Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2012

Δεν θα είναι «τα τελευταία μέτρα»

«Αυτά είναι τα τελευταία μέτρα», διακηρύσσει ο Σαμαράς. «Αυτά πρέπει να είναι τα τελευταία μέτρα», κραυγάζει ο Βενιζέλος, ακολουθούμενος από τον Κουβέλη. «Αν δεν είναι τα τελευταία μέτρα δεν πρόκειται να ξαναψηφίσω», δηλώνουν συντετριμμένοι διάφοροι δήθεν διαφωνούντες και προβληματιζόμενοι βουλευτές, που έχουν συνηθίσει να λένε κάθε φορά «αυτή είναι η τελευταία φορά».
 
Ε, λοιπόν, αυτά τα μέτρα δεν είναι τα τελευταία. Και δεν το λέμε επικαλούμενοι την προηγούμενη πείρα (από την εποχή του πρώτου μνημόνιου ακόμη) και εκείνον τον ανεκδιήγητο Παπακωνσταντίνου που διαβεβαίωνε ότι, αν χρειαστεί να παρθούν άλλα μέτρα, αυτός θα παραιτηθεί. Δεν το λέμε επικαλούμενοι τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο και τον Κουβέλη, που όχι μόνο προεκλογικά αλλά και μετεκλογικά διαβεβαίωναν πως δεν πρόκειται να θιγούν μισθοί και συντάξεις, πως δεν πρόκειται να ληφθούν «οριζόντια μέτρα». Το λέμε, επειδή αυτό προκύπτει από τα ίδια τα επίσημα στοιχεία.
 
Αν κοιτάξει κανείς το καινούργιο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016, το οποίο δεν είναι παρά ένα κωλόχαρτο που θ’ αλλάξει πολλές φορές ακόμη, όπως άλλαξε και το προηγούμενο ΜΠΔΣ, θα διαπιστώσει ότι οι «παρεμβάσεις», όπως ονομάζονται τα αντιλαϊκά και αντεργατικά μέτρα, προϋπολογίζονται σε 14.244 εκατ. ευρώ μέχρι το 2016. Αυτά κατανέμονται ως εξής: 9.734 εκατ. ευρώ το 2013, 4.186 εκατ. ευρώ το 2014, 529 εκατ. ευρώ το 2015 και 155 εκατ. ευρώ το 2016.
 
Το πακέτο που ψηφίστηκε με το πολυνομοσχέδιο (πλην μιας σειράς φορολογικών μέτρων που θα έρθουν με ξεχωριστό νομοσχέδιο) αφορά μόνο το 2013. Επομένως, μένουν μέτρα ύψους περίπου 5 δισ. ευρώ που πρέπει να παρθούν κυρίως το 2014. Στην πραγματικότητα, ο σχεδιασμός αφορά μόνο το 2013 και το 2014, ενώ τα δύο επόμενα χρόνια μπαίνουν μόνο για να δοθεί η εντύπωση του δήθεν μακροχρόνιου σχεδιασμού. Σε κάθε περίπτωση, αν όλα πάνε όπως προβλέπονται στον προϋπολογισμό, για το 2014 θα πρέπει να παρθούν νέα μέτρα ύψους 4,2 δισ. ευρώ. Ενα πακέτο μισό απ’ αυτό που ψηφίστηκε. Αλήθεια, από πού θα βρεθούν αυτά, αν όχι από νέες επιθέσεις σε μισθούς, συντάξεις, κοινωνικές δαπάνες;
 
Περιττεύει να πούμε ότι, εκτός από τα προγραμματισμένα 4,2 δισ., θα υπάρξει μέσα στο 2013 (όπως συμβαίνει σε κάθε «μνημονιακή» χρονιά) και μια δημοσιονομική μαύρη τρύπα, η οποία θα πρέπει να καλυφθεί με πρόσθετα μέτρα. Γιατί θα υπάρξει δημοσιονομική μαύρη τρύπα; Γιατί όλοι οι υπολογισμοί έχουν γίνει με βάση ένα εξωπραγματικό σενάριο για την ύφεση της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας. Ενα σενάριο με το οποίο γελούν τα διεθνή οικονομικά έντυπα. Υφεση 6,5% το 2012 και 4,5% το 2013 προβλέπει το σενάριο. Δεν χρειαζόμαστε την ανάλυση της Κατσέλη για να καταλάβουμε ότι η ύφεση θα φτάσει το 7% το 2012 και στα ίδια επίπεδα θα είναι το 2013. Τα πρόσθετα μέτρα των περίπου 9,5 δισ. του 2013 θ’ αφαιρεθούν στο σύνολό τους από την κατανάλωση. Οταν κόβεις μισθούς, συντάξεις, κοινωνικά επιδόματα (και μάλιστα μετά από απανωτά πετσοκόμματα τα προηγούμενα χρόνια), τα κόβεις κατευθείαν από την κατανάλωση, άρα βαθαίνεις και δεν μειώνεις την ύφεση. Από πού θα προκύψει η σχετική ανάπτυξη, για να μειωθεί η ύφεση το 2013; Μήπως θα προκύψει καμιά έκρηξη των εξαγωγών; Αυτό το παραμύθι, που άνθισε την εποχή που στο υπουργείο Ανάπτυξης ήταν ο Χρυσοχοΐδης, το έχουν εγκαταλείψει οι κυβερνώντες. Μήπως θα καμφθεί η ύφεση από την ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής; Οταν μόνο με το πολυνομοσχέδιο αυξάνεται κατακόρυφα το κόστος παραγωγής, που θα οδηγήσει σε επιτάχυνση του ξεκληρίσματος των φτωχών αγροτών και σε καταστροφή των λίγων που θα τολμήσουν να πάνε στα χωριά τους για ν’ ασχοληθούν με την αγροτική παραγωγή, το μόνο που μπορούμε να περιμένουμε είναι μείωση της αγροτικής παραγωγής.
 
Ομως, πέρα από τα προγραμματισμένα 4,2 δισ. του 2014 και πέρα από τη δημοσιονομική μαύρη τρύπα που  θα προκύψει το 2013 και θα πρέπει να καλυφθεί με πρόσθετα μέτρα το 2014, υπάρχουν τα «κενά» 2015 και 2016. Σε ανύποπτο χρόνο, κομπάζοντας ότι έχει ήδη πετύχει την επιμήκυνση, ο Στουρνάρας είπε από το βήμα της Βουλής, ότι κερδήθηκε η επιμήκυνση κατά δύο χρόνια, γι’ αυτό και τα μέτρα είναι 13,5 δισ. (στο Μεσοπρόθεσμο, βέβαια, αναφέρονται 14,2 δισ.), διαφορετικά θα ήταν 18 δισ. Τι σημαίνει αυτή η ομολογία; Οτι υπάρχουν στην «καβάτζα» άλλα 4 δισ. για το 2015 και το 2016, με βάση το σημερινό σχεδιασμό. Φυσικά, με βάση τη μαύρη τρύπα που θα υπάρξει και το 2014, το ποσό αυτό θα γίνει μεγαλύτερο. Οπως γίνεται πάντοτε μέχρι τώρα.
 
Είναι, λοιπόν, δεδομένο ότι νέα μέτρα θα υπάρξουν και θα είναι και πάλι αντιλαϊκά και αντεργατικά μέτρα. Εμείς το έχουμε υποστηρίξει από την αρχή. Το Μνημόνιο είναι κινούμενη άμμος. Κάθε επικαιροποίησή του από την τρόικα φέρνει νέα μέτρα κι αυτό θα γίνει και στη συνέχεια.

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ 10 ΝΟΕΜΒΡΗ
 

Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2012

Χ.Α: Εκκολάφθηκε με θαλπωρή από δικαιοσύνη και κυβέρνηση


Στις 16 Σεπτεμβρίου 2012, «Το Βήμα» δημοσίευσε την πληροφορία πως «ο Αντώνης Σαμαράς έχει προβληματιστεί σοβαρά σχετικά με το ενδεχόμενο να ζητήσει να τεθεί εκτός νόμου η Χρυσή Αυγή… Ο Πάνος Παναγιωτόπουλος φέρεται να είναι ανάμεσα στους πιο ένθερμους υποστηρικτές της άποψης ότι το κράτος πρέπει να επιδείξει αποφασιστικότητα και πυγμή και να θέσει εκτός νόμου τη Χρυσή Αυγή. Το επιχείρημα του υπουργού Άμυνας είναι ότι οι πολιτικές κατευνασμού έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα».

Λίγες ημέρες πριν, στις 10 Σεπτεμβρίου 2012, «Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ιωάννης Τέντες ζήτησε σήμερα από τους κατά τόπον αρμόδιους Εισαγγελείς την επίσπευση των διενεργουμένων προκαταρκτικών εξετάσεων για τα γεγονότα της Ραφήνας και της Λαϊκής Αγοράς Μεσολογγίου, ούτως ώστε το γρηγορότερο δυνατόν να ζητηθεί από τη Βουλή η άρση του ασύλου των εμπλεκομένων βουλευτών». Πόσο ειλικρινείς είναι οι προθέσεις των δύο αυτών ανωτάτων λειτουργών της κυβέρνησης και της δικαιοσύνης, με δεδομένο πως, στο παρελθόν, όταν επίσημα και θεσμικά τέθηκαν σε κυβέρνηση και δικαιοσύνη ανάλογα αιτήματα, στην καλύτερη περίπτωση τα έστειλαν στις ελληνικές καλένδες και στη χειρότερη αρνήθηκαν την ύπαρξη ναζιστικής οργάνωσης ή ναζιστικού λόγου;

Ελλάδα σε ΟΗΕ: «Στην Ελλάδα δεν υπάρχει οργανωμένο νεο-ναζιστικό κίνημα»
Τον Αύγουστο 2009, η Επιτροπή του ΟΗΕ για την Εξάλειψη Κάθε Μορφής Φυλετικών Διακρίσεων(CERD) εξέταζε την εφαρμογή από την Ελλάδα της αντίστοιχης σύμβασης του ΟΗΕ. Η CERD είχε στα χέρια της κοινή έκθεση των δύο ΜΚΟ Ελληνική Ομάδα για τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων (ΕΟΔΜ) καιΕλληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) με πληροφορίες μεταξύ άλλων και για τη δράση της Χρυσής Αυγής. Τεκμηριώνονταν με φωτογραφικό υλικό του φθινοπώρου 2005 με ναζιστικούς χαιρετισμούς και νεοναζιστικά σύμβολα στελεχών της και σβάστικες και ρατσιστικά συνθήματα «Έξω οι ξένοι», «Τσακίστε τους σιωνιστές», «Juden Raus» με την υπογραφή «Χρυσή Αυγή» έξω από τα δικαστήρια της πρώην Σχολής Ευελπίδων και στο Αργοστόλι όπου είχαν φτάσει ναβεβηλώσουν και την αναμνηστική πλάκα για την αρωγή του ισραηλινού ναυτικού στη σεισμόπληκτη Κεφαλονιά.
Ρώτησε λοιπόν η CERD την Ελλάδα: «Έχετε απαγορεύσει νομικά οργανώσεις και ομάδες που προωθούν ρατσιστικές διακρίσεις, περιλαμβανόμενων νεοναζιστικών ομάδων, και έχετε δικάσει τους οργανωτές τους;». Η κυβέρνηση ΝΔ με Υπουργό Εξωτερικών την Ντόρα Μπακογιάννη απάντησε πως «Στην Ελλάδα δεν υπάρχει οργανωμένο νεο-ναζιστικό κίνημα. Για το λόγο αυτό οι αρμόδιες αρχές δεν έχουν αντιμετωπίσει θέμα απαγόρευσης παρόμοιων ομάδων. Όταν προκύψει παρόμοιο θέμα στο μέλλον, όλα τα απαραίτητα μέτρα θα παρθούν, σύμφωνα με τη σχετική εθνική νομοθεσία και τις διεθνείς συμβάσεις».
Φυσικά, η CERD δεν πίστεψε την Ελλάδα και στις συστάσεις της, στην ενότητα«ιδιαίτερα σημαντικές συστάσεις», περιέλαβε και την ακόλουθη: «Η Επιτροπή εξέφρασε επίσης ανησυχίες από αναφορές για τη διάδοση ρατσιστικών στερεοτύπων και μισαλλόδοξων σχολίων από συγκεκριμένες οργανώσεις και ΜΜΕ κατά προσώπων που ανήκουν σε διαφορετικές εθνοτικές και φυλετικές ομάδες και απηύθυνε σύσταση στο Κράτος μέλος να λάβει αποτελεσματικά μέτρα για την τιμωρία των οργανώσεων και ΜΜΕ που είναι ένοχα τέτοιων πράξεων. Περαιτέρω απηύθυνε σύσταση στο Κράτος μέλος να απαγορεύσει συγκεκριμένα νεοναζιστικές ομάδες από την επικράτειά του και να λάβει πιο αποτελεσματικά μέτρα για να διασφαλίσει την ανεκτικότητα απέναντι σε πρόσωπα με διαφορετική εθνοτική καταγωγή.» Η κυβέρνηση που τις παρέλαβε (στο μεταξύ ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ με Υπουργό Εξωτερικών το Γιώργο Παπανδρέου), απλώς τις περιφρόνησε, όπως και όλες τις άλλες συστάσεις διεθνών οργανισμών.
Δικαστικό θάψιμο αιτήματος απαγόρευσης της Χρυσής Αυγής και δίωξης των υπευθύνων της
Έτσι, ανενόχλητη η Χρυσή Αυγή ενισχυόταν και ένα χρόνο αργότερα εξέλεξε τον αρχηγό της Νικόλαο Μιχαλολιάκο δημοτικό σύμβουλο στο Δήμο Αθηναίων. Σε μιαν από τις πρώτες συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου, στις 17 Ιανουαρίου 2011, ο εκλεγείς χαιρέτισε ναζιστικά. Ακολούθησαν φραστικές καταδίκες αλλά ούτε οΔήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης ούτε καμιά δημοτική παράταξη ούτε κανένας άλλος δεν θεώρησε σκόπιμο να κινητοποιήσει τη δικαιοσύνη. Δύο ημέρες αργότερα, ο επίσης εκλεγείς με τη Χρυσή Αυγή σύμβουλος του Κοινοτικού Συμβουλίου της 6ης Κοινοτικής Ενότητας Χρήστος Αθανασάκος έκανε τον ίδιο χαιρετισμό κατά τη συνεδρίασή του.
Το ΕΠΣΕ στις 24 Ιανουαρίου 2011 κατέθεσε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε αίτημα να κινήσει τις διαδικασίες για την απαγόρευση λειτουργίας της Χρυσής Αυγής γιατί αντίκειται στη διάταξη του άρθρου 37 παρ. 5γ΄ του π.δ. 96/5.6.2007, συνδυαζόμενη µε τη διάταξη του άρθρου 29 παρ. 1 του Συντάγματος. Στο αίτημα υπήρχε η σύσταση της CERD, οι ναζιστικοί χαιρετισμοί και αναφορά με φωτογραφίες στη ναζιστική δράση της Χρυσής Αυγής όπως παρουσιάστηκε στη CERDΕπίσης, υπενθυμιζόταν πως ο Άρειος Πάγος είχε αποφανθεί πως φασιστικά κόμματα είναι αντίθετα με τη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος. Με την απόφαση 4/1-9-2007, το Α’ Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου ανακήρυξε έναν υποψήφιο ως μεμονωμένο υποψήφιο χωρίς τον τίτλο του συνδυασμού «Νέος Φασισμός», γιατί αυτό αντίκειται στη διάταξη του άρθρου 29 παράγραφος 1 του Συντάγματος που προβλέπει ότι «η οργάνωση και η δράση των κομμάτων οφείλει να εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος». Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου σιωπηρά απέρριψε το αίτημα και παρέπεμψε την αναφορά στην Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών Ελένη Ράικουγια τη διερεύνηση των καταγγελλόμενων αδικημάτων της παράβασης του Ν. 927/79, και δημόσιας προτροπή σε, ή/και εγκωμιασμό, εγκλημάτων και ειδικότερα εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας.
Η Εισαγγελέας σχημάτισε μια δικογραφία και την έστειλε στις 23 Μαΐου 2011 σε Πταισματοδίκη για προκαταρκτική εξέταση. Στις 9 Σεπτεμβρίου 2011, το ΕΠΣΕπρόσθεσε ως επιβαρυντικά στοιχεία μεταξύ άλλων κείμενο της 29 Ιανουαρίου 2011 της «Χρυσής Αυγής» με τον εύγλωττο και εγκωμιαστικό εγκλήματος τίτλο «Ο ρατσισμός είναι το αντίδοτο στην παγκοσμιοποίηση», κείμενα του Προέδρου της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου για επεισόδια και πράξεις βίας που αποδίδονται στη «Χρυσή Αυγή» μετά από πορεία που οργάνωσε η ίδια όπως αναφέρει και της Ομότιμης Καθηγήτριας του Πανεπιστημίου Αθηνών Άννας Φραγκουδάκη για τη «Χρυσή Αυγή», την ανάγκη τιμωρίας της ρατσιστικής βίας και των ρατσιστικών «ιδεών που σκοτώνουν», καθώς και άρθρο των«New York Times» της 7 Αυγούστου 2011 για τη «Χρυσή Αυγή» με δήλωση του εκπροσώπου της «Χρυσής Αυγής» Ηλία Παναγιώταρου που ουσιαστικά εγκωμιάζει τις επιθέσεις κατά μουσουλμανικών τεμενών. Οι εγκαλούμενοι Νικόλαος Μιχαλολιάκος και Χρήστος Αθανασάκος έδωσαν εξηγήσεις και η δικογραφία επέστρεψε στις 11 Νοεμβρίου 2011 στην Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών Ελένη Ράικου η οποία εδώ και δέκα μήνες δεν τη χρέωσε καν σε κάποιο εισαγγελέα για να την επεξεργαστεί!
Αξίζει να σημειωθεί πως για τα ρατσιστικά συνθήματα με την υπογραφή της Χρυσής Αυγής στο Αργοστόλι και στα δικαστήρια της Αθήνας που προαναφέρθηκαν, μετά από μηνύσεις του ΕΠΣΕ με τη σύμπραξη του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου(ΚΙΣ), σχηματίσθηκαν δικογραφίες σε Αθήνα και Κεφαλονιά. Οι εισαγγελείς και στις δύο περιπτώσεις άσκησαν ποινική δίωξη για παραβίαση του αντιρατσιστικού νόμου 927/1979 αλλά μόνο κατά αγνώστων και έτσι τις έστειλαν στο αρχείο άγνωστων δραστών. Κι’ όμως, υπάρχει στο νόμο αυτό η παράγραφος 2 του άρθρου 1 με την οποία τιμωρείται «όστις συνιστά ή συμμετέχει εις οργανώσεις, αι οποίαι επιδιώκουν ωργανωμένην προπαγάνδαν ή δραστηριότητας πάσης μορφής τεινούσας εις φυλετικάς διακρίσεις». Το ΕΠΣΕ ζήτησε την ενεργοποίησή του, αλλά οι εισαγγελείς κώφευσαν…
Είναι εμφανές πως μέχρι τώρα τόσο η κυβέρνηση (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) όσο και η δικαιοσύνη (σε επίπεδο Εισαγγελέα του Άρειου Πάγου και Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών) επέλεξαν θεσμικά και επανειλημμένα να μην κινήσουν καμιά διαδικασία σε βάρος της Χρυσής Αυγής, παρ’ όλο που το ζήτησαν συγκεκριμένα, επίσημα και θεσμικά από τη μια ο ΟΗΕ και από την άλλη μια ελληνική ΜΚΟ. ΗΧρυσή Αυγή λοιπόν εκκολάφθηκε απολαμβάνοντας τη θεσμική ατιμωρησία του ναζισμού και του ρατσισμού.
Η δικαστική αθώωση του ρατσιστή και νεο-ναζιστή Κώστα Πλεύρη και η δίκη των μηνυτών του
Ουσιαστικά, πίσω από τη φαινομενική απραξία της εξουσίας στην Ελλάδα, κρύβεται η διαδεδομένη υποστήριξη φασιστικών και ναζιστικών αντιλήψεων ακόμα και στα υψηλότερα επίπεδα της πολιτείας. Αυτό καταδείχτηκε περίτρανα με την κατά πλειοψηφία (27-12) απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου στις 15 Απριλίου 2010 στη δίκη για το βιβλίο «Οι Εβραίοι: Όλη η αλήθεια» του ναζί Κώστα Πλεύρη. Η πλειοψηφία θεώρησε τον Κώστα Πλεύρη «επιστήμονα και ιστορικό» ο οποίος στο βιβλίο του ασκεί «κριτική των ιστορικών προσώπων, η οποία δεν είναι προσχηματική και δεν εκφεύγει από τα επιστημονικά πλαίσια» και αποφάνθηκε πως ο Κώστας Πλεύρης με το βιβλίο του δεν προσβάλλει την αξία των Εβραίων λόγω της φυλετικής ή εθνικής καταγωγής τους, αφού υποτίθεται πως στρέφεται κατά των …«εβραιοσιωνιστών» και όχι των Εβραίων. Η μειοψηφία αντίθετα αποφάνθηκε πως «τα ανωτέρω αποσπάσματα του βιβλίου του κατηγορουμένου… αναφέρονται αδιακρίτως κατά των Εβραίων, διακρίνονται από εμπάθεια και φανατισμό και εμπεριέχουν αφενός δημόσια πρόκληση σε πράξεις που μπορούν να προκαλέσουν εναντίον των Εβραίων, εκ μόνου του λόγου της εθνικής καταγωγής των, διακρίσεις, μίσος ή βία και αφετέρου προσβλητικές της τιμής και της υπολήψεώς των ιδέες, λόγω της εθνικής και μόνο καταγωγής των, αφού εμφανίζουν αυτούς, συλλήβδην, ως ραδιούργους, δολοφόνους και υπανθρώπους» πως τα περί «εβραιοσιωνιστών» ήταν προσχηματική δήλωση τουΚώστα Πλεύρη για να αποφύγει την καταδίκη του την οποία κακώς υιοθέτησαν εφέτες και αρεοπαγίτες).
Η πλειοψηφία των δικαστών του Άρειου Πάγου με την επικύρωση της«επονείδιστης» κατά τον Καθηγητή Μιχάλη Σταθόπουλο (‘Θέμα και Παραλλαγές’ ΕΤ-1 29 Ιανουαρίου 2010) αθωωτικής απόφασης του Εφετείου Αθηνών απέδειξε περίτρανα αυτό που επί δεκαετίες το ΕΠΣΕ έχει δηλώσει και τεκμηριώσει. Ο αντισημιτισμός όπως και οι άλλες μορφές ρατσισμού αποτελούν κυρίαρχο χαρακτηριστικό της ελληνικής κοινωνίας ενσωματωμένο και υποστηριζόμενο από τους θεσμούς της πολιτείας. Η Ελλάδα διαφέρει από όλες τις άλλες χώρες της ΕΕ, στις οποίες ο ρατσισμός αποτελεί περιθωριακό φαινόμενο, καταδικάζεται συστηματικά από τα θεσμικά όργανα και την πλειοψηφία των κοινωνιών τους και συνήθως διώκεται ποινικά. Η Ελλάδα θυμίζει περισσότερο τη Γερμανία λίγο πριν την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία στην οποία ο ρατσισμός κυριαρχούσε και ενσωματωνόταν θεσμικά.
Γι’ αυτό άλλωστε, οι άνθρωποι που τόλμησαν να εγκαλέσουν τον Κώστα Πλεύρη για το νεο-ναζιστικό βιβλίο του, δηλαδή οι εκπρόσωποι του ΚΙΣ Μωυσής Κωνσταντίνης, Βενιαµίν Αλµπάλα, Αβραάμ Ρειταν και Λέων Γαβριηλίδης, και οι εκπρόσωποι του ΕΠΣΕ Andrea Gilbert και Παναγιώτης Δηµητράς δικάζονται στις 14 Δεκεμβρίου 2012 για ψευδή καταμήνυση, ψευδορκία και συκοφαντική δυσφήμηση του Κώστα Πλεύρη με μάρτυρα κατηγορίας το συνεκδότη του βιβλίου του Κώστα Πλεύρη Άδωνι Γεωργιάδη. Ο τελευταίος ίσως κληθεί εκεί να επαναλάβει το σχόλιό του της 19 Σεπτεμβρίου 2012: «Ο φίλος μου ο Κώστας Πλεύρης είναι δηλωμένος Ναζί».
Σε μιαν κοινωνία όπου κυρίαρχες (mainstream) αξίες είναι ο ρατσισμός και ο ναζισμός, και όχι ο αντιρατσισμός και τα ανθρώπινα δικαιώματα, αναμενόμενο ήταν ηΧρυσή Αυγή να εκκολαφθεί με θαλπωρή.
Το άρθρο δημοσιεύται στο τεύχος Οκτωβρίου 2012 του Books Journal
ΥΓ (2 Νοεμβρίου 2012). Υπενθυμίζεται πως πριν τις Ευρωπαϊκές εκλογές του 1994 ο Άρειος Πάγος είχε αρχικά (29 Μαΐου 1994) απαγορεύσει τη συμμετοχή τριών κομμάτων, της Κίνησης Πολιτών (ΑΚΟΑ και ανένταχτοι αριστεροί με επικεφαλής το Γιάννη Μπανιά), της Αριστερής Κίνησης κατά της ΕΟΚ (ΝΑΡ και άλλες δυνάμεις της αριστεράς με επικεφαλής το Δημήτρη Δεσύλλα) και του μακεδονικού μειονοτικού κόμματος Ουράνιο Τόξο. Μετά από διεθνή κατακραυγή την 1 Ιουνίου 1994 ο Άρειος Πάγος ανέτρεψε την απόφασή του και επέτρεψε τη συμμετοχή τους αφού τα κόμματα που δεν είχαν υποβάλει τη δήλωση που προέβλεπε η σε αχρηστία -και καταργημένη σήμερα- διάταξη (άρθρο 1 ΝΔ 59/1974) ότι "αι αρχαί του κόμματος αντιτίθενται προς πάσαν ενέργειαν αποσκοπούσαν εις την βία κατάληψην της εξουσίας ή την ανατροπήν του ελεύθερου δημοκρατικού πολιτεύματος" έκαναν σχετικές διευκρινιστικές δηλώσεις.
Ο Παναγιώτης Δημητράς είναι Εκπρόσωπος του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ)
Πηγή:tvxs.gr

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2012

Πώς στρώθηκε ο δρόμος για τον φασισμό

Αν μου ζητούσαν να επιλέξω μια φράση-κλειδί που ακουγόταν πολύ στην Ελλάδα τις προηγούμενες δυο δεκαετίες, δεν θα είχα κανένα ενδοιασμό: «Δεν με ενδιαφέρει η πολιτική». Ακούστηκε πολλές φορές από χιλιάδες χείλη απλών πολιτών. Μπορεί να την είπες κι εσύ. «Δεν με ενδιαφέρει η πολιτική». Ακούστηκε, ως απάντηση, από εκατοντάδες «καλλιτέχνες» και ηθοποιούς, όταν ερωτήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια για τα όσα συνέβαιναν στη χώρα μας. Το πίστευαν; Το έλεγαν γιατί ήθελαν να τα έχουν καλά με όλους και να μη χάσουν «πελάτες»; Πάντως, το έλεγαν.
Τις προηγούμενες δεκαετίες, η πολιτική στην Ελλάδα δεν ήταν τόσο δημοφιλής όσο είναι σήμερα. Αν ξεκινούσες πολιτική συζήτηση, οι άνθρωποι δυσανασχετούσαν. Ήταν «βαρετό».
Κάτι ακόμα που δεν ήταν διόλου δημοφιλές στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες ήταν η γνώση και η πνευματικότητα. Ο χαρακτηρισμός «κουλτουριάρης» σου ερχόταν αμέσως σαν ταμπέλα όχι αν προσπαθούσες να πεις κάτι πολύ βαρύ και ασήκωτο αλλά αν έκανες το λάθος να ξεφύγεις λίγο από το Κλικ, το Nitro, το ποδόσφαιρο και τα τηλεοπτικά κλισέ.
Αν δεν άκουγες Βίσση, Ρέμο, Σφακιανάκη, Ρουβά και Χατζηγιάννη, ήσουν κουλτουριάρης. Κι έτσι φτάσαμε κάποια στιγμή να θεωρούνται κουλτουριάρικα τα λαϊκά τραγούδια του Τσιτσάνη και του Χατζιδάκι.
Μιλώντας με νέους ανθρώπους, συνειδητοποιείς πως δεν έχουν διαβάσει σχεδόν τίποτα. Εντάξει, δεν ήμασταν ποτέ ένας λαός βιβλιολάγνων που δεν άφηναν το βιβλίο από το χέρι αλλά οι παλαιότερες γενιές όλο και κάτι είχαν διαβάσει. Έστω, τους κλασικούς συγγραφείς. Σε κάθε περίπτωση πάντως, δεν κορόιδευαν αυτούς που αγαπούσαν το διάβασμα.
Δεν είναι τυχαία η επιτυχία του «Αλχημιστή» του Πάολο Κοέλιο στη χώρα μας. Αφενός το βιβλίο ήταν μικρό και αφετέρου περιείχε μια φράση που οι Έλληνες αποστήθισαν μαζικά: «Όταν επιθυμείς κάτι, ολόκληρο το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσεις». Πώς; Μόνο με την επιθυμία; Χωρίς κόπο; Χωρίς πόνο; Χωρίς διάβασμα; Χωρίς γνώση; Ό,τι κι αν εννοούσε ο Κοέλιο, οι παθητικοί -και λόγω Ορθοδοξίας- Έλληνες καθησυχάστηκαν, αφέθηκαν στο σύμπαν και το περίμεναν να συνωμοτήσει υπέρ τους. Το σύμπαν δεν συνωμότησε.
Η αδιαφορία για την πολιτική και η απόλυτη αντιπνευματικότητα οδήγησαν στην χρεοκοπία. Πρώτα στην κοινωνική, ηθική και πολιτιστική χρεοκοπία και μετά στην οικονομική.
Ακόμα κι αν διαφωνεί κάποιος πως η αδιαφορία της πλειοψηφίας των πολιτών για την πολιτική και η αποστροφή τους για την γνώση οδήγησαν στην οικονομική χρεοκοπία, δεν θα διαφωνήσει στο ότι οι πολίτες καλούνται σήμερα να αντιμετωπίσουν την χρεοκοπία με τα πνευματικά εφόδια που απέκτησαν όλα αυτά τα χρόνια. Δηλαδή, με τον Σφακιανάκη, τη Μενεγάκη, τα ζώδια, τους μάγειρες, τις συνταγές και ό,τι άλλο πρόβαλε η ιδιωτική τηλεόραση.
Κοίταξε τα cd που αγόρασες όλα αυτά τα χρόνια, τα βιβλία που διάβασες (αν διάβασες), θυμήσου τις ταινίες, τις θεατρικές παραστάσεις και τις συναυλίες που παρακολούθησες (αν παρακολούθησες), γιατί είναι αυτά τα όπλα με τα οποία θα αντιμετωπίσεις την χρεοκοπία. Αυτός είσαι.
Βέβαια, ένα μεγάλος αριθμός Ελλήνων αντιμετωπίζει την χρεοκοπία με μόνο εφόδιο την αποβλάκωση που του πρόσφερε η ελληνική τηλεόραση. Και συνεχίζει να αποβλακώνεται.
Χρειάζονται εφόδια για να σκεφτείς. Και αυτά τα εφόδια δεν θα τα βρεις στην τηλεόραση.
Η τηλεόραση δεν έχει καμία σχέση με την παιδεία, την γνώση και το πνεύμα. Είναι ένα μέσο που μπορεί κάποιες φορές –και υπό προϋποθέσεις- να είναι ενδιαφέρον και ψυχαγωγικό αλλά στην Ελλάδα δεν συνέβη ούτε αυτό. Η ελληνική τηλεόραση απευθύνεται στα χαμηλά ένστικτα και –με ελάχιστες εξαιρέσεις- είναι ένας σκουπιδοτενεκές, με ξεπουλημένα λαμόγια, χαζογκόμενες, βιζιτούδες και διάφορους άλλους φελλούς.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο το ότι οι Έλληνες που σέβονται τον εαυτό τους δεν εμφανίζονται στην τηλεόραση. Ίσως, να δέχτηκαν να εμφανιστούν σε κάποια αξιοπρεπή εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης αλλά μέχρι εκεί.
Το να μην εμφανίζεσαι στην τηλεόραση σημαίνει -μεταξύ άλλων- πως δεν πιστεύεις πως πάνω απ’ όλα είναι το κέρδος. Γιατί η τηλεόραση έχει να κάνει με πολλά χρήματα.
Όλα αυτά τα χρόνια, τα πρόσωπα της ελληνικής τηλεόρασης δεν ενδιαφέρονταν, βέβαια, για την πολιτική. Ήταν εθνικοί σταρ, οπότε ανήκαν σε όλους τους Έλληνες και δεν έπαιρναν ποτέ θέση για τίποτα. Επίσης, τα πρόσωπα της τηλεόρασης –τουλάχιστον αυτά που κυριάρχησαν- είναι βαριά αμόρφωτα.
Σε μια χώρα που μεγάλο μέρος των πολιτών δεν ενδιαφέρονταν για την πολιτική και την γνώση -και η «εκπαίδευσή» τους ήταν τηλεοπτική-, δεν θα πρέπει να κάνει σε κανέναν εντύπωση το γεγονός ότι η Χρυσή Αυγή εκφράζει σήμερα εκατοντάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας.
Αν δεν σε ενδιέφερε ποτέ η πολιτική και, παράλληλα, έχεις την εντύπωση πως ο Καζαντζάκης είναι ποδοσφαιριστής, είναι απόλυτα λογικό –όταν χρειαστεί- να εκφραστείς πολιτικά με το απόλυτο σκοτάδι, τον φασισμό, τους ψευτοτσαμπουκάδες, τις μαγκιές, τις κλωτσιές, τα ουρλιαχτά και όλη αυτήν την κτηνωδία που εκπροσωπεί η Χρυσή Αυγή. Το κτήνος το εκφράζουν τα κτήνη.
Φυσικά, δεν είναι καθόλου τυχαία η συμπάθεια των τηλεοπτικών προσώπων για τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Μαζί τους αισθάνονται πολύ άνετα, αφού πνευματικά βρίσκονται στην ίδια κατάσταση: σε αυτή του χιμπαντζή.
Η Χρυσή Αυγή δεν ήρθε τώρα. Ο νεοναζισμός δεν ήρθε τώρα. Ο φασισμός δεν ήρθε τώρα. Θα έπρεπε να τον είχες διακρίνει στον ναρκισσισμό της Ελένης, στην εγωπάθεια του Σάκη, στη ρηχότητα της Ρούλας και του Γρηγόρη, στον αδίστακτο κυνισμό του Θέμου και στην κτηνώδη βλακεία που κουβαλάνε όλα αυτά τα εγωκεντρικά ανθρωποειδή που θεοποίησαν το εύκολο κέρδος, προώθησαν την ιδιωτεία και πούλησαν τη ψυχή τους στον διάολο.
Κι αν αυτοί έβγαλαν πολλά χρήματα, αυτοί που τους παρακολουθούσαν μαγεμένοι –και τους παρακολουθούν ακόμα αφού είναι πια ανάπηροι πνευματικά- παίρνουν για τρόπαιο τη Χρυσή Αυγή.
Οι πολίτες έχουν χρέος να ασχολούνται με τα κοινά και να ενδιαφέρονται για την πολιτική.
Οι πολίτες έχουν χρέος να φροντίζουν την ψυχή τους και το μυαλό τους, να επιζητούν την γνώση και να αποφεύγουν τα σκουπίδια.
«Μας πρόδωσαν οι πολιτικοί» λένε οι πολίτες. Ναι, αλλά πολύ πριν, οι πολίτες είχαν προδώσει τους εαυτούς τους. Το πρώτο δεν θα είχε συμβεί, αν δεν είχε συμβεί το δεύτερο.
Ο φασισμός είναι εδώ. Μέσα μας.
(Στη φωτογραφία -με ελληνική φορεσιά- είναι ο Όσκαρ Ουάιλντ. Αν και τα βιβλία του Όσκαρ Ουάιλντ υπάρχουν πια παντού -και στο διαδίκτυο-, εκατομμύρια Έλληνες στη διάρκεια της ζωής τους δεν θα διαβάσουν ούτε μια φράση του επειδή το σύμπαν δεν θα συνωμοτήσει.)

Πηγή: http://pitsirikos.net/

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2012

Να θυμίσω πως είμαστε Άνθρωποι . . .

Του Παύλου Μπίτσικα
Δεν με νοιάζει να είναι το κείμενο είναι μεγάλο και βαριέσαι να το διαβάσεις.
Στρώσου χάμω μπας και προλάβεις και συ το κακό που θα έρθει...Και στο λέω από τώρα ίσως να ενοχληθείς, όμως δεν σου χρωστάω τίποτα και δεν θα σε αφήσω να καταστρέψεις τη ζωή μου, τη ζωή του, την ζωή τους, τη ζωή όλων μας...

Δεν μπορώ να περιγράψω το πως νιώθω, για την πολιτική "σοφία" μέρους του Λαού. 7% με προοπτική για 20%+, έφεραν στη Βουλή και το προσκήνιο, τις  χειρότερες και πιο σάπιες ιδέες, εκφραζόμενες από την πιο επικίνδυνη και άρρωστη πάστα ανθρώπων.

Η δική μου η γενιά δεν έζησε ούτε τον Μεταξά, ούτε την κατοχή, ούτε τον εμφύλιο, ούτε τη χούντα. Όμως μας τα είπαν οι πατεράδες μας, μας τα δίδαξαν (έστω κουτσά-στραβά και ανάποδα) στο σχολείο. Μας είπαν τα βιώματα τους οι παππούδες μας, βιώματα πολέμου, πείνας, δυστυχίας, φόβου και καθημερινού αγώνα για επιβίωση. Αδερφός να σκοτώνει αδερφό, πατέρας να ρουφιανεύει το παιδί του.

Δεν με φοβίζουν οι νεοναζί "ντουλάπες" . Με φοβίζει πολύ, που κάποιοι - ακόμα και συνομήλικοι μου -, χαίρονται να λένε φράσεις όπως "τα βουνά ακόμα μυρίζουν μπέικον", αναφερόμενοι στον εμφύλιο και τις βόμβες ναπάλμ. Μου έρχεται εμετός...

Πάντα όποτε άκουγα ή διάβαζα, ειδικά για τον εμφύλιο, μαύριζε η ψυχή μου,  λες και μου έρχονταν μνήμες από τότε, λες και πολέμησα και γω. Δεν μπορώ να πιστέψω πως κάποιοι σήμερα, θέλουν ξανά εμφύλιο πόλεμο. Γιατί ας μην κρυβόμαστε, σε σκοτεινά γραφεία και σε απόμερα χωράφια, κάποιοι κάνουν πρόβα πολέμου με το πρόσχημα της διδασκαλίας "αυτοάμυνας".

Αηδιάζω όταν ακούω "Παιδεία μόνο για Έλληνες", "Φαγητό μόνο για Έλληνες", "Δουλειά μόνο για Έλληνες" και άλλα πολλά "Μόνο για Έλληνες".  Πως θα ένιωθαν αυτοί οι "Έλληνες" όταν στη Γερμανία το 60, τον καιρό της πείνας και της ξενιτιάς, έβρισκαν κάποιους να τους λένε Παιδεία – φαγητό - δουλειά, μόνο για Γερμανούς; Και μην πει κανένας πως τα ίδια έπαθαν οι Έλληνες και στην Γερμανία και στην Αμερική. Μα ακόμα και αν τα έπαθαν, γιατί κάποιοι σήμερα πρέπει να τα κάνουν στης γης τους κολασμένους;

Αλήθεια με τι καρδιά στερείς σήμερα από ένα 7χρονο Πακιστανάκι, ή μια 80αρα γιαγιά από τη Σομαλία το δικαίωμα σε ένα κομμάτι ψωμί και 10 αράδες γράμματα; Σκυλί βλέπεις στο δρόμο να ψυχομαχεί, και του δίνεις λίγο ψωμί, λίγο νερό, ένα χάδι, και αμέσως γίνεται ο φύλακας Άγγελος σου, χωρίς κανένα αντάλλαγμα, μόνο με την στοιχειώδη απαίτηση για αγάπη.  Που φτάσαμε ε; "Στοιχειώδη αγάπη". Γαμώ τα λεφτά σας και τα σκατένια ιδανικά σας. Γιατί μόνο ανθρώπινο δεν είναι, να λες όλα στους Έλληνες.

Δε λέω, όλοι πια περνάμε δύσκολα. Πλέον η κρίση είναι πραγματικότητα. Πριν 2 χρόνια μπορεί να λέγαμε "Άσε, άσε έχουμε κρίση, δεν έχουμε λεφτά", αλλά είχαμε σίγουρη και απείραχτη την καβάτζα των έτοιμων, τις οικονομίες μας. Πια ούτε οικονομίες έχουμε στην άκρη, ούτε τίποτα. Όμως αυτό είναι αφορμή να γίνουμε τέρατα; Να ξεχάσουμε κάθε ευγενική αξία που κουβαλά ο Λαός μας και να γίνουμε ένα με τα σκατά;

Και τι προτείνουν κάποιοι άρρωστοι σαν λύση;  Μια Ελλάδα του 36, του 45, του 50 και του 67. Μια χώρα φοβισμένη, σφιχτά δεμένη με λουριά, ολόσωμη στο γύψο. Μια χώρα με "αξίες" που δεν επέτρεπαν όχι μόνο το διαφορετικό και την άλλη άποψη, αλλά μια χώρα με καινούρια, πολύ χειρότερα ΕΑΤ-ΕΣΑ, με νεο-τάγματα ασφαλείας, ρουφιάνους και κάθε λογής ανώμαλους, που με ένα σταυρό στο χέρι και την Σημαία παραμάσχαλα, εξουσιοδοτημένοι από κάποιους "εθνοσωτήρες"  θα βιάζουν ασύστολα συνειδήσεις, ζωές και ατομικές ελευθερίες.

Αλήθεια, στο Ιράν έχει πάρει χαμπάρι κανείς τι παίζει; Έχουμε πάρει χαμπάρι πως η Ελλάδα πάει να γίνει μια φτηνή καρικατούρα του Ιράν, με "φρουρούς της Επανάστασης", μια χούφτα ανεγκέφαλους;  Σε ποιόν άρεσαν οι φωτιές και η  γενικότερη αντίδραση μερίδας αρρωστημένων Μουσουλμάνων όταν κάποιος σατίρισε τον Μωάμεθ; Νομίζω σε κανέναν.

Εχτές κάθε λογής χριστιανοταλιμπάν κυράτσα, κάθε θερμοκέφαλος χριστιανοταλιμπάν μαντράχαλος, μαζί με τους "δενέχωζωή" της γνωστής συμμορίας, σταυρούς και σημαίες στα χέρια διαδήλωναν ενάντιων μιας θεατρικής παράστασης που σατιρίζει το Χριστό.

Από μακριά οι "πραίτορες της πόλης" όπως τους έχρισε ο Βύρων Πολύδωρας τότε που ήταν Υπουργός Δημοσίας Τάξης, χάζευαν κάνοντας τσιγάρο και στέλνοντας φιλάκια στα θύματα του όχλου, που είχαν την ατυχία είτε απλά να περνούν από το Θέατρο, είτε να θέλουν να δουν την παράσταση.

Τι ωραίο θέαμα! Σας άρεσε ε; Έτσι θα λύσουμε τα προβλήματα μας! Με όχλο βγαλμένο από ταινία των Monty Pythons, βουλευτές να βρίζουν χυδαία μειώνοντας απύθμενα συνανθρώπους τους  και Αστυνομία σε ρόλο θεατή που "αράζει την πέτσα του, και ξύνει πατσές" (για να μην πω "τα …… του" και παρεξηγηθεί κανείς καθώς πρέπει).

Αδόμητα, πλάτιασα, μα έχω τα νεύρα μου! Με ενοχλούν πολλά και δεν ξέρω πως να τα συντάξω σε κείμενο, αφού χάνω τη σειρά, και εκεί που πάω να την ξαναβρώ, αμέσως θυμάμαι κάτι άλλο, χειρότερο από τα προηγούμενα. Και με πνίγει ο θυμός και ένα πράγμα γυρνάει μόνο στο κεφάλι μου: Τόσο αίμα, τόση σκλαβιά και καταπίεση, τόσα δάκρυα και τόσες αγωνίες, τόσοι αγώνες, τόση ιστορία, άλλη καλή και άλλη άσχημη, γιατί την ξεχάσαμε;

Γιατί σταματήσαμε να σκεφτόμαστε; Το παρελθόν μας είναι ο καθρέφτης που θα δούμε το αύριο. Τόσο σοκ έχουμε υποστεί όλοι μας, που κλειστήκαμε στα καβούκια του αυτού μας; Τόσο σοκ που άκριτα δεχόμαστε πια τα πάντα; Τόσος κυνισμός; Μα είμαι σίγουρος πως ποτέ δεν ήμασταν τέτοιοι άνθρωποι. Δεν είναι στον ψυχισμό του Έλληνα τέτοια κατάντια.  Δεν ταιριάζει με τον ψυχισμό του Έλληνα τέτοιος διπολισμός, τέτοια κατάθλιψη και ηθική κατάπτωση.

Γιατί κάποιοι να ετοιμάζουν εμφύλιο πόλεμο; Γιατί να επαληθεύουν το στοίχο από τον Κεμάλ του αγαπημένου Γκάτσου "...νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί, με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί."; Γιατί να σκέφτομαι πως αύριο ίσως να χρειαστεί να βάλω δυο ρούχα σε μια σακούλα να ξεσπιτωθώ και να κρυφτώ, αφού κάποιοι θα θέλουν να πάρω όπλο να σκοτώσω τον "εχθρό";

Και όχι βλάκα και αδαή, δεν είναι πως φοβάμαι ή πως δειλιάζω, στο είπα και πριν, μαυρίζει η ψυχή μου με την αηδία του κεφαλιού σου για εμφύλιο πόλεμο, "εθνοσωτήρες" της δεκάρας και  "όλα στους Έλληνες". Πίστεψε με, αν θες να πάρουμε το "ελληνόμετρο" και να μετρηθούμε, πονάω πιο πολύ από σένα τούτο τον τόπο. Τον πονάω γιατί δεν θέλω να ξαναγυρίσει πίσω, εκεί που η ζωή σου και η ζωή μου, ήταν ένα τίποτα και λεγόμασταν υπήκοοι και όχι πολίτες.

Θα κλείσω με την φράση των μελών του Athens Pride: "Δεν φοβόμαστε, η απάντηση μας είναι η υπερηφάνεια μας". Γιατί μάλλον αυτοί με τις "ξεσκισμένες κωλότρυπες" και όλα όσα είπε εχτές ο ψυχικά διαταραγμένος -και δυστυχώς βουλευτής-, για άλλη μια φορά μέσα σε 5 λέξεις έβαλαν όλη την ουσία του Ελληνικού Λαού. Είμαστε υπερήφανοι άνθρωποι, έχουμε αξίες, όνειρα, ιδανικά, επί του πρακτέου ανώτερα από αυτό που θέλουν κάποιοι.

Είμαι Αλβανός.

Είμαι Πακιστανός.

Είμαι Αφγανός.

Είμαι λαθρομετανάστης.

Είμαι αναρχοάπλυτος.

Είμαι Συριζαίος.

Είμαι ΕΑΜοβούλγαρος.

Είμαι βρωμόγυφτος.

Είμαι Τούρκος.

Είμαι γυφτοσκοπιανός.

Είμαι πρεζάκιας.

Είμαι τραβέλι.

Είμαι ψυχασθενής.

Είμαι ανάπηρος.

Είμαι εβραιομασώνος.

Είμαι άνθρωπος και είμαι ανελεύθερος να εκμηδενίσω τον συνάνθρωπο μου, ότι και αν είναι αυτός.

Μόνο να ξέρεις έχω και αξιοπρέπεια, και θα υπερασπιστώ τα ιδανικά και την ελευθερία, τόσο την δικιά μου όσο και του συνανθρώπου μου, ως εκεί που δεν φαντάζεσαι.

Και αυτό στο υπογράφω:

Παύλος Μπίτσικας
12/10/2012

Σάββατο, 21 Ιουλίου 2012

ΓΙΑ ΕΝΑ ΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΣΩΤΗΡΙΑΣ


Του ΕΥΤΥΧΗ ΜΠΙΤΣΑΚΗ*
Από Θεού άρξασθε: Κρίση παγκόσμια, δομικήΕλληνική ιδιομορφία: η χώρα εκποιείται από τους πολιτικούς εκπροσώπους της αστικής τάξης μας(κομπραδόρικης, υποτελειακής, εθνοπροδοτικής).
(…) Ποια δύναμη μπορεί να οργανώσει και να καθοδηγήσει το κίνημα αντίστασης στο νέο καθεστώς υποτέλειας, με προοπτική τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της χώρας; Προφανώς: Η Αριστερά! Ποια Αριστερά; Το ΚΚΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑκαι άλλες, διάσπαρτες αριστερές δυνάμεις.
Η καταστροφή προχωρεί με επιταχυνόμενους ρυθμούς. Στο άμεσο μέλλον θα υπάρξουν ξεσπάσματα των αγανακτισμένων. Θα μπορέσει η Αριστερά να συμβάλει στη μετατροπή του αυθόρμητου σε συνειδητή δράση με καθορισμένο στρατηγικά στόχο; Ποιος θα έπρεπε να είναι αυτός ο στόχος;
Σήμερα η αστική τάξη μας, «από κοινού συμφέροντος με τους εκπροσώπους του ευρωπαϊκού-διεθνικού κεφαλαίου», έχει αποδεχτεί ένα νέο καθεστώς υποτέλειας: Εκποίηση της εθνικής ανεξαρτησίας, εκποίηση του δημόσιου πλούτου, αστική δημοκρατία που μεταλλάσσεται σε αυταρχική, εντολοδόχο ξένων δυνάμεων.
Νέο ΕΑΜ λοιπόν; Λέγεται και αυτό. Όμως, ας το ξαναπώ: κανείς Άρης δεν θα πάρει σήμερα το καριοφίλι του ν’ ανέβει στο Βελούχι. Τότε κυρίαρχο ήταν το εθνικό. Το ταξικό δευτερεύον, λειτούργησε στα πλαίσια του εθνικού. Σήμερα, κυρίαρχο είναι το ταξικό. Το εθνικό αναδύεται ως παράγωγη αντίθεση. Η άρση αυτής της αντίθεσης προϋποθέτει την άρση της κυρίαρχης. Σήμερα, σε σύγκρουση με τον αντιδραστικό εθνικισμό και τον αναδυόμενο νεοφασισμό, η Αριστερά οφείλει να προτάξει το σύνθημα για ένα νέο, διεθνικό πατριωτισμό. «Θέλουμε ελεύθερη εμείς πατρίδα και πανανθρώπινη τη λευτεριά» τραγουδούσαμε πριν από 70 χρόνια ΕΠΟΝίτες και ΕΑΜίτες. Πανανθρώπινη λευτεριά σήμαινε τότε, έστω και αν δεν λέγονταν ρητά, το κοινό κομμουνιστικό μέλλον της ανθρωπότητας.
Σήμερα, παρά τις ήττες και την καταστροφή, ο σοσιαλισμός παραμένει η μόνη ελπίδα της ανθρωπότητας. Σοσιαλισμός με το κομμουνιστικό κίνημα σε παρακμή; Ας θυμηθούμε όμως τη διαλεκτική της στρατηγικής καιτακτικήςευλυγισία στους άμεσους, επιτεύξιμους στόχους, ανένδοτη προσήλωση στον στρατηγικό. Που σημαίνει:συνεργασίακοινή δράση, σε ένα, δύο, τρία άμεσα ζητήματα. Συνεργασία με δυνάμεις που θα μας εγκαταλείψουν στην πορεία. Συνεργασία με τους ρεφορμιστές και άλλες ασταθείς δυνάμεις, σε επιμέρους στόχους (Λένιν). Αλλά τότε οι συνεπείς επαναστατικές δυνάμεις δεν υπάρχει κίνδυνος να αφομοιωθούν, ειδικά σήμερα από τη σοσιαλδημοκρατία;
Ο κίνδυνος είναι υπαρκτός. Αλλά οι συνεπείς επαναστατικές δυνάμεις έχουν να επιλέξουν: Συμμαχία με τον εαυτό τους; ιδεολογική «καθαρότητα», αναχωριτισμό ή, αν έχουν τα κότσια, αν έχουν αυτοπεποίθηση, να συμβάλουν κριτικά και πρακτικά στη ριζοσπαστικοποίηση του πολύμορφου, αναπτυσσόμενου κινήματος των μαζών: Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα!
Ο ΑΜΕΣΟΣ ΣΤΟΧΟΣ
Ας περάσουμε, λοιπόν, στα του οίκου μας. Υπάρχει σήμερα επαναστατική κατάσταση στη χώραΌχι! Ποιος θα έπρεπε να είναι λοιπόν ο άμεσος στόχος; Μέτρα για να μην πεθάνουν τα θύματα της κρίσηςΆρνηση πληρωμής του χρέους.Εκδίωξη της τρόικαςΠροοδευτική ανασυγκρότηση της οικονομίας; Αν αρκεστούμε σε αυτό το ελάχιστο, που και αυτό είναι δύσκολα επιτεύξιμο σήμερα, τότε πρόκειται για καθαρό ρεφορμισμό: όμως αυτός ο άμεσος, τακτικός στόχος, πρέπει να αποτελέσει «στιγμή» μιας ενιαίας επαναστατικής διαδικασίας που μέσα από την επίτευξη ενδιάμεσων στόχων, θα οδηγεί στο σοσιαλισμό.
Ποιοι θα μπορούσαν σήμερα να είναι οι ενδιάμεσοι στόχοι; Ένα μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα; Ένας από αυτούς: έξω από το ευρώΈξω από την Ε.Ε. Εδώ αρχίζουν οι διαφωνίες. Το ΚΚΕ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι υπέρ της εξόδου. Ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ξεπέρασε τη νεκρή πλέον ιδεολογία του ευρωκομμουνισμού, είναι υπέρ της παραμονής στο ευρώ και στην Ε.Ε., με στόχο το μετασχηματισμό της σε «Ευρώπη των Λαών». Ούτε η πρώτη, ούτε η δεύτερη θέση δεν έχει θεμελιωθεί συγκεκριμένα, επιστημονικά.
Μήπως λοιπόν το όλον ερώτημα τίθεται λανθασμένα; Στην εποχή της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, στην Ευρώπη του κεφαλαίου, η απάντηση της Αριστεράς πρέπει να είναι η επιστροφή στο έθνος-κράτος, με ό,τι νέους ανταγωνισμούς θα γεννούσε μια τέτοια επιστροφή στον 19ο αιώνα; Ειδικά η ελληνική οικονομία θα είναι βιώσιμη κόβοντας τις οικονομικές σχέσεις και την τεχνολογική εξάρτηση από τις χώρες της Ευρώπης; Μήπως στόχος τηςΕυρωπαϊκής Αριστεράς πρέπει να είναι οι ενωμένες σοσιαλιστικές δημοκρατίες της Ευρώπης; Στόχος που θα επιτευχθεί με το συντονισμό του ευρωπαϊκού εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος. Το ερώτημα φαίνεται ουτοπικό, επειδή προϋποθέτει την ανάπτυξη, τον συντονισμό, την κοινή δράση και τους κοινούς στόχους του εργατικού κινήματος των λαών της Ευρώπης. Το ερώτημα φαίνεται ουτοπικό. Αλλά αυτό που σήμερα είναι ουτοπία, μπορεί να αποτελέσει την πραγματικότητα του αύριο. Ας θυμηθούμε λοιπόν και τη διαλεκτική δυνατότητας και πραγματικότητας, τη διαλεκτική του δυνάμει και του ενεργεία που πρωτοδιατυπώθηκε από τον Αριστοτέλη, αναπτύχθηκε από τον Χέγκελ και εμπλουτίστηκε με υλιστικό περιεχόμενο από τον Μαρξισμό και τις σημερινές επιστήμες, φυσικές και κοινωνικές.
Λοιπόν: Κοινή δράση για άμεσους στόχους, κοινό μέτωπο σωτηρίας από ΚΚΕΣΥΡΙΖΑΑΝΤΑΡΣΥΑανένταχτους,κινήματατοπικές οργανώσεις, ως πρώτο βήμα για το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της χώρας μας; Αλλά οι ριζοσπάστες δεν κινδυνεύουν να αφομοιωθούν από την αριστερίζουσα σοσιαλδημοκρατία; Τι λένε λοιπόν οι «αρμόδιοι»; Το ΚΚΕ θεωρεί κύριο εχθρό τον ΣΥΡΙΖΑ. Συμμαχώντας λοιπόν με τον εαυτό του, επιμένοντας ότι τίποτα καλό δεν θα υπάρξει για «τον λαό» στα πλαίσια του καπιταλισμού, συμμαχώντας με τον εαυτό του και μόνο, θα κάνει όπως ελπίζει, ένα άλμα από το κενό του σήμερα, στο κενό της αόριστης «λαϊκής εξουσίας». Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με τη σειρά της, θέτει ως όρο συνεργασίας την έξοδο από το ευρώ και την Ε.Ε. Αρνείται τη συνεργασία στο όνομα του μεσοπρόθεσμου στόχου. Και παραπέρα. Στο χώρο αυτό κυριαρχεί η άποψη ότι μια τέτοια συνεργασία θα είχε ως συνέπεια να αφομοιωθούν οι συνεπείς επαναστατικές δυνάμεις, από τη σοσιαλδημοκρατία, ειδικά από τη δεξιόστροφη ηγεσία του ΣΥΝ. Τόσο τρομερός είναι λοιπόν αυτός ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ και τόσο λίγη εμπιστοσύνη έχουν οι οπαδοί τηςΑΝΤΑΡΣΥΑ στις δυνάμεις τους και στη δύναμη των επιχειρημάτων τους; Τόσο πολύ αγνοούν τη δύναμη της βάσης του ΣΥΡΙΖΑ;
Τι είναι δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ; Το άμεσο πρόγραμμά του είναι ρεφορμιστικό. Υπάρχει όμως ρεφορμισμός και ρεφορμισμός. Κατ’ αρχήν, στρατηγικός στόχος του ΣΥΡΙΖΑ, πολλάκις διατυπωμένος προφορικά και γραπτά είναι οσοσιαλισμός: «σοσιαλισμός με δημοκρατία», πλεονασμός έστω ο δεύτερος όρος, σοσιαλισμός σχεδόν εξίσου αόριστος με τον σοσιαλισμό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Αλλά: ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια παγιωμένη κατάσταση; Ακόμα χειρότερα: βαδίζει προς την αγκαλιά της σοσιαλδημοκρατίας; Θα γίνει το νέο ΠΑΣΟΚ; Οι Κασσάνδρες ξεχνούν και στην περίπτωση αυτή τη διαλεκτική: Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα πολυτασικό μόρφωμα. Πεδίο δυνατοτήτων. Υπάρχει η δεξιόστροφη τάση. Αλλά στον ΣΥΡΙΖΑ είναι ενταγμένοι ή τον ψηφίζουν αγωνιστές της Αντίστασης, του εμφυλίου, της ΕΔΑ, των Λαμπράκηδων, του αντιδικτατορικού κινήματος, των μετέπειτα κοινωνικών αγώνων. Που θεμελιώνεται λοιπόν η άποψη της σύγχρονης Κασσάνδρας, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα γίνει το Νέο ΠΑΣΟΚ, η σημερινή σοσιαλδημοκρατία;
Το ΚΚΕ θεωρεί κύριο εχθρό τον ΣΥΡΙΖΑ. Θα μπορέσει ποτέ να θεραπευτεί από την καταστροφική ασθένεια του πλέγματος σεχταρισμού – οπορτουνισμού; Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα ξεπεράσει την επαναστατική ρητορεία, και θα θελήσει να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ και τις άλλες αριστερές δυνάμεις; Θα προσπαθήσει, με τις μικρές δυνάμεις της να συμβάλει δημιουργικά στην περαιτέρω ριζοσπαστικοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ; Θα θυμηθεί ότι ο ταξικός αγώνας δεν κρίνεται κυρίως από τις επιλογές των ηγεσιών, αλλά από την κίνηση των μαζών;
ΕΝΙΑΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ, ΑΛΛΑ ΜΕ ΠΟΙΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ;
Λοιπόν: Ενιαία επαναστατική διαδικασία με στόχο το σοσιαλισμό. Με ποιες δυνάμεις; Ας δούμε τι έλεγε τότε ο Λένιν: «Μόνο με την πρωτοπορία δεν μπορούμε να νικήσουμε. Δεν θα ήταν απλώς ανοησία αλλά έγκλημα, να ρίξουμε μόνη την πρωτοπορία στην αποφασιστική μάχη, προτού όλη η τάξη, προτού οι πλατιές μάζες να έχουν πάρει θέση ή ανοικτής υποστήριξης ή ευμενούς ουδετερότητας» (Λένιν, Άπαντα, Σύγχρονη Εποχή, σ.-41, σ.-68). Η ηγεσία του ΚΚΕ ίσως έχει διαβάσει Λένιν. Αλλά, επί του παρόντος, πρέπει να τον θεωρεί οπορτουνιστή.
Οι δεινοί, πράγματι δεινοί ρήτορες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τα ξέρουν τα κλασικά γράμματα. Όμως, επί του παρόντος, δεν τολμούν να βγουν από τον κόσμο των «καθαρών ιδεών»: της κατά Μαρξ, ιδεολογίας. Αλλά: το πρόβλημα είναι στενάπολιτικό και η πολιτική της Αριστεράς είναι απλά εμπειρισμός; Ας θυμηθούμε τον ασπάλακα του Μαρξ, που υπομονετικά σκάβει κάτω από την αστική κοινωνία, προετοιμάζοντας την επαναστατική ανατροπή. Και ας θυμηθούμε τονΓκράμσι και την έννοια της ηγεμονίας: «Το θεωρητικό και πρακτικό αξίωμα της ηγεμονίας, δηλαδή η δυνατότητα μιας τάξης να διευθύνει το σύνολο της κοινωνίας, την οργάνωση και την συναίνεση της ηγεμονίας της, αυτό που είναι το περιεχόμενο της έννοιας της ηγεμονίας, έχει μια γνωσιοθεωρητική εμβέλεια». Για τον Ιταλό κομμουνιστή ηγέτη, η πολιτική συνδέεται οργανικά με την φιλοσοφία: Θεμελιώνεται φιλοσοφικά, και αναδραστικά έχει μια φιλοσοφική εμβέλεια.
Αντίστοιχα, και κατά συνέπεια, στόχος του σοσιαλισμού δεν πρέπει να είναι απλώς η κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Η φτωχή αυτή, οικονομίστικη αντίληψη εφαρμόστηκε (στο βαθμό που εφαρμόστηκε) και απέτυχε. «Ουκ επ’ άρτω μόνον ζήσεται άνθρωπος». Το χριστιανικό αυτό αξίωμα, πρέπει να ισχύσει κατά μείζονα λόγο σε μια σοσιαλιστική κοινωνία, που δεν υπόσχεται την ευτυχία στο επέκεινα αλλά εδώ, στη μικρή γη, όπου όπως έλεγε ο νεαρός Μαρξ, «η ύλη άρχισε να σκέπτεται», να αποκτά συνείδηση του εαυτού της. Ο πρώην «υπαρκτός σοσιαλισμός», πρόσφερε στους πολίτες του «τα λίγα γραμμάρια ευτυχίας» (κατά πως λέει ο Ελύτης). Αλλά σοσιαλισμός σημαίνει ριζική αναμόρφωση της κοινωνίας.
Ο Μαρξισμός λοιπόν, εξ ορισμού, έχει μια βασική συνιστώσα: να συγκροτήσει μια ενδοκοσμική ηθική, ιστορική άρνηση του ηθικού κενού του καπιταλισμού. Και τώρα τι; Στις επόμενες εκλογές, που ίσως γίνουν σύντομα, θα κατορθώσει ηΑριστερά μας να συγκροτήσει ένα μέτωπο σωτηρίας με θεμέλιο ορισμένα άμεσα αιτήματα; Θα ανοίξει, ταυτόχρονα ένα δημόσιο, ανοικτό διάλογο για τους μεσοπρόθεσμους στόχους και για τον σοσιαλισμό; Και θα θελήσει να θέσει ως βασικές αξίες του μέλλοντος τον πολιτισμό και μια νέα εγκόσμια ηθική, ελπίδα και κίνητρο για την κοινωνική δημιουργία;
Τέλος: Μια μελλοντική κυβέρνηση της Αριστεράς θα έχει να αντιμετωπίσει την επίθεση και το ψεύδος των μηχανισμών της αστικής τάξης. Θα αρχίσει λοιπόν η Αριστερά μας να προετοιμάζεται οργανωτικά, πολιτικά, ιδεολογικά και ηθικά, για την σύγκρουση που επίκειται; 

*Δημοσιεύθηκε στο «Δρόμο της Αριστεράς το Σάββατο 14 Ιουλίου 2012. Ο Ευτύχης Μπιτσάκης είναι ομότιμος καθηγητής φιλοσοφίας.
Τετάρτη 18 Ιουλίου 2012.

Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2012

ΣΥΡΙΖΑ:Νοσοκομείο Πύργου ΤΡΑΓΙΚΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ‏



ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Την άμεση σύγκληση του Δημοτικού Συμβουλίου Πύργου Ζήτησε  ο ΣΥΡΙΖΑ Ηλείας με θέμα  την κατάσταση πού έχει δημιουργηθεί στο Νομαρχιακό Νοσοκομείο Πύργου. Το αίτημα που απευθύνεται στον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου έχει ως εξής :

Προς τον Πρόεδρο του Δημοτ. Συμβ . Πύργου
Κύριε Πρόεδρε,
σας γνωρίζουμε ότι στις 6 Ιουλίου κλιμάκιο του ΣΥΡΙΖΑ επισκέφθηκε το Νομαρχιακό Νοσοκομείο Πύργου και είχε επαφές  με την διοίκηση και το προσωπικό. Δυστυχώς η ενημέρωση επιβεβαίωσε τους χειρότερους φόβους, που ήδη είχαν γίνει γνωστοί στην κοινωνία της πόλης μας και του νομού. Η κατάσταση στο νοσοκομείο χαρακτηρίζεται και επισήμως πλέον τραγική. Το μεγαλύτερο νοσηλευτικό ίδρυμα στο νομό αδυνατεί να λειτουργήσει τόσο στο σύνολο, όσο και σε ιδιαίτερα κρίσιμους τομείς , όπως είναι η καρδιολογική κλινική με την ΜΕΘ και η μονάδα τεχνητού νεφρού. Τόσο η έλλειψη προσωπικού, όσο και η ανεπαρκής χρηματοδότηση οδηγούν το ίδρυμα να κατεβάσει ρολά στις 15 Ιουλίου, όπως αρμοδίως δηλώθηκε στην αντιπροσωπεία μας.
 Κατόπιν τούτου και χωρίς να παραγνωρίζουμε το γενικό πλαίσιο χάους μέσα στο οποίο βυθίζεται η χώρα από τις αδιέξοδες πολιτικές σε όλους τους τομείς και επειδή πέρα από την αντίθεση και τον αγώνα ενάντια σ’ αυτές τις κεντρικές πολιτικές  είμαστε υποχρεωμένοι να δρούμε και τοπικά, θεωρούμε ως απαρχή μιας σειράς συνεχόμενων και κλιμακούμενων αγώνων την ΑΜΕΣΗ σύγκλιση του Δημοτικού Συμβουλίου, παρουσία φορέων και συλλόγων του τόπου, για την αντιμετώπιση του ζωτικού αυτού προβλήματος και τον προγραμματισμό των δράσεων .
ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ   Νομού Ηλείας

Σάββατο, 7 Ιουλίου 2012

Προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης: «Πωλείται η Ελλάς»!


     Του  ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ Σαράντου
         Αναπληρωτής Πρόεδρος
  της Διοίκησης του Ε.Κ.Αρκαδίας


Το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και οι ιδιωτικοποιήσεις, ακόμα και του νερού, θα είναι η «ναυαρχίδα» των μνημονιακών πολιτικών που θα εφαρμοστούν το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα με ανυπολόγιστες συνέπειες σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο σύμφωνα με τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης.
Σύμφωνα με την κυβερνητική επιχειρηματολογία, υποτίθεται ότι η επιλογή αυτή αφενός θα προσδόσει αξιοπιστία στην κυβέρνηση ώστε να επιτύχει ευνοϊκότερους όρους κατά την επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου (η οποία μεταφέρεται για πολύ αργότερα) και αφετέρου οι ιδιωτικοποιήσεις θα βοηθήσουν στην ανάταξη της ελληνικής οικονομίας καθώς θα προσελκύσουν μεγάλες επενδύσεις που θα δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας κλπ. και το πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων δεν συνιστά ξεπούλημα αλλά αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, που μπορεί να αποτελέσει κρίσιμο αναπτυξιακό εργαλείο.
Σε σχέση με αυτά, επισημαίνουμε τα εξής:  
Δεν πρόκειται για αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας αλλά για εκποίηση και ξεπούλημα διότι αυτό ακριβώς σημαίνει ιδιωτικοποίηση: το ελληνικό δημόσιο πουλάει και ιδιώτες επενδυτές αγοράζουν, με στόχο μελλοντικά κέρδη. Αυτό το ξεπούλημα λαμβάνει μάλιστα χαρακτηριστικά πλιάτσικου λόγω της παρατεταμένης και βαθειάς ύφεσης των τελευταίων χρόνων.
Οι ιδιωτικοποιήσεις στερούν το ελληνικό δημόσιο από πολύτιμα αναπτυξιακά εργαλεία διότι αφενός εκποιούνται δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμοί όπως η ΔΕΗ και παλαιότερα ο ΟΤΕ που το αντικείμενό τους είναι στρατηγικής σημασίας για κάθε αναπτυξιακή προσπάθεια και αφετέρου το κεφαλαιώδες ζήτημα της παραγωγικής ανασυγκρότησης, είτε σε εθνικό είτε σε τοπικό επίπεδο, ανατίθενται στις δυνάμεις της αγοράς οι οποίες, όπως απέδειξε ακόμη μια φορά το διεθνές παράδειγμα της καταστροφής που προκάλεσε η δράση των ιδιωτικών τραπεζών, αποδεδειγμένα αδυνατούν να διαδραματίσουν τέτοιον ρόλο.
Οι ιδιωτικοποιήσεις στερούν το ελληνικό δημόσιο από πολύτιμα δημόσια έσοδα, που επιπλέον είναι διαχρονικά, χάριν μιας πρόσκαιρης αντιμετώπισης του (ούτως ή άλλως μη βιώσιμου) δημόσιου χρέους. Για παράδειγμα, σχεδιάζεται το ξεπούλημα του ΟΠΑΠ που είναι μια υπερκερδοφόρος επιχείρηση, πράγμα που σημαίνει σκανδαλώδεις απώλειες μεσο-μακροπρόθεσμα για το δημόσιο ταμείο (αλλά και απώλεια της δυνατότητας για υπεύθυνη πολιτική στον κοινωνικά ευαίσθητο τομέα των τυχερών παιχνιδιών).
Με τις ιδιωτικοποιήσεις χάνονται πολύτιμα εργαλεία κοινωνικής πολιτικής και κυρίως δυσχεραίνει μέχρι εξαφανίσεων η δυνατότητα πρόσβασης όσων έχουν ανάγκη στις συναφείς υπηρεσίες και αγαθά. Για παράδειγμα, η ύπαρξη μιας δημόσιας επιχείρησης ηλεκτρικού, μεταξύ άλλων, διασφαλίζει την πρόσβαση στην ηλεκτρική ενέργεια για μεγάλες κοινωνικές ομάδες που σε διαφορετική περίπτωση θα αδυνατούσαν να πληρώσουν, πράγμα που θα μετέτρεπε την φτώχεια τους σε απάνθρωπη, πλήρη εξαθλίωση. Ας αναλογιστεί κανείς τι πρόκειται να συμβεί αν δυσχεράνει η πρόσβαση όχι μόνο στην ηλεκτρική ενέργεια, αλλά και τις τηλεπικοινωνίες, το νερό, τα μαζικά μέσα μεταφοράς κλπ. Επομένως, με τις ιδιωτικοποιήσεις δεν σταματά η κατεδάφιση κοινωνικών δικαιωμάτων που επιφέρουν οι μνημονιακές παρεμβάσεις (περικοπή μισθών και συντάξεων, διάλυση του κοινωνικού κράτους, αποδιάρθρωση εργασιακών σχέσεων κλπ) αλλά ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει: η κατεδάφιση αυτή ολοκληρώνεται.
Οι ιδιωτικοποιήσεις υποβαθμίζουν την ποιότητα των αντίστοιχων υπηρεσιών και αγαθών αφού οι ιδιωτικές επιχειρήσεις, σε αντίθεση με τις δημόσιες, στοχεύουν αποκλειστικά και μόνο στα κέρδη και την αύξησή τους.
Η διαδικασία ιδιωτικοποιήσεων δημιουργεί μια τεράστια εστία διαφθοράς και διαπλοκής, μια μήτρα σκανδάλων  (αδημονία γνωστών και άγνωστων επιχειρηματικών κύκλων στην Ελλάδα και το εξωτερικό, κλπ).
Για το συνδ. κίνημα αποτελεί πρωταρχικό αίτημα η ανάγκη της πλήρους δημόσιας ιδιοκτησίας και ελέγχου του συνόλου του στρατηγικού τομέα των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών της χώρας, ώστε με την ανασυγκρότηση τους να παίξουν κεντρικό ρόλο για την ανακοπή του υφεσιακού κατήφορου και τη διασφάλιση μιας διεξόδου από την κρίση σε προοδευτική και αναπτυξιακή κατεύθυνση.
Η αντίσταση στο επικείμενο πλιάτσικο του δημοσίου πλούτου απαιτεί την άμεση δράση του σ.κ και όλων των κοινωνικών φορέων για να για το αποτρέψει τις πολιτικές εκποίησης της χώρας και υπεράσπισης του δημόσιου συμφέροντος.

Η δημόσια υγεία καταρρέει



Επίσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ στο νοσοκομείο Πύργου

Αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ Ηλείας από τους Μαρία  Κουτσούκου, Βάσω Καλατζή, Πάνο Βεργέτη, Τάκη Γεωργόπουλο, Κυριάκο Μπίστα και Γιάννη Καραμάνη, επισκέφτηκε χθες το νοσοκομείο Πύργου, στο οποίο είχε συναντήσεις με τον πρόεδρο των γιατρών Δ. Κιντή και την διοικήτρια Ε. Φιλιπποπούλου.
Μετά από εκτενή και ειλικρινή ενημέρωση διαπίστωσε ότι ένα μέλλον χωρίς δημόσια υγεία ξημερώνει για όλους τους κατοίκους του νομού μας. Το ΕΣΥ καταρρέει κάτω από τις δραματικές ελλείψεις υλικών, εξοπλισμού και κυρίως προσωπικού.
Οι εργαζόμενοι εξαθλιώνονται μισθολογικά και εργασιακά. Η μείωση των δημόσιων δαπανών υγείας σε τριτοκοσμικά επίπεδα οδηγεί σε πλήρη απαξίωση το ΕΣΥ. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αφού διέλυσαν τους φορείς πρόνοιας, προωθούν την άλωση του τομέα υγείας, ενισχύοντας τον ιδιωτικό επιχειρηματικό τομέα που αναπτύσσεται παρασιτικά και αποτελεί το βασικό ρυθμιστή πολιτικής της υγείας. Η υποχρηματοδότηση δεν επιτρέπει την κάλυψη κενών θέσεων γιατρών και νοσηλευτών, με συνέπεια το κλείσιμο μονάδων και τον περιορισμό κλινών, καθόσον δεν μπορούν να καταρτισθούν ασφαλή προγράμματα εφημεριών. Κάθε δομή κοινωνικής πρόνοιας βρίσκεται υπό διωγμό.
Για τον ΣΥΡΙΖΑ προτεραιότητα έχουν οι ανάγκες των ανθρώπων και όχι τα συμφέροντα των τοκογλύφων δανειστών.
Οι άνθρωποι και η υγεία τους είναι πάνω από τα κέρδη.
Καλούμε τον κόσμο της Ηλείας την Πέμπτη 12 Ιουλίου και ώρα 9 μμ στο Δημαρχείο Πύργου, να διατρανώσουμε όλοι μαζί μας την αντίθεσή μας στην ολοσχερή διάλυση της δημόσιας υγείας.


ΣΥΡΙΖΑ Ν. ΗΛΕΙΑΣ