απλά κάποια βασικά αντανακλαστικά του που ήταν δεδομένο ότι θα εκφράζονταν σε αυτές τις εκλογές.Αντανακλαστικά τα οποία έτσι και αλλιώς είχαν φανεί στην κοινωνία.Τρανό παράδειγμα η πλατεία των Αγανακτισμένων!Αποφάσισε να τιμωρήσει τους ένοχους για αυτήν την κρίση,τον δικομματισμό και τις δυνάμεις του που είχαν στοιχειώσει στην κοινωνία όλα αυτά τα χρόνια,γιατί φαί έταζαν και έδιναν ή νόμιζαν ότι έδιναν για να λέμε την αλήθεια!Και τώρα επειδή έπαψαν να δίνουν ή να νομίζει ο λαός ότι δίνουν,όπως έγραψα και παραπάνω ,τους γύρισε την πλάτη!
Γιατί όμως είμαι αρνητικός;Αφού ο λαός δεν τους ψήφισε.Ψήφισε αντιμνημονιακά και μικρά κόμματα.Προς τι η απογοήτευσή μου!
Γιατί πολύ απλά ο λαός ακόμα πιστεύει στις πολιτικές που άφησαν πίσω τους τα δύο μεγάλα κόμματα.Δεν τους τιμώρησε για την πολιτική τους αλλά για την πολιτική που άφησαν τα δυόμιση τελευταία χρόνια.Αυτή είναι η αλήθεια όσο ωμή και αν είναι.
Ο λαός είχε γαλουχιθεί σε αυτό το περιβάλλον και σε αυτό λίγο-πολύ θέλει να επιστρέψει και μετά τις ερχόμενες εκλογές.Έστω και σε βάθος χρόνου καθώς μνημόνια έχουμε,δάνεια χρωστάμε στους ευρωπαίους,λέμε τώρα,και η κατάσταση απαιτεί  ψυχραιμία για να μπορέσουμε σταδιακά να απαγγιστρωθούμε απ’ το μνημόνιο,όπως λένε με τόση ευκολία όλο και περισσότερες φωνές.
‘Ετσι άλλωστε δικαιολογείται και η ψήφος του,που είδαμε την 6η Μάη πως την κατένειμε.Δεν ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ ή οποιοδήποτε άλλο αριστερό σχηματισμό για τις αριστερές ιδέες τους που θέλει να βγουν στο προσκήνιο.Ούτε φυσικά ακόμα περισσότερο ψήφισε τους μελανοχίτες-τραμπούκους-ναζιστές(και ναι είναι ναζιστές-φασίστες) της Χρυσής Αυγής επειδή ονειρεύεται τον Χίτλερ!Ψήφισε τους μεν με αγωνία και προσδοκία για το αυρίο καθώς ο νέος μπορεί να ‘ναι και ωραίος(βλ.Τσίπρας) και τους δε φασίστες-τραμπούκους, με περίσση βλακεία, για να σπάσουν στο ξύλο όποιον θεωρεί ότι τους πρόδωσε,  χωρίς καμιά πολιτική ευαισθητοποίηση, αγνοώντας κινδύνους τρομερούς που μπορεί να ξυπνήσουν από την επώαση του Αυγού του Φίδιου!
Και αυτή είναι η ουσιώδης διαφορά που έχουμε να αντιμετωπίσουμε μετά τις εκλογές!Μετά την επόμενη Κυριακή ο λαός θα περιμένει ξανά στην γωνία να δει όνειρα του παρελθόντος να επιστρέφουν αγνοώντας σαν το διάολο να αφουγκραστεί ότι το κοινωνικοπολιτικό περιβάλλον γύρω του έχει αλλάξει άρδην.
Καθότι έχει αλλάξει!Και αυτό είναι και το στοίχημα των αριστρερών-προοδευτικών δυνάμεων μετά τις εκλογές.Το να γίνει ο Τσίπρας πρωθυπουργός δεν σημαίνει τίποτα.Λεφτά δεν υπάρχουν ούτε υπήρχαν και τα φάγαμε”.Τα είχαν,τα έχουν και ευελπιστούν να συνεχίσουν να τα χουν οι τραπεζίτες και οι αστοί αγαπημένοι τους!Πέρα από άμεσα μέτρα που μπορεί να ληφθούν προς ανακούφιση του λαού,θα πρέπει να καλλιεργήσει συνειδήσεις.Το 2009 μας τελείωσε,το ευρώ αποδείχθηκε όνειρο απατηλό που στοιχείωνει μαζί του και όλη την φοβερή Σημιτοπαρέα και η Ευρωπαϊκη Ένωση οδηγούμενη από συγκεκριμένα μυαλά αγνοεί τις καταστάσεις.Άρα ανάπτυξη με την μορφή που θέλουν να μας τάξουν οι αστικές δυνάμεις του δικομματισμού δεν θα ξανάχουμε ποτέ.
Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα λοιπόν!Είναι ο λαός αποφασισμένος να δει τις καταστάσεις κατάματα ή θα ψάξει να βρει ξανά εξιλλαστήρια θύματα;Και ακόμα περισσότερο η Αριστερά θα ναι σε θέση να υπερασπιστεί την ανοδό της εκλογικά και να ρίξει τον σπόρο της στην κοινωνία;Γιατί η πραγματική νίκη αυτή θα’ναι.Και θα ναι και ο σπόρος ο ικανός να ταξιδέψει και στην υπόλοιπη Ευρώπη!

Ένας εκ των συντάκτων του iliamovement

Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2012

Kατάργηση μνημονίων, δανειακής σύμβασης, χωρίς καταγγελία. Του Γιώργου Κατρούγκαλου



 Προφανώς το πρόβλημα της εξόδου από την κρίση δεν είναι νομικό, ούτε καν κυρίως οικονομικό. Είναι βαθύτατα πολιτικό. Από τη νομική άποψη, όμως, που παρουσιάζεται εδώ, τα πράγματα είναι απλά:
Τα μνημόνια καθ' εαυτά δεν αποτελούν διεθνείς συμβάσεις. Συνεπώς από αυτά δεν απορρέουν διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας, ούτε η εφαρμοστική τους νομοθεσία έχει τυπική ισχύ ανώτερη από τον κοινό νόμο.
·        Ούτε από τις δανειακές συμβάσεις απορρέουν δεσμεύσεις με υπερνομοθετική ισχύ, εφόσον αυτές δεν έχουν κυρωθεί σύμφωνα με το Σύνταγμα.
 
Συνεπώς, όλοι οι μνημονιακοί νόμοι μπορεί να καταργηθούν με νέο νόμο, με απλή πλειοψηφία, χωρίς να απαιτείται προηγούμενη καταγγελία καμιάς σύμβασης.
 
Ειδικότερα:
 
-Η θέση περί της πολιτικής και όχι νομικής φύσης των μνημονίων έγινε, ορθά, δεκτή από την πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας 668/2012. Άλλωστε, το ίδιο το μνημόνιο χαρακτηρίζεται από το νόμο ως «σχέδιο προγράμματος», ενώ στο κείμενο του αυτοπροσδιορίζεται ως «σχέδιο δράσης».
 
-Περαιτέρω, και οι δύο Δανειακές Συμβάσεις (του πρώτου και του δεύτερου μνημονίου) έπρεπε να κυρωθούν από τη Βουλή, σύμφωνα με το άρθρο 36 παρ. 2 του Συντάγματος. Παρόλα αυτά -και ανεξαρτήτως του ζητήματος της ανάγκης ύπαρξης αυξημένης ή όχι πλειοψηφίας για αυτό-  καμιά από τις δύο δεν κυρώθηκε σύμφωνα με το Σύνταγμα.  Η πρώτη κατατέθηκε προς κύρωση το Μάιο του 2010, αλλά μετά αποσύρθηκε, η δεύτερη εγκρίθηκε από τη Βουλή δύο φορές ως σχέδιο, μία φορά ως παράρτημα  του ν. 4046/2012, και  μία ως Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου. Ουδέποτε όμως ήρθε για κύρωση στη Βουλή μετά την υπογραφή της.
 
Οι εν λόγω συμβάσεις, εάν είχαν κυρωθεί συνταγματικά, θα θέσπιζαν διεθνείς υποχρεώσεις σε βάρος της χώρας, με τυπική ισχύ ανώτερη από το νόμο, σε αντίθεση με τον μη δεσμευτικό χαρακτήρα των μνημονίων. Εφόσον αυτό όμως δεν συνέβη, δεν υπάρχει κανένα νομικό εμπόδιο για μία νέα κοινοβουλευτική πλειοψηφία να ανατρέψει τα μνημονιακά μέτρα. Μάλιστα, για μερικά από αυτά, όπως, π.χ. για την κατάργηση των πρόσφατων ρυθμίσεων για τη μετενέργεια, που διαλύουν το εργατικό δίκαιο και τη συλλογική αυτονομία, δεν απαιτείται καν τυπικός νόμος, αλλά αρκεί απλή Πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου.
 
Είναι, βέβαια, αλήθεια ότι σε μία τέτοια περίπτωση οι δανειστές μας ενδέχεται να καταγγείλουν από την δική τους μεριά τις δανειακές συμβάσεις, επικαλούμενοι ως λόγο καταγγελίας την κατάργηση των μνημονιακών ρυθμίσεων. Τούτο δεν θα σημαίνει την έξοδο της χώρας από το Ευρώ, που είναι νομικά αδύνατη, εφόσον δεν υπάρχει παρόμοια πρόβλεψη στις Συνθήκες. Θα συνεπάγεται, όμως, την διακοπή της χρηματοδότησης, πράγμα που δεν θα είναι χωρίς συνέπειες για τη χώρα, ενόψει του πρωτογενούς ελλείμματος που ακόμη αντιμετωπίζει.
 
Καθόλου δεν είναι βέβαιο, όμως, ότι οι δανειστές μας θα επιλέξουν τη ρήξη. Και αυτό γιατί τότε θα είναι ελεύθερος ο δρόμος  για την ενεργοποίηση του βασικού όπλου που έχει η χώρα μας βάσει του διεθνούς δικαίου: Να επικαλεστεί «κατάσταση ανάγκης» για να διακόψει την πληρωμή του χρέους. Σύμφωνα με γενική αρχή του δικαίου (σύμφωνα και με σχέδιο σύμβασης για την Ευθύνη των Κρατών που έγινε δεκτό από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 2001) τα κράτη μπορούν να επικαλεστούν παρόμοιο λόγο μη συμμόρφωσης σε διεθνή τους υποχρέωση, όταν αδυνατούν να ανταποκριθούν ταυτόχρονα στις βασικές κοινωνικές τους λειτουργίες και στην ικανοποίηση των δανειστών τους. 
Συνεπώς, αντίθετα με το κλίμα φόβου που καλλιεργούν τα φερέφωνα του κόμματος του μνημονίου, η υποταγή δεν αποτελεί μονόδρομο.
Ο Γιώργος Κατρούγκαλος είναι Καθηγητής Δημοσίου Δικαίου ΔΠΘ
Πηγή:tvxs.gr

Κυριακή, 3 Ιουνίου 2012

Οι κοινοβουλευτικοί νεοναζί παραμονεύουν στις γειτονιές μας


Λίγες μέρες πριν την σημαντικότερη εκλογική μάχη των τελευταίων ετών,στους δρόμους της Αθήνας εξελίσσεται ένα όργιο βίας και δολοφονικών επιθέσεων.
Καθημερινά,οι σύγχρονοι μελανοχιτώνες της Χρυσής Αυγής επιτίθενται εναντίον μεταναστών στέλνοντας δεκάδες ανθρώπους στα νοσoκομεία.Οι πράξεις αυτές της φασιστικής συμμορίας που επαίρεται για τον πατριωτισμό και τη νομιμοφροσύνη της δείχνουν για μια ακόμη φορά το πραγματικό πρόσωπο της.
Όσοι θεωρούν ότι θα αντιμετωπίσουν το μεταναστευτικό ζήτημα με μαχαίρια,σπαθιά και νάρκες στα σύνορα δεν έχουν καμία θέση στις γειτονιές μας,πόσο μάλλον στο κοινοβούλιο.
Η βία και τα ανθρωποκυνηγητά σήμερα αφορούν τους μετανάστες.Αύριο θα αφορούν οποιονδήποτε Έλληνα τολμά να διαφωνήσει με τις ιδέες και τις πρακτικές της Χρυσής Αυγής.
Δεν αξίζει στο λαό μας και την ιστορία του,να ανέχεται και να επιτρέπει σε εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου,να κάθονται στα κοινοβουλευτικά έδρανα.
Σήμερα που ανοίγει διάπλατα η πόρτα της ανατροπής και της ελπίδας για τον ελληνικό λαό,μην αφήσουμε το φόβο και τον ολοκληρωτισμό να εισβάλλει από το παράθυρο.
Εδώ και τώρα να βάλουμε τον οριστικό φραγμό στην επέλαση των νεοναζί.

Το Γραφείο Τύπου της Νεολαίας Συνασπισμού
2/6/2012