Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012

Πίσω από τις λέξεις του κ. Κατρίνη κρύβεται η ουσία



Το πιάσαμε το νόημα Μιχάλη !
Στην ιστοσελίδα του Βουλευτή Ηλείας Μιχάλη Κατρίνη αναρτήθηκε  η ομιλία του στο εθνικό συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ. Δεν έχω την ανάγκη να σχολιάσω τις αναφορές του για τα εσωκομματικά του χώρου του, αλλά θέλω να σχολιάσω σαν Ηλείος πολίτης κάποια ζητήματα μείζονος πολιτικής σημασίας που έθεσε ο νεόκοπος πολιτικός. Μεταξύ άλλων αναφέρει «Συντρόφισσες και σύντροφοι, το μεταπολιτευτικό οικοδόμημα κατέρρευσε γρήγορα και εκκωφαντικά. Η ανάληψη της ευθύνης για το βαθμό συνδιαμόρφωσης της σημερινής κατάστασης, δεν είναι μόνο ένα μάθημα αποφυγής για το μέλλον. Η παραμονή και η ενίσχυση της χώρας στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια δεν είναι πλέον μια ρητορική προτεραιότητα.
Είναι η βασική πολιτική επιλογή για τη χώρα, για την παράταξη. Μια επώδυνη πλέον επιλογή με πλειονότητα υποχρεώσεων και όχι δικαιωμάτων όπως στο παρελθόν.».

Οφείλουμε να σημειώσουμε ότι το «οικοδόμημα της μεταπολίτευσης» δημιουργήθηκε όχι από λάθος ή από αστοχία των τότε κυβερνόντων. Το πελατειακό κράτος, το ξεχαρβάλωμα του δημοσίου τομέα, οι ιδιωτικοποιήσεις, η δημιουργία νομικών προσώπων δημοσίου τομέα και ΣΔΙΤ στην τοπική αυτοδιοίκηση, οι παχυλές αμοιβές σε συμβούλους και παρά-συμβούλους, οι μίζες, το μαύρο χρήμα, οι Ολυμπιακοί αγώνες, το δόγμα Ισχυρή Ελλάδα, το Ευρώ, το Χρηματιστήριο ήταν συνειδητές πολιτικές επιλογές από το μπλοκ εξουσίας. Η πολιτική ηγεσία του τόπου αποσκοπούσε να εξαγοράσει συνειδήσεις ψηφοφόρων ώστε να στηρίξουν το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ και να συνεχιστεί η νεοφιλελεύθερη αναδιάρθρωση στην Ελλάδα. Επιπλέον ο κ. Κατρίνης παρότι ξορκίζει το «μεταπολιτευτικό οικοδόμημα» δεν αναφέρεται καθόλου στις πολιτικές που ακολουθήθηκαν και διαφαίνεται να συναινεί μαζί τους. Επομένως η αυτοκριτική διάθεση που προκύπτει ως προς το οικοδόμημα από μέρους του βουλευτή δεν είναι στη βάση του κακώς ποιήσαμε, οπότε να γίνει αλλαγή πολιτικής κατεύθυνσης, συνεπώς να ενισχυθεί περαιτέρω το κοινωνικό κράτος, να γίνει πιο αποτελεσματικό και χρήσιμο το οικοδόμημα για τον πολίτη. Αλλά εμμένοντας στην πολιτική του νεοφιλελευθερισμού και κατηγορώντας μόνο το οικοδόμημα (κράτος) ο κ. Κατρίνης εστιάζει στην κατεύθυνση της περαιτέρω φιλελευθεροποίησης της οικονομίας και την εξάλειψη του κοινωνικού κράτους μέσω των αναδιαρθρώσεων που προωθούνται από την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ.
Το πλέον προβληματικό στην ομιλία του Βουλευτή αναγνώσκεται στην τελευταία γραμμή του αποσπάσματος που παρατίθεται παραπάνω. Συγκεκριμένα προκύπτει για τους πολίτες πλειονότητα υποχρεώσεων και όχι δικαιωμάτων. Η κατάσταση που ένα άτομο δεν έχει δικαιώματα και έχει μόνο υποχρεώσεις ονομάζεται δουλεία. Αναφέρει ξεκάθαρα λοιπόν ότι ο λαϊκός κόσμος της Ελλάδας (η εργατική τάξη για να μιλήσω λίγο ξύλινα) δεν θα έχει κανένα δικαίωμα απέναντι σε αυτούς που ορίζουν την πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας εγχώρια και διεθνώς (η αστική τάξη για να συνεχίσω να μιλάω ξύλινα). Η ομολογία αυτής της πολιτικής θέσης από τον βουλευτή ακόμα και αν έγινε σε κομματικό όργανο και όχι στο κοινοβούλιο είναι ικανή για τις λαϊκές τάξεις του νομού να ζητήσουν την παραίτηση του. Εάν αισθάνεται ότι θέλει να γίνει δούλος ας παραιτηθεί και ας γίνει. Μολονότι δεν έχουμε αυταπάτες και είναι σαφέστατο ότι δεν θα παραιτηθεί, οφείλουν οι πληττόμενοι του νομού να φροντίσουν για την ήττα της πολιτικής του νεοφιλελευθερισμού και της δουλείας που εκφράζει ο βουλευτής. Πρέπει να σταλεί ένα ηχηρό μήνυμα ότι δεν θα γίνουμε δούλοι.
Συνεχίζει ο Βουλευτής «Ήρθε η ώρα να περιγράψουμε ποια είναι τα προτάγματα της πραγματικής Αριστεράς στο σημερινό κόσμο, σε μια χώρα που η λεγόμενη Αριστερά σε όλες τις εκφράσεις ταυτίζεται με τα εύκολα λόγια, με το λαϊκισμό, με τα έμφυτα συναισθήματα, τα οποία τέμνονται πολλές φορές με την άκρα Δεξιά. Και βεβαίως, δε μπορούμε να εκφράσουμε και να καλύψουμε τους πάντες και να ζητάμε την πολυσυλλεκτικότητα για την πολυσυλλεκτικότητα.»
Με λίγα λόγια ο κ. Κατρίνης θεωρεί ότι η αριστερά που είπε όχι στους Ολυμπιακούς Αγώνες από τότε που τέθηκε το ζήτημα της διεκδίκησης τους, που μέσα στο εθνικό Ολυμπιακό παραλήρημα μίλησε για τις μίζες, την ντόπα και την τρομοκρατία. Η αριστερά που είπε όχι στο Ευρώ και αναφέρθηκε στην επικείμενη οικονομική καταστροφή, ενώ όλοι ζούσαν το μελόδραμα της Ισχυρής Ελλάδας, μια αριστερά που είπε όχι στην συνθήκη του Δουβλίνο 2 για να μην γίνει η Ελλάδα αποθήκη ψυχών. Η αριστερά που είπε όχι στο χρηματιστήριο και κατήγγειλε τις τότε κυβερνήσεις για διπλά βιβλία. Η αριστερά που απέναντι σε όλο το κλίμα της ισχυρής Ελλάδας και της ισχυρής μεσαίας τάξης ήταν στο πλάι του λαϊκού κινήματος και του απλού κόσμου καταγγέλλεται ως λαϊκιστική και για εύκολα λόγια. Ενώ σαν κερασάκι στην τούρτα έρχεται η ταύτισή της με την άκρα δεξιά. Προφανώς ο κ. Κατρίνης τα γνωρίζει αυτά, αλλά θεωρεί ότι μέσω των τοπικών και Εθνικών ΜΜΕ θα παρουσιαστούν ως αληθή. Τέλος ο Βουλευτής δηλώνει ειλικρινά ότι δεν μπορεί να εκφράσει τους πάντες. Δηλώνει ότι δεν μπορεί να εκφράσει  τους νέους άνεργους του νομού, τους εργαζόμενους των 400€, τους μικρούς επιχειρηματίες που αγωνιούν για τις επιχειρήσεις τους, τους γονείς που δεν μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους να εκπληρώσουν τα όνειρα τους, τους εκπαιδευτικούς που βλέπουν τους μαθητές του να πεινάνε. Ο κ. Κατρίνης δηλώνει ότι επιλέγει να εκφράζει τους τραπεζίτες, τους μεγαλοεπιχειρηματίες, τους εφοπλιστές.
Τέλος, αν και ο ίδιος νέος, δηλώνει ευθαρσώς ότι «Φίλες και φίλοι, όλοι συμφωνούν ότι η νέα γενιά πληρώνει το συντριπτικά μεγαλύτερο κομμάτι της κρίσης. Επίσης, είναι βαθιά μου πεποίθηση ότι η πολιτική ηγεσία της χώρας ακόμα και τα τελευταία χρόνια, έστρεψε το ενδιαφέρον των διακηρύξεών της για τη νέα γενιά, δυστυχώς όμως έστρεψε το ενδιαφέρον των αποφάσεών της προς τη γενιά της μεταπολίτευσης.
Η πλειοψηφία των δύσκολων κυβερνητικών αποφάσεων, ήταν τακτοποιητική για τη γενιά που απέρχεται και δυστυχώς, συντριπτικά άδικη για τη νέα γενιά. Η δεξαμενή των πολιτικών φίλων και ψηφοφόρων για το ΠΑΣΟΚ, δε μπορεί να είναι μόνο η γενιά των βιωματικών ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ ούτε το τμήμα της κοινωνίας, το μικρό σήμερα ή μεγαλύτερο, που πιστεύει ότι το ΠΑΣΟΚ είναι ο πλέον αξιόπιστος φορέας αλλαγής.
Δεν πρέπει να χαρίσουμε τη νέα γενιά στην οργή, στην αποχή, στην απογοήτευση. Και νομίζω ότι αυτή είναι μια στρατηγική επιλογή και σ' αυτή την επιλογή θα πρέπει να επενδύσουμε πάρα πολλά.» 
  
 Ο βουλευτής επιχειρεί να ερμηνεύσει την κατάσταση της νεολαίας σήμερα με όρους πολέμου γενεών όπου οι νέοι πληρώνουν τις αμαρτίες των γονέων τους. Επομένως προσπαθεί να αποπολιτικοποιήσει πλήρως τα προβλήματα της νεολαίας και αποκρύπτει ότι δεν πρόκειται για μια παροδική κατάσταση αλλά για μια υποβάθμιση των όρων ζωής και των δικαιωμάτων που θα ισχύει και για τις μελλοντικές γενιές. Έτσι το γεγονός ότι οι νέοι θα πληρώνονται με 465€ και ότι η ανεργία μαστίζει κυρίως τους νέους εμφανίζεται σαν τακτοποίηση της παλιάς γενιάς. Ενώ το μόνο που αναφέρει για την νέα γενιά είναι το τελευταίο δίστιχο. Είναι σαφές ότι ο βουλευτής δεν μπορεί να εκφράσει, δεν μπορεί να δώσει όραμα στην νέα γενιά γιατί οι νέοι έχουν γνώση της κοινωνικής κατάστασης που οι πολιτικές του ΠΑΣΟΚ έχουν επιβάλει. Οι νέοι δεν χαρίζονται στην απόγνωση, την οργή. Η πολιτική που απορρέει από την κυβέρνηση τους οδηγεί στην ανεργία και στο κοινωνικό περιθώριο και στην απόγνωση. Το όραμα της νέας γενιάς υλοποιείται μόνο από την υπέρβαση του νεοφιλελεύθερου πλαισίου που εκφράζει ο βουλευτής. Οι νέοι του νομού οφείλουν να γυρίσουν την πλάτη στον Νέο σε ηλικία βουλευτή αλλά βαθύτατα συντηρητικό σε ιδέες. Οι νέοι του νομού οφείλουν να δημιουργήσουν και να ενισχύσουν τις δυνάμεις που έχουν ως προτάγματα την κοινωνική δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη, την αυτοδιαχείριση και την πολιτική συμμετοχή.   


 


Κυριακόπουλος Κ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: