Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2012

«Μπάτσοι υπάρχουν!», ή αλλιώς, ελληνικές πολιτοφυλακές και άλλα παραμύθια με δράκους

 
Του Αρίστου Γιαννόπουλου
Το γύρο των ΜΜΕ, και ιδίως του Ίντερνετ, έκανε τις προάλλες η είδηση πως οργανώνονται σώματα εθελοντών για την τήρηση της τάξης και την προληπτική καταστολή της μικροεγκληματικότητας. Σ΄ αυτές τις άοπλες πολιτοφυλακές, λέγανε, θα συμμετείχαν πρώην μέλη των ειδικών δυνάμεων του στρατού, οι οποίοι θα οργανώνονταν με την αντίστοιχη μιλιταριστική πειθαρχία και ιεραρχία. Αφού εμφανίστηκε στο Ίντερνετ η είδηση, δεν άργησαν να την αναμεταδόσουν, διογκωμένη κι εκτεταμένη, μερικά από τα λεγόμενα σοβαρά ΜΜΕ, ακόμα και μεγάλες εφημερίδες.

Οι εθελοντές, έλεγαν οι εκπρόσωποί τους, εκπαιδεύονται στα ελληνικά βουνά με όπλα τύπου airsoft και άλλες τέτοιες αρλούμπες. Κατ΄ αρχάς, δεν βρίσκω και πολύ λογικό να εκπαιδεύεσαι με όπλα στα βουνά για άοπλη αστυνόμευση σε αστικό περιβάλλον. Μετά, υπάρχει κανείς που να πιστεύει ότι στην εποχή του facebook, του youtube και του youporn, μερικές δεκάδες ένστολοι μαντράχαλοι, που θα συγκεντρώνονταν στο δάσος για παιχνίδια πολέμου, θα μπορούσαν να αντισταθούν στο ναρκισσιστικό πειρασμό να ανεβάσουν φωτογραφίες και βίντεο με τις αφεντομουτσουνάρες τους να παίζουν τους Ράμπο της ρετσίνας; Εδώ πριν μιάμιση δεκαετία κάποιοι μπάτσοι των ΕΚΑΜ της Θεσσαλονίκης μαζεύτηκαν για χουντοπαίχνιδα μετά μπίρας, σε ένα δάσος κοντά στη συμπρωτεύουσα, και το μοναδικό βίντεο που υπήρξε βρήκε γρήγορα το δρόμο του προς τα δημοσιογραφικά χέρια. Τώρα, μόνο συνεντεύξεις και δηλώσεις έχομε, χωρίς ούτε ένα τόσο δα βιντεάκι. Μια αυθεντική φωτογραφιούλα, έστω;

Το κυριότερο, όμως, δεν είναι η έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων, όσο ανακόλουθη με τις μεγαλεπήβολες δηλώσεις κι αν φαίνεται. Το κυριότερο είναι η έλλειψη ανάγκης για την ύπαρξη τέτοιων πολιτοφυλακών. Απ΄ όσα μας έχει διδάξει η ιστορία, αυτά τα εθελοντικά σώματα εμφανίζονται όποτε και όπου απουσιάζει η αποτελεσματική (κατά τους νοικοκυραίους) αστυνόμευση, είτε Δημοκρατία της Βαϊμάρης λέγεται αυτή η χωροχρονική στιγμή, είτε ελληνική επικράτεια λίγο πριν την αποχώρηση των Γερμανών κατά το Β΄ Π.Π., είτε παραμεθόριος ΗΠΑ-Μεξικού, στην περιοχή της Αριζόνα. Και σίγουρα δεν υπάρχει τέτοια έλλειψη στην Ελλάδα, όπου η μοναδική κατηγορία δημοσίων υπαλλήλων που συνεχίζει να διογκώνεται είναι η συμπαθής τάξη των μπάτσων. Και όπως έχομε διαπιστώσει ιδίοις όμμασι (και δακρύοις), μπορεί λεφτά για φάρμακα να μην υπάρχουν, λεφτά για δακρυγόνα όμως υπάρχουν και με το παραπάνω. Άλλωστε, ξέρομε καλά πως, όσο προχωράει ο καιρός, ο μεν στρατός αστυνομικοποιείται για να «εμπεδώνει τη δημοκρατία» σε άλλες χώρες, από το Κόσοβο μέχρι το Αφγανιστάν, η δε αστυνομία στρατιωτικοποιείται για να κάνει την ίδια δουλειά στο εσωτερικό της χώρας.

«Μα», σας ακούω να σκέφτεστε, «η εγκληματικότητα στο κέντρο των ελληνικών πόλεων δεν δηλώνει ανικανότητα της αστυνομίας;». Καταρχάς, η εγκληματικότητα, που συνδέεται με τη μετανάστευση και που πλήττει πρώτους τους αλλοδαπούς, αντιμετωπίζεται με αστυνομικά μέτρα ακριβώς όσο θα μπορούσε να ανασχεθεί μια πλημμύρα του Έβρου εάν πετούσαμε βοτσαλάκια στις όχθες της. Είναι ένα φυσικό φαινόμενο που ξεκινάει από τις χώρες προέλευσης των μεταναστών και θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί ακριβώς εκεί, με το να σταματήσουν π.χ. οι πόλεμοι που τους ξεριζώνουν. Δεύτερον, καθόλου σίγουρος δεν είμαι εάν η αστυνομία δεν μπορεί ή απλώς δεν θέλει να περιορίσει την εγκληματικότητα. Τόσες ευρωπαϊκές αστυνομίες, αλλά και η αμερικανική, με τόσα κουμπούρια και γκατζετάκια του ολέθρου, πώς δεν έχουν καταφέρει να αντιμετωπίσουν αντίστοιχα προβλήματα στις πόλεις τους; Ή αλλιώς: ξέρετε κανένα χασάπη που να κηρύσσει τη χορτοφαγία;

«Μα τότε», ξανακούω μιαν αφελή φωνούλα να αναρωτιέται, «γιατί έγινε τόσος ντόρος με τις υποτιθέμενες, όπως λες, πολιτοφυλακές;». Γιατί τα σοβαρά ΜΜΕ αποφάσισαν να ευλογήσουν τα γένια ορισμένων τύπων που φιλοδοξούν να αναδειχθούν σε παράγοντες του εθνικιστικού χώρου; Κατά την ταπεινή μου άποψη, για δύο λόγους. Πρώτον, γιατί έρχονται εκλογές, και ο κόσμος πρέπει να τρομοκρατηθεί προκειμένου να πάει υπάκουα και να ψηφίσει τον δικομματισμό (μην έχομε τίποτε χειρότερα). Και δεύτερον, για να νιώσουν ένα αντίπαλο δέος οι λογής-λογής αγανακτισμένοι, ανυπότακτοι και κάγκουρες, οι οποίοι τώρα που ήλθε η Άνοιξη θα ξαναρχίσουν να οικειοποιούνται τις πλατείες. Άλλωστε, και το Δεκέμβριο του 2008 δεν είχαν κυκλοφορήσει κάτι φήμες ότι θα κατέβαινε ο στρατός για να αποκαταστήσει την τά(ν)ξη; Ακριβώς έτσι!

«Ώστε δεν υπάρχουν πολιτοφυλακές;» Δεν ξέρω τι μπορεί να σκαρώνουν στην ελληνική επαρχία, κάποιοι που αναπολούν τις νεανικές τους μέρες του νόμου και της πειθαρχίας. Όμως είναι προφανές ότι ως κοινωνικό φαινόμενο τέτοια οργανωμένα και πειθαρχημένα εθελοντικά σχήματα επιβολής της τάξης δεν έχουν θέση, χώρο ή ρόλο στη σύγχρονη Ελλάδα. Κάτι που δεν μπορεί κανείς να πει για τις διάφορες «επιτροπές κατοίκων» σε υποβαθμισμένες περιοχές, που το βράδυ μαχαιρώνουν κάνα μετανάστη ή καίνε κάνα μαγαζί. Και, με την παράδοση παράνομης οπλοκατοχής, που δέρνει την Ελλάδα, δεν θα είναι απρόσμενο να δούμε ξανά κανέναν κουμπουρόκαυλο να σκοτώνει κυνηγούς επειδή  καταπάτησαν το χωράφι του ή μετανάστες επειδή του έκλεψαν δύο καρπούζια.

(Στη φωτογραφία, άνεργος εθελοντής δασοπροστασίας του ΣΥΡΙΖΑ σε περίπολο περιφρούρησης του περιαστικού πρασίνου. Όχι παίζουμε!)


Αρίστος Γιαννόπουλος
RED
Notebook


Δεν υπάρχουν σχόλια: