Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2011

Ενημέρωση από την συνέλευση της Δεξαμενής

Με μεγάλη ανταπόκριση από το κόσμο έγινε σήμερα το απόγευμα η συνέλευση στην πλατεία Δεξαμενής με στόχο την ενημέρωση για το επικείμενο "χαράτσι" του τέλους ακίνητης περιουσίας μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ,που ήδη έχει αρχίσει να φτάνει στα πρώτα σπίτια.Πάνω από 100 άτομα συγκεντρώθηκαν και δόθηκε η ευκαιρία της άμεσης συζήτησης των κατοίκων για τον συντονισμό της δράσης τους απέναντι στην άρνησης της πληρωμής του χαρατσιού.Η διάθεση όλων ήταν πάρα πολύ θετική και έδειξε το δρόμο και σε άλλες γειτονιές,ώστε το εγχείρημα να ναι "μαζικό".Το επόμενο ραντεβού προγραμματίστηκε για την ερχόμενη Τετάρτη το απόγευμα πάλι στον ίδιο χώρο,ώστε η δράση να είναι άμεση!


  • Άρνηση πληρωμής του τέλους εδώ και τώρα
  • Συλλογική δράση για άμεση κατάργηση του μέτρου
  • Κανένα σπίτι χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα
  • Όχι άλλα χαράτσια στις πλάτες του λαού


Τετάρτη στις 6 το απόγευμα και πάλι στην πλατεία Δεξαμενής για οργάνωση της δράσης

Δελτίο τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για τη παρέλαση στον Πύργο‏


Πρωταγωνιστής ο κόσμος του Πύργου
Ο κόσμος του Πύργου είπε χθες το δικό του ΟΧΙ στην υποταγή της χώρας στην τρόικα και τη μετατροπή της σε προτεκτοράτο. Η πορεία διαμαρτυρίας της ΕΛΜΕ Ηλείας, καταχειροκροτήθηκε από τους πολίτες, ανάγκασε την αστυνομία να υποχωρήσει και μετατράπηκε αυθόρμητα σε μαζική αντίδραση εκατοντάδων πολιτών. Όπως και σε όλη την Ελλάδα, η δυναμική έκφραση της λαϊκής οργής και αγανάκτησης αποτελεί τον καλύτερο φόρο τιμής στους αγωνιστές του 1940.
Οι αντιστάσεις του λαού απέναντι στον αυταρχισμό αποτελούν την καλύτερη τιμή για  όσους έπεσαν για την ελευθερία του τόπου μας.  Το μήνυμα ήταν σαφές: Να σταματήσει η εξόντωση της κοινωνίας, να ανατραπεί η νεοφιλελεύθερη χούντα που κυβερνά την Ελλάδα, να αγωνιστούμε για την αξιοπρέπεια μας.
Η άθλια προσπάθεια των διαπλεκόμενων δημοσιογράφων και τηλεσχολιαστών να αναζητούν παντού υποκινητές τους καθιστά γελοίους. Η οργή του κόσμου θα τους σαρώσει κι αυτούς, μαζί με το σύστημα της διαπλοκής που υπηρετούν.
Να φύγει αμέσως η κυβέρνηση που έχει μετατρέψει τη χώρα σε μπανανία. Εκλογές τώρα με απλή αναλογική. Ή εμείς ή αυτοί!
Η Τοπική Επιτροπή ΣΥΡΙΖΑ Πύργου


Η μετατροπή τελικά της παρέλασης σε μια αυθόρμητη λαϊκή εκδήλωση αγανάκτησης και  οργής είναι αντάξια  των καλύτερων αγωνιστικών παραδόσεων  του λαού μας για εθνική αξιοπρέπεια, κοινωνική δικαιοσύνη και δημοκρατία.
Οι σημερινές αυθόρμητες λαϊκές αντιδράσεις σε όλη την Ελλάδα δεν μπορεί να αγνοηθούν .. Η κυβέρνηση έσπειρε ανέμους και θερίζει θύελλες .

Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2011

Κυριακή ३० Οκτώβρη ανοιχτή συνέλευση στην Πλατεία Δεξαμενής με θέμα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ


Στις 6 το απόγευμα της Κυριακής στην Πλατεία Δεξαμενής θα πραγματοποιηθεί η πρώτη Συνέλευση γειτονιάς με θέμα το χαράτσι στούς λαγαριασμούς της Δ.Ε.Η.
Το χαράτσι δεν είναι νόμιμο είναι αντισυνταγματικό και βαθία αντικοινωνικό όλοι μαζι μπορούμε να το σταματίσουμε!

Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2011

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΙΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ‏


Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2011

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ- ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΕΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΜΑΣ




Το κίνημα «Δεν Πληρώνω» αποτελεί ένα ραγδαία αναπτυσσόμενο κομμάτι του ευρύτερου Λαϊκού και Εργατικού κινήματος. Αυτό συμβαίνει επειδή εκφράζει βαθιές λαϊκές ανάγκες οι οποίες στην παρούσα οικονομική και κοινωνική συγκυρία γίνονται ακόμη βαθύτερες. Εκτός των άλλων το κίνημα «Δεν Πληρώνω» προσφέρει και ένα μέσο έκφρασης της αγωνιστικής διάθεσης των κοινωνικών στρωμάτων που βάλλονται από την απύθμενη βαρβαρότητα του καπιταλιστικού συστήματος που πλέον βρίσκεται σε αποσύνθεση. Στα πλαίσια του αταλάντευτου αγώνα που δίνει το κίνημά μας τα δύο τελευταία χρόνια, έχουν πραγματοποιηθεί εκατοντάδες αμεσοδημοκρατικές δράσεις και συνελεύσεις σε πανελλαδικό επίπεδο. Στόχος του αγώνα μας είναι η αυτοοργάνωση των λαϊκών δυνάμεων που εκλύονται από τη βάση του λαού με κεντρικό άξονα την ανυπακοή βασισμένη σε συλλογική και από τα κάτω οργανωμένη δράση. Έχουμε δηλώσει ως κίνημα ότι τα θέλουμε όλα και δεν διαπραγματευόμαστε με καμία μαριονέττα του συστήματος. Μαχόμαστε για την ανατροπή του συστήματος εκμετάλλευσης και τη δημιουργία μιας άλλης κοινωνίας με κέντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του. Αυτή η δυναμική που αναπτύσει το κίνημά μας έχει μπει στο μάτι πολλών. Οι μεγαλοεργολάβοι προβαίνουν σε μηνύσεις και αγωγές εναντίον μελών μας γιατί από την δράση μας κινδυνεύουν να χάσουν τον παρά.Το κράτος και η αστυνομία μας έχουν σε στενό μαρκάρισμα γιατί αντιλαμβάνονται ότι καλλιεργούμε την ανυπακοή και είμαστε πολιτικά επικίνδυνοι. Το ΚΚΕ προσπαθεί να μας απαξιώσει πολιτικά επειδή είμαστε κομμάτι του κοινωνικού κινήματος ασυμβίβαστο και ανεξάρτητο, έξω απο το μαντρί.
Στα πλαίσια του συνεχούς αγώνα που δίνει το κίνημά μας διαδηλώσαμε μαζί με εκατοντάδες χιλιάδες συναγωνιστές και τις δύο ημέρες της 48ωρης γενικής απεργίας με οργανωμένο μπλοκ και μαζική συμμετοχή. 
Ως κίνημα «Δεν Πληρώνω» εκφράζουμε τον αποτροπιασμό μας για την βάρβαρη κρατική καταστολή και τα συλλυπητήριά μας στην οικογένεια του μέλους του ΠΑΜΕ Δημήτρη Κοτζαρίδη. 
Καταδικάζουμε απερίφραστα την ψευδή και προκλητική καταγγελία του ΠΑΜΕ σύμφωνα με την οποία «δυνάμεις που εμφανίστηκαν πίσω και μέσα στο λεγόμενο κίνημα του ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ προέβησαν σε δολοφονική επίθεση από την οποία προκλήθηκαν τραυματισμοί μελών του ΠΑΜΕ και ο θάνατος του οικοδόμου, γραμματέα του παραρτήματος Οικοδόμων Βύρωνα Δημήτρη Κοτζαρίδη». Κατ΄αρχήν να τονίσουμε ότι τα μέλη του «Δεν πληρώνω» δεν προκάλεσαν κανένα επεισόδιο σε κανένα σημείο της διαδήλωσης ούτε υπέθαλψαν οποιαδήποτε ενέργεια βίας. Αυτό αποδεικνύεται αδιάσειστα, απο το βίντεο που έχουμε αναρτήσει στο μπλογκ μας (www.denplironodenplirono.com). 
Τα γεγονότα έχουν ως εξής: Το μπλοκ του κινήματος μας κατευθύνθηκε συντεταγμένα και οργανωμένα προς την βουλή. Στο ύψος της Μεγάλης Βρετανίας, την πορεία μας έφραζαν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, οι οποίες μας απαγόρευσαν,αυθαίρετα, να προχωρήσουμε προς την βουλή. Μετά από αυτό μην θέλοντας να δημιούργησουμε εντάσεις, είπαμε μερικά συνθήματα και αποχωρήσαμε. Κανένα επεισόδιο δεν δημιουργήθηκε μεταξύ του κινήματος μας και των μελών του ΠΑΜΕ. Επίσης ο ισχυρισμός του ΠΑΜΕ περί δολοφονικής επίθεσης από διαδηλωτές είναι συκοφαντικός και προβοκατόρικος καθώς ο θάνατος του άτυχου οικοδόμου προήλθε από παθολογικά αίτια τα οποία σχετίζονται με χρήση χημικών από τα ΜΑΤ. Για την βάρβαρη καταστολή των ΜΑΤ το ΠΑΜΕ δεν θεώρησε πολιτικά σκόπιμο να κάνει την οποιαδήποτε καταγγελία. 
Η επικοινωνιακή στρατηγική του ΚΚΕ μας είναι γνωστή εδώ και δεκαετίες. Όσοι έχουν ιστορική μνήμη και εμπειρία αγώνων γωρίζουν ότι είναι πάγια τακτική των προπαγανδιστικών μηχανισμών του ΚΚΕ να λοιδωρούν κάθε ανεξάρτητο κομμάτι του Λαϊκου κινήματος, που δεν ελέγχει. Όσον αφορά στην προσπάθεια απαξίωσης του κινήματος «Δεν πληρώνω» από το ΚΚΕ υπάρχει παρελθόν. Λίγους μήνες μετά τη γέννηση του κινήματος η βουλευτής Λιάνα Κανέλλη έσπευσε να μας χαρακτηρίσει ατομικούς τσαμπουκάδες με το να μην πληρώνουμε διόδια. Μάλλον το ΚΚΕ την λέξη πολιτική ανυπακοή την χρησιμοποιεί μόνο αγκιτατόρικα. Η δράση του μέχρι τώρα μάλλον δείχνει πλήρη υπακοή στους νόμους και τις επιταγές της αστικής εξουσίας. Λίγες μέρες πριν τη ΔΕΘ κι ενώ μέλη του «Δεν πληρώνω» έκαναν εκτεταμένη αφισοκόλληση στην Πατησίων και στην Καλλιθέα, μέλη της ΚΝΕ πήραν τα πινέλα τους και τις παχυλά επιχορηγούμενες γιγαντοαφίσες τους και κάλυψαν όλες τις αφίσες του «Δεν Πληρώνω». Να υπενθυμίσουμε στο ΚΚΕ ότι το κίνημα «Δεν Πληρώνω» αυτοχρηματοδοτείται από το υστέρημα των μελών του και δεν επιχορηγείται με εκατομμύρια ευρώ ετησίως από τον ελληνικό λαό, ούτε έχει επαγγελματικά στελέχη τα οποία ενίοτε απολύει κιόλας. Τέλος ο απαξιωτικός χαρακτηρισμός που χρησιμοποιείται στην καταγγελία του ΠΑΜΕ με τον οποίο μας αποκαλεί «λεγόμενο κίνημα Δεν Πληρώνω» θυμίζει τους χαρακτηρισμούς των μεγαλοεργολάβων της εταιρίας «Αιγαίον» καθώς και του δεξιού βουλευτή Κ. Χατζηδάκη οι οποίοι μας χαρακτήριζαν αυτοαποκαλούμενους και δήθεν. Όπως φαίνεται το ΚΚΕ αντλεί πλέον τα επικοινωνιακά βέλη από την φαρέτρα των μεγαλοεργολάβων και της αντίδρασης. Γιατί πλέον μόνο επικοινωνιακά όπλα χρησιμοποιεί. Τα πραγματικά τα παρέδωσε στη Βάρκιζα όπου πρόδωσε μια ολόκληρη επανάσταση.
Το κίνημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ συνεχίζει δυναμικά τον ασυμβίβαστο αγώνα ανατροπής ενάντια στο σύστημα της βαρβαρότητας και τα δεκανίκια του.
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ
http://www.youtube.com/watch?v=aOkmUlHRHYk&feature=player_detailpage
ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ
www.oxidiodia.gr και www.denplironodenplirono.com


Οι κούφιοι άνθρωποι - Τhe hollow men

Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2011

Δεν πληρώνω τα χαράτσια!

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η χθεσινή εκδήλωση στο Εργατικό Κέντρο Πύργου με επίκεντρο της συζήτησης τα νέα χαράτσια της κυβέρνησης και ο τρόπος επιβολής τους, που διοργανώθηκε από το "Κίνημα Ενάντια στο Μνημόνιο-Δεν Πληρώνω".Μετά την απόλυτα επιτυχημένη πορεία της Τετάρτης ,με πάνω από 2000 κόσμο να διαδηλώνει δυναμικά στους δρόμους του Πύργου,η εκδήλωση ήταν η "ευκαιρία" για να περάσουμε σε δράση.Τα χαράτσια είναι αντισυνταγματικά,αντιδημοκρατικά και σε καμία περίπτωση δεν στοχεύουν στην αποπληρωμή του χρέους.Αντίθετα σκοπεύουν στην ακόμα πιο έντονη εξαθλίωση των λαϊκών μαζών και την έντονη προλεταριοποίηση της κοινωνίας!
Οι  προσκεκλημένοι  ομιλητές τοποθετήθηκαν στην ουσία του προβλήματος και μαζί με τον κόσμο που παραβρέθηκε στην εκδήλωση είχαν την ευκαιρία και αντάλλαξαν πολλές απόψεις ,με σκοπό την συλλογική άρνηση της πληρωμής των χαρατσιών.Μέσα από την συλλογική δράση μπορούμε να αποτρέψουμε το κάθε χαράτσι που θα μας επιβληθεί!
Η διάθεση όλων ήταν έντονη και μέσα από την συζήτηση καλλιεργήθηκε η έννοια της άμεσης δράσης  και σε τοπικό επίπεδο,σε συνελεύσεις γειτονιάς,στους χώρους εργασίας.Δόθηκε το στίγμα της άμεσης ενημέρωσης της κοινωνίας ώστε κανείς να μην "ανεχθεί" να πληρώσει το κάθε "χαράτσι".κανένα σπίτι να μην μείνει χωρίς ρεύμα.Η απάντηση στον "εκβιασμό" τους να δοθεί από την ίδια την κοινωνία και για την κοινωνία!

Δεν χρωστάμε,δεν αντέχουμε,δεν έχουμε,δεν θέλουμε να πληρώσουμε τα χαράτσια της κυβέρνησης και της τρόϊκας


Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2011

Ο Περισσός περιφρουρεί το αστικό κοινοβούλιο



Λοιπόν, τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά. Αρκεί ο λαός να βγει στους δρόμους, να περικυκλώσει τη Βουλή ειρηνικά (χωρίς να εμποδίσει τους βουλευτές να προσέλθουν σ’ αυτή) και τότε υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες να διαφοροποιηθούν αρκετοί βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, να καταψηφίσουν το πολυνομοσχέδιο, να πέσει η κυβέρνηση και ν’ αρχίσει μια πορεία αντεπίθεσης για το εργατικό και λαϊκό κίνημα!

Οχι, δεν είναι οι «αγανακτισμένοι», υπό την καθοδήγηση του ΣΥΡΙΖΑ, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλων… «ακομμάτιστων» που καλλιεργούν αυτή την αυταπάτη. Αυτοί το δοκίμασαν μια φορά, όταν ψηφιζόταν το Μεσοπρόθεσμο, είδαν το αποτέλεσμα, οπότε δεν τους πολυπαίρνει να πουν το ίδιο. Αυτή τη φορά η σκυτάλη πέρασε στις δυνάμεις του Περισσού.

Η αποστολή ανατέθηκε στο ΠΑΜΕ που ανακοίνωσε για την Πέμπτη «περικύκλωση της Βουλής από όλες τις μεριές». Το κάλεσμα τα έβαλε όλα στον ντορβά. Από τη μη ψήφιση του πολυνομοσχέδιου μέχρι τη… «λαϊκή εξουσία» του Περισσού. «Να βουλιάξει η Αθήνα, το Σύνταγμα, όλοι οι χώροι γύρω από την Βουλή. Οργανωμένα, συντονισμένα. Να πάρει ο λαός στα χέρια του τη ζωή του, να σταθεί όρθιος. Τώρα αγώνας να ανατραπούν τα αντεργατικά σχέδια της κυβέρνησης. Κάτω η κυβέρνηση της πλουτοκρατίας. Τώρα αγώνας για αποδέσμευση από τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ. Αγώνας για ανατροπές στους συσχετισμούς δύναμης, ο λαός να αναδείξει τη δική του εξουσία».

Επειδή, όμως, άρχισαν να γράφονται και να λέγονται διάφορα, ότι δήθεν ο Περισσός θα προσπαθήσει να εμποδίσει τους βουλευτές να φτάσουν στη Βουλή, ανέλαβε να βάλει τα πράγματα στη θέση τους η Παπαρήγα, με μια συνέντευξη Τύπου που οργανώθηκε στο πόδι την περασμένη Δευτέρα (είναι χαρακτηριστικό ότι η συνέντευξη περιλάμβανε μια δήλωση της Παπαρήγα και μόνο δυο δημοσιογραφικές ερωτήσεις).

«Να ξεκαθαρίσω το εξής: Η περικύκλωση και ο αποκλεισμός της Βουλής που έχει αποφασιστεί από συνδικάτα και άλλες οργανώσεις, και τον οποίο στηρίζουμε και θα στηρίξουμε, δεν έχει καμία σχέση με την παρεμπόδιση των βουλευτών να μπουν στη Βουλή. Εχει ένα και μοναδικό σκοπό: Οσο γίνεται περισσότεροι βουλευτές να καταψηφίσουν το πολυνομοσχέδιο. Αυτό μας ενδιαφέρει», είπε η Παπαρήγα. Και για να τονίσει το τελευταίο, το επανέλαβε: «Αυτός είναι ο ρόλος του αποκλεισμού της Βουλής. Να προκύψει ένα πλειοψηφικό -όσο γίνεται περισσότερο- "ΟΧΙ". Και τότε η πτώση της κυβέρνησης θα έρθει κάτω από τη λαϊκή πίεση».


Διείδε, λοιπόν, ο Περισσός δυνατότητα ανατροπής της κυβέρνησης από τους ίδιους τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Και ανέθεσε «στο λαό» το καθήκον, με την απολύτως ειρηνική παρουσία του, να ασκήσει πίεση σ’ αυτούς τους βουλευτές «οι οποίοι φοβούνται το πολιτικό κόστος, φοβούνται τον κόσμο που τους αντιμετωπίζει αρνητικά», όπως χαρακτηριστικά είπε η Παπαρήγα, η οποία μιμούμενη τον Τενγκ-Χσιάο-Πινγκ («άσπρη γάτα, μαύρη γάτα, το ίδιο κάνει, αρκεί να πιάνει ποντίκια»), συμπλήρωσε ότι «για όποιο λόγο και αν ξεκινήσει κανείς (σ.σ. βουλευτής), αυτή τη στιγμή το λαό τον βοηθάει η καταψήφιση του πολυνομοσχεδίου».

Υπήρχε, αλήθεια, περίπτωση να υπάρξουν τόσοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ έτοιμοι να ρίξουν την κυβέρνηση; Είχε διαφανεί κάτι τέτοιο; Δεν θα σας πούμε τις δικές μας εκτιμήσεις, θα παραθέσουμε την εκτίμηση του «Ριζοσπάστη», που έγραφε την περασμένη Πέμπτη: «Στο εσωτερικό της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ και κάτω από την πίεση του λαού, συνεχίζονται το θέατρο και οι ελιγμοί των “διαφωνούντων” ενόψει και της σημερινής ψηφοφορίας επί των άρθρων του πολυνομοασχεδίου». Θέατρο, ελιγμοί και διαφωνούντες εντός εισαγωγικών, λοιπόν. Και σωστά. Τότε από πού συνήγαγε η ηγεσία του Περισσού τη δυνατότητα για «ένα πλειοψηφικό –όσο γίνεται περισσότερο– "ΟΧΙ"»; Οταν το περασμένο καλοκαίρι, τότε που ψηφιζόταν το Μεσποπρόθεσμο, έλεγαν το ίδιο οι Συριζαίοι και λοιποί «αγανακτισμένοι», ο Περισσός τους ειρωνευόταν ότι σπέρνουν αυταπάτες, ότι ωραιοποιούν την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Τώρα γιατί επέλεξαν να κάνουν ακριβώς το ίδιο;

Η απάντηση είναι απλή. Εκαναν το ίδιο, έσπειραν αυταπάτες ότι με μαζική περικύκλωση της Βουλής μπορεί να τρομάξουν κάποιοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και έτσι να καταψηφιστεί το νομοσχέδιο και να πέσει η κυβέρνηση (ποτέ προηγούμενα ο Περισσός δεν έριξε το σύνθημα «κάτω η κυβέρνηση»), γιατί βρίσκονταν σε συνεννόηση με την κυβέρνηση να περιφρουρήσουν αυτοί τη Βουλή αντί για τα ΜΑΤ, ώστε να λειτουργήσουν σαν ασπίδα του αστικού κοινοβούλιου. Για να παίξουν αυτό το ρόλο χρειάζονταν και το ανάλογο ιδεολόγημα. Και το βρήκαν στις ανύπαρκτες δυνατότητες να υπάρξουν αρκετοί βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που θα καταψηφίσουν το νομοσχέδιο. Ο «Ριζοσπάστης» μιλούσε για θέατρο και ελιγμούς και ψευτο-διαφωνούντες και η Παπαρήγα μιλούσε για βουλευτές που φοβούνται την οργή του λαού και είναι έτοιμοι να καταψηφίσουν το πολυνομοσχέδιο, έτσι και δουν εκατοντάδες χιλιάδες να περικυκλώνουν ειρηνικά τη Βουλή και χωρίς να εμποδίζουν την προσέλευση των βουλευτών, όπως είχαν αποπειραθεί (ανεπιτυχώς) οι αγανακτισμένοι το καλοκαίρι. Γι’ αυτό και δεν είπαν καμιά κουβέντα για τους τοίχους από σίδερο και πλεξιγκλάς που έστησαν οι μπάτσοι.

Το ότι υπήρξε προσυνεννόηση με την κυβέρνηση αποδεικνύεται από τα ίδια τα γεγονότα. Αλλωστε, στην πολιτική αυτά τα κομπρεμί δεν γίνονται με έγγραφες συμφωνίες. Συμπεραίνονται από την εξέλιξη των γεγονότων.

Την Τετάρτη, πριν ακόμα ξεκινήσει η πορεία του ΠΑΜΕ, μια ογκώδης ομάδα ροπαλοφόρων έφυγε και πήγε και στήθηκε περιμετρικά της Βουλής (στη Β. Σοφίας μέχρι τον αστυνομικό φράχτη και σε όλο το μήκος της Αμαλίας μέχρι το Ζάππειο). Είχαν πλάτη προς τη Βουλή και μέτωπο προς το δρόμο, δείχνοντας έτσι ότι σκοπός τους ήταν να περιφρουρήσουν τη Βουλή και όχι τη διαδήλωση. Εμειναν εκεί όχι μόνο όσο περνού-σε η διαδήλωση του ΠΑΜΕ, αλλά και μετά όσο περνούσαν οι άλλες ογκωδέστερες διαδηλώσεις. Κάποια στιγμή φαίνεται ότι είδαν τα σκούρα και αποφάσισαν να φύγουν. Αμέσως στη θέση τους κατέβηκαν τα ΜΑΤ που μέχρι τότε ήταν εξαφανισμένα! Αλλαγή φρουράς!

Η Τετάρτη ήταν η πρόβα τζενεράλε για την Πέμπτη. Την Πέμπτη ξεκίνησαν πουρνό-πουρνό. Από τις 9 είχαν στήσει τις φρουρές, πιο ενισχυμένες από την Τετάρτη. Βρέθηκε μάλιστα εκεί και η Παπαρήγα, σαν επιθεωρητής των ταγμάτων. Και πάλι πλάτη στη Βουλή και μέτωπο προς το δρόμο. Και τσαμπουκάς αυτή τη φορά, καθώς ο κόσμος που μαζευόταν στην Αμαλίας ήταν του ΠΑΜΕ, οπότε θεωρούσαν πως είχαν μεγάλη δύναμη πυρός. Ολοι οι υπόλοιποι περιορίστηκαν με τον τσαμπουκά στο κάτω τμήμα της πλατείας, στη Φιλελλήνων και τους κάθετους δρόμους. Η Αμαλίας μέχρι τη Β. Σοφίας και την αρχή της Πανεπιστημίου ανήκε στις δυνάμεις του Περισσού, ενώ τα ΚΝΑΤ με κράνη στο κεφάλι και παλούκια στον ώμο στέκονταν στη θέση που τις άλλες φορές στέκονταν τα ΜΑΤ. Ρουθούνι ΜΑΤατζή δεν φάνηκε στο χώρο που ήταν το ΠΑΜΕ. Βρίσκονταν ψηλά στο προαύλιο της Βουλής και διασκορπισμένοι ανά διμοιρίες σε χώρους έξω από τη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ (Βουκουρεστίου, Ερμού, Μητροπόλεως και αλλού).

Αλήθεια, πώς ήξερε η ηγεσία της Αστυνομίας ότι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος από τις δυνάμεις του Περισσού και απέσυρε ολοσχερώς τις δυνάμεις της από το χώρο γύρω από τη Βουλή; Είναι δυνατόν ο οποιοσδήποτε αξιωματικός να πάρει τέτοια πρωτοβουλία απόσυρσης των δυνάμεων, χωρίς να έχει προηγηθεί συνεννόηση (σε πολιτικό επίπεδο μάλλον) και να έχουν δοθεί διαβεβαιώσεις από την ηγεσία του Περισσού; Πότε φάνηκαν ΜΑΤ; Οταν η περιφρούρηση των ΚΝΑΤ, παρά τις κυκλωτικές κινήσεις που επιχείρησε, παρά τα κεφάλια που άνοιξε (ακόμη και ανθρώπων που δεν είχαν καμιά σχέση με τη σύγκρουση), δεν μπόρεσε ν’ αντέξει τις επιθέσεις από μερικές εκατοντάδες νεολαίους, που φάνηκαν πιο έμπειροι στις οδομαχίες, και χρειαζόταν ενισχύσεις. Τότε εμφανίστηκαν τα ΜΑΤ και καθάρισαν την πλατεία Συντάγματος και τους γύρω δρόμους, δημιουργώντας έναν προστατευτικό κλοιό περιμετρικά της συγκέντρωσης του ΠΑΜΕ. Δηλαδή, είχαμε τον Περισσό να περιφρουρεί τη Βουλή, το σύμβολο της αστικής εξουσίας, και τα ΜΑΤ να περιφρουρούν τον Περισσό!

Πολύ πριν την προγραμματισμένη ώρα λήξης της συγκέντρωσής τους, μάλλον επειδή διαπίστωσαν ότι η εικόνα αυτή τους εξέθετε ακόμα και στα μάτια των οπαδών τους, αποφάσισαν να αποχωρήσουν, ενώ τα ΜΑΤ τους συνόδευσαν μέχρι την Ομόνοια. Ταυτόχρονα, άλλες διμοιρίες έκαναν «σκούπα» στην πέριξ του Συντάγματος περιοχή και έδιωξαν με τη βία όλο τον κόσμο που βρισκόταν εκεί, ακόμη και μπλοκ οργανώσεων και σωματείων. Για την Αστυνομία, νόμιμη συγκέντρωση ήταν μόνο αυτή του Περισσού. Οι άλλες ήταν παράνομες και τις διέλυσε.

Ισως κάποιοι να θεωρήσουν αυτή την εικόνα (τα ΚΝΑΤ να περιφρουρούν τη Βουλή και τα ΜΑΤ να περιφρουρούν τα ΚΝΑΤ) σουρεαλιστική, όμως δεν είναι. Είναι τα καλύτερα αποκαλυπτήρια μιας πολιτικής αστικής-αντιδραστικής μέχρι το μεδούλι. Ο ψευτοεπαναστατισμός τους στα λόγια καταρρέει, όταν έρχεται η ώρα της πρακτικής πολιτικής, ιδιαίτερα σε κρίσιμες πολιτικά στιγμές.

Πέταξαν το νεκρό τους στα σκυλιά

Ενα 53χρονο στέλεχος του ΠΑΜΕ εξέπνευσε την Πέμπτη από ανακοπή καρδιάς, μετά από εισπνοή χημικών, όπως δήλωσαν οι ίδιοι οι σύντροφοί του. Κι αντί η ηγεσία του Περισσού να ξεσηκώσει τον κόσμο, η Παπαρήγα εμφανίστηκε στη Βουλή σαν να μην τρέχει τίποτα, είπε ότι ο άνθρωπος μπορεί να είχε και κάποιο πρόβλημα και ότι πέθανε και πάνω στη σύγκρουση, αφήνοντας να εννοηθεί ότι πέθανε πάνω στη σύγκρουση των ΚΝΑΤ με ομάδες νεολαίων που επιτέθηκαν στην περιφρούρηση της Βουλής από τον Περισσό.

Λίγο πριν την Παπαρήγα, στελέχη του ΛΑΟΣ και της ΝΔ μιλούσαν μέσα στη Βουλή για «έγκλημα των κουκουλοφόρων», χωρίς κανένας από τον Περισσό να κάνει οποιαδήποτε διόρθωση. «Η ωμή βία των κουκουλοφόρων κόστισε την ζωή ενός συνανθρώπου μας», δήλωσε και ο Σαμαράς, παίζοντας στο ίδιο ταμπλό. Τα ίδια υπαινίχτηκε, με πρόστυχο τρόπο, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του Περισσού, σε ανακοίνωση που εξέδωσε αργότερα, στην οποία μιλούσε για «δολοφονική επίθεση κατά της συγκέντρωσης του ΠΑΜΕ» από «οργανωμένες ομάδες σε διατεταγμένη αποστολή και αναρχοφασιστοειδή», αφήνοντας να εννοηθεί (χωρίς και να το λένε) ότι σ’ αυτή την επίθεση οφείλεται ο θάνατος του συνδικαλιστή τους. Ενάντια στην κυβέρνηση και την αστυνομία δεν λένε ούτε λέξη! Πετάνε το νεκρό τους στα σκυλιά, προκειμένου να δικαιολογήσουν το βρόμικο προδοτικό ρόλο που έπαιξαν τη συγκεκριμένη μέρα, περιφρουρώντας το αστικό κοινοβούλιο από τους διαδηλωτές.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου Υγείας, ο νεκρός πέθανε από ανακοπή καρδιάς και δεν έφερε κανένα τραύμα. Σύμφωνα δε με την ανακοίνωση της Αστυνομίας, αυτός μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο που η ίδια η Αστυνομία κάλεσε από το Ζάππειο, δηλαδή εκατοντάδες μέτρα μακριά από το χώρο των επεισοδίων. Οι ίδιοι οι σύντροφοί του δήλωσαν σε δημοσιογράφους ότι ένιωσε δυσφορία από τη ρίψη χημικών (οι δηλώσεις αυτές μεταδόθηκαν από κανάλια και σάιτ). Χημικά, όμως, ρίχνει μόνο η Αστυνομία. Ας αφήσουμε που ο χώρος ήταν πηγμένος στα χημικά από τις επιχειρήσεις της προηγούμενης μέρας.

Εχθροί του λαού

Για μια φορά ακόμη, αντιστρέφεται η πραγματικότητα και τοποθετείται με το κεφάλι κάτω. Για μια φορά ακόμη, ντροπιασμένες αντιλήψεις μετατρέπονται σε ιδεολογήματα και με τη μορφή προπαγανδιστικού ενέσιμου διαλύματος καταβάλλεται προσπάθεια να εγχυθούν μέσα στο κίνημα.

Εχουμε ένα μείζον πολιτικό γεγονός; ένα κόμμα, που καμώνεται ότι είναι επαναστατικό, αναλαμβάνει να περιφρουρήσει το αστικό κοινοβούλιο, μη τυχόν και ξεσπάσει πάνω του η οργή των απεργών-διαδηλωτών. Το κάνει σε πλήρη συνεργασία με την κυβέρνηση, η οποία αποσύρει την Αστυνομία από τις συνήθεις θέσεις της, τις οποίες καταλαμβάνουν ορδές κρανοφόρων και ροπαλοφόρων μελών του εν λόγω κόμματος. Ακόμη και η θέση τους υποδηλώνει το ρόλο τους: πλάτη στη Βουλή - μέτωπο στους διαδηλωτές.

Αντί, λοιπόν, να έχουμε ομόφωνη, μαζική καταγγελία αυτού του κόμματος και του αστικού-χωροφυλακίστικου ρόλου που ανέλαβε να παίξει, αντί αυτό το κόμμα να στιγματιστεί ως εχθρός του λαού και προστάτης του αστικού συστήματος εξουσίας, ορισμένοι προχωρούν σε καταγγελίες μιας μερίδας διαδηλωτών που συγκρούστηκαν με τις δυνάμεις καταστολής αυτού του κόμματος, ενώ άλλοι τηρούν ίσες αποστάσεις.

Ομως, εν προκειμένω έχουμε γεγονότα έναντι των οποίων δεν χωρούν ίσες αποστάσεις. Μπορεί κανείς να έχει οποιαδήποτε άποψη για την τακτική ορθότητα των επιλογών του συγκεκριμένου κομματιού των διαδηλωτών, να κρίνει έτσι ή αλλιώς τη σκοπιμότητα κάθε ενέργειας, όμως αυτό αφορά μια συζήτηση μέσα στο κίνημα και με όρους κινήματος. Αντίθετα, το κόμμα που περιφρουρούσε τη Βουλή, ανεξάρτητα από την κοινωνική του σύνθεση (η οποία, άλλωστε, δεν είναι περισσότερο εργατική ή λαϊκή από την κοινωνική σύνθεση των «καθαρόαιμων» αστικών κομμάτων), ανεξάρτητα από το βερμπαλισμό με τον οποίο επενδύει τον πολιτικό του λόγο, ενήργησε ως εχθρός του λαού, αναλαμβάνοντας –με σαφή και απροκάλυπτο τρόπο– καθήκοντα δύναμης καταστολής του συστήματος.

Εν προκειμένω, λοιπόν, δεν χωρούν συμψηφισμοί. Δεν μπορείς να συγκρίνεις κονωνικά και πολιτικά ανόμοιες συμπεριφορές. Δεν μπορείς να εξισώνεις τα όποια (υπαρκτά ή ανύπαρκτα ή διογκωμένα) προβλήματα στο εσωτερικό ενός κινήματος με τις αντιθέσεις αυτού του κινήματος με τους εχθρούς του στον τομέα της καταστολής, είτε πρόκειται για τις επίσημες δυνάμεις καταστολής του κράτους είτε για «εθελοντές» κομμάτων όπως ο Περισσός. Πρέπει, καταρχήν, να ξεχωρίσουμε τις διαφορετικές ποιότητες και μετά να κάνουμε την όποια συζήτηση στο πλαίσιο της «ποιότητας-κίνημα».

Οι καταγγελίες για «δολοφονική επίθεση κουκουλοφόρων» ή οι ίσες αποστάσεις αποτελούν βούτυρο στο ψωμί της ηγεσίας του Περισσού, η οποία βρέθηκε στριμωγμένη και προσπαθεί να κρύψει τις πομπές της. Ακόμη και το θάνατο του δικού τους στελέχους, που αποδεδειγμένα δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τη σύγκρουση ΚΝΑΤ-διαδηλωτών, προσπαθούν να τον φορτώσουν σ’ αυτή τη σύγκρουση, βγάζοντας λάδι την κυβέρνηση. Ασελγούν πάνω σ’ έναν δικό τους νεκρό, σε μια προσπάθεια να αποφύγουν το καίριο ερώτημα («γιατί περιφρουρούσατε τη Βουλή από το λαό;») και να μουτζουρώσουν την εικόνα που είδε όλος ο κόσμος: οι δυνάμεις καταστολής του Περισσού περιφρουρούσαν τη Βουλή και οι δυνάμεις καταστολής του κράτους περιφρουρούσαν τον Περισσό.

Στο θέμα θα χρειαστεί να επανέλθουμε, γιατί το θεωρούμε (και είναι) μείζονος σημασίας.

Π.Γ.

Διαβάστε όλο το ρεπορτάζ και αναλύσεις στην «Κόντρα» που κυκλοφορεί το Σάββατο 22 Οκτώβρη

Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2011

Η Ελλάδα πρώτη στη φτώχεια στην ΕΕ



Το 2008 την πρωτιά στα ποσοστά της φτώχειας είχε η Πελοπόννησος και ακολουθούσε η Θεσσαλία
Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του Έθνους, με βάση τα στοιχεία της μελέτης με θέμα "φτώχεια και εργασία", στη χώρα μας η μακροχρόνια φτώχεια –όσοι παραμένουν σε κατάσταση φτώχειας για μεγάλο χρονικό διάστημα- βρίσκεται στο 14%, ενώ το 28,1% των Ελλήνων παρουσιάζουν "υλική αποστέρηση", δηλαδή αδυνατεί να καλύψει βασικές ανάγκες διασφάλισης ελάχιστου βιοτικού επιπέδου.

Οι συνταξιούχοι (25,9%), οι αυτοαπασχολούμενοι (21%) και οι μισθωτοί του αγροτικού τομέα (18,7%) αποτελούν τις ομάδες πληθυσμού με την υψηλότερη φτώχεια. Υψηλό κίνδυνο να καταστούν φτωχά έχουν τα μονογονεϊκά νοικοκυριά, ωστόσο η εκπαίδευση μειώνει τον κίνδυνο.

Μάλιστα, όσον αφορά στους εργαζόμενους, όσοι έχουν συμβάσεις ορισμένου χρόνου παρουσιάζουν υπερτριπλάσιο κίνδυνο φτώχειας σε σχέση με τους εργαζόμενους αορίστου χρόνου (16% έναντι 5,1%). Επίσης, οι εργαζόμενοι μερικής απασχόλησης έχουν διπλάσιο κίνδυνο φτώχειας σε σχέση με τους εργαζόμενους πλήρους απασχόλησης (26% έναντι 13,5%). Σημειώνεται επίσης ότι οι πλήρως απασχολούμενοι στην Ελλάδα διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να καταστούν φτωχοί απ΄ ό,τι οι μερικώς απασχολούμενοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

«Η οικονομική κρίση και οι επιπτώσεις που αυτή έχει στην αγορά εργασίας, εκτός από την αύξηση της ανεργίας, θα μειώσει ακόμα περισσότερο τις αποδοχές των εργαζομένων, αυξάνοντας την ανισότητα στη διανομή του εισοδήματος και το ποσοστό των εργαζομένων που βρίσκονται κοντά ή κάτω από το όριο της φτώχειας», δήλωσε η πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Αθήνας Στάβη Σαλουφάκου, αναφερόμενη στα παραπάνω στοιχεία, σύμφωνα με το Έθνος.

Σημειώνεται πως στην περιφέρεια το υψηλότερο ποσοστό φτώχειας παρουσιάζει ο αγροτικός κλάδος και το χαμηλότερο ο χώρος της εκπαίδευσης. Αντιθέτως, στην Αττική υψηλότερος κίνδυνος φτώχειας καταγράφεται στον κατασκευαστικό κλάδο και χαμηλότερο στις επικοινωνίες.

Όλο και περισσότεροι προσφεύγουν στον Ερυθρό Σταυρό

Περισσότερα άτομα -κατά 50% σε σχέση με πέρυσι- κατέφυγαν φέτος στις κοινωνικές υπηρεσίες του Ερυθρού Σταυρού, σύμφωνα με στοιχεία της οργάνωσης. Όπως αναφέρει η «Καθημερινή», σχεδόν διπλάσιος ήταν μέσα στο 2010 ο αριθμός των Ελλήνων που έλαβαν βοήθεια, οι οποίοι ξεπέρασαν αριθμητικά τους άπορους μετανάστες. Πρόκειται κυρίως για ανέργους άνω των 45 ετών, ηλικιωμένους αλλά και οικογένειες που εγκαταλείφθηκαν από τον πατέρα λόγω οικονομικών δυσκολιών.

Πηγή: tvxs.gr

Εφιάλτης για εργαζόμενους στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, συνταξιούχους κ.ά. Πεντεφασικό νομοσχέδιο-σκούπα


Με τη μέθοδο του «πολέμου αστραπή», που εφάρμοσαν τα ναζιστικά στρατεύματα όταν καταλάμβαναν τη μια μετά την άλλη τις ευρωπαϊκές χώρες, η κυβέρνηση των σύγχρονων δωσίλογων, η κυβέρνηση-μαριονέτα των ντόπιων καπιταλιστών και του διεθνούς χρηματιστικού κεφάλαιου, κατέθεσε λίγο πριν τα μεσάνυχτα της Πέμπτης στη Βουλή (οι υπάλληλοι είχαν υποχρεωθεί να περιμένουν μέχρι ο Βενιζέλος με το επιτελείο του να ολοκληρώσουν τη συγγραφή) ένα εφιαλτικό νομοσχέδιο-σκούπα, που χτυπάει σε πέντε μέτωπα ταυτόχρονα: στο φορολογικό, σ’ αυτό των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, στο ασφαλιστικό, στο μισθολογικό των εργαζόμενων στο στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα και στο μέτωπο των απολύσεων στο δημόσιο.

Η μέθοδός τους είναι καθαρά φασιστική. Από τότε που ανέλαβε ο Βενιζέλος, έχτιζε μεγάλο μέρος της προπαγάνδας του στο ότι θα φέρει ένα… επαναστατικό φορολογικό νομοσχέδιο, που θα σβήσει μεμιάς όλους τους αναχρονισμούς και τις αδικίες του παρελθόντος, το οποίο θα προκύψει από έναν ευρύ κοινωνικό διάλογο, στον οποίο θα καλούσε τους πάντες. Και τι κάνει τώρα; Φέρνει αιφνιδιαστικά ένα σύνολο φορολογικών διατάξεων, με τις οποίες «ξεσκίζει» κυρίως μισθωτούς, συνταξιούχους και άνεργους. Το γράφει, μάλιστα με προκλητικό τρόπο: «Η αλλαγή αυτή γίνεται λόγω της κρίσιμης δημοσιονομικής κατάστασης της χώρας… και για το λόγο του ότι αποδίδει άμεσα αποτελέσματα». Μ’ άλλα λόγια, αφού μπορούμε να σας «ξεσκίσουμε» θα το κάνουμε, γιατί εσείς είστε… διαθέσιμοι.

Τρεις είναι οι βασικές φορολογικές διατάξεις του νομοσχέδιου σκούπα: Πρώτον, η μείωση του αφορολόγητου στα 5.000 ευρώ (θυμίζουμε ότι πέρυσι ήταν 12.000 ευρώ, ενώ με το Μεσοπρόθεσμο μειώθηκε στα 8.000 ευρώ). Ακόμη και οι νέοι κάτω των 30 και οι ηλικιωμένοι άνω των 65, που είχαν εξαιρεθεί από την προηγούμενη ρύθμιση και είχαν παραμείνει σε αφορολόγητο 12.000 ευρώ, τώρα θα έχουν μείωση στις 9.000 ευρώ. Δεύτερο, η μείωση των φορολογικών κλιμακίων, με στόχο να χτυπηθούν γερά όλα τα εργατικά και συνταξιοδοτικά εισοδήματα μέχρι τις 16.000 ευρώ το χρόνο και τα μεσαία εισοδήματα μέχρι τις 26.000 ευρώ το χρόνο. Τρίτο, η αλλαγή του συνυπολογισμού των διάφορων φοροαπαλλαγών, έτσι που να προκύπτει πρόσθετη αύξηση φόρου για όλα τα εισοδήματα πάνω από 12.000 ευρώ το χρόνο, η οποία προστίθεται στη φορομπηξία λόγω μείωσης του αφορολόγητου. Αυτή είναι μια αλλαγή οι συνέπειες της οποίας δεν φαίνονται με την πρώτη ματιά. Για τους ελευθεροεπαγγελματίες η ρύθμιση είναι χειρότερη, διότι στο σύνολο των φοροαπαλλαγών συμπεριλαμβάνει και τις ασφαλιστικές τους εισφορές, οι οποίες είναι υποχρεωτικές. Για παράδειγμα, ένας μηχανικός (διαλέγουμε το παράδειγμα επειδή ο κλάδος πλήττεται από αναδουλειά) με ετήσιο εισόδημα 16.000 ευρώ και 4.000 ευρώ ασφαλιστικές εισφορές, χωρίς αυτή την αλλαγή θα πλήρωνε φόρο 700 ευρώ, ενώ μ’ αυτή την αλλαγή θα πληρώσει φόρο 1.020 ευρώ. Ανάλογη επιβάρυνση θα προκύψει για όλους τους φορολογούμενους που έχουν στεγαστικά δάνεια, αποδείξεις από γιατρούς, ενοίκιο κατοικίας, φροντιστήρια παιδιών κ.λπ.

Στο μέτωπο των συλλογικών συμβάσεων εργασίας έχουμε την ολοκλήρωση της αντεργατικής γραμμής που έχει χαραχτεί με το Μνημόνιο. Μιλώντας συνθηματικά, θα λέγαμε: «κλαδικές συλλογικές συμβάσεις τέλος». Οι επιχειρησιακές συμβάσεις υπερτερούν των κλαδικών και ομοιοεπαγγελματικών και θα μπορούν να τις υπογράφουν και ενώσεις προσώπων (δηλαδή, μια ομάδα εργαζόμενων με το πιστόλι του εργοδότη στον κρόταφο). Για πλήρη κάλυψη των καπιταλιστών, η επέκταση των κλαδικών συμβάσεων σε όλους τους εργαζόμενους αναστέλλεται μέχρι τέλους του 2013 (τότε η αναστολή θα γίνει μόνιμη). Επίσης, ενώ μια κλαδική σύμβαση ίσχυε από τη μέρα της κατάθεσής της, τώρα θα ισχύει από τη μέρα της δημοσίευσης της υπουργικής απόφασης στο ΦΕΚ. Ετσι, η σύμβαση στην πράξη καθίσταται εντελώς ανίσχυρη.

Στο ασφαλιστικό μέτωπο έχουμε: Τη μείωση κατά 30% όλων των συντάξεων του ΕΤΕΑΜ για το τμήμα πάνω από 150 ευρώ! Το ΕΤΕΑΜ, ένα νέο Ταμείο (ιδρύθηκε μόλις το 1981), που μάζευε για χρόνια εισφορές χωρίς να πληρώνει συντάξεις, υπέστη πολύχρονη συστηματική καταλήστευση, για να καλύπτονται οι «μαύρες τρύπες» του ΙΚΑ, που θα έπρεπε να καλύπτει ο κρατικός προϋπολογισμός. Αυτή την καταλήστευση, που είναι απολύτως καταμετρημένη ποσοτικά από μελέτη του βρετανικού οίκου Governement’s Actuary, που κάλεσε το ίδιο το υπουργείο, κάποια στιγμή την έσβησαν, με τη σύμφωνη γνώμη και της πουλημένης ΓΣΕΕ. Κι έρχονται τώρα να φορτώσουν τις συνέπειες της ληστείας στις πλάτες των συνταξιούχων. Πέλεκυς πέφτει και στις επικουρικές συντάξεις των λεγόμενων «ευγενών ταμείων», με μείωση κατά 15% στο σύνολο της επικουρικής σύνταξης, που προστίθεται στο πετσόκομμα του καλοκαιριού, με αποτέλεσμα να έχουν συνολική απώλεια μεταξύ 19% και 25%. Στο ΜΤΠΥ (δημόσιοι υπάλληλοι) το νέο πετσόκομμα είναι 20%. Σ’ αυτό το Ταμείο μειώσεις σύνταξης θα προκύψουν και από την αλλαγή στον τρόπο υπολογισμού της, που θεσπίζεται επίσης μ’ αυτό το νομοθετικό έκτρωμα.

Στο ΝΑΤ, μετά τα χτυπήματα που έγιναν με τον εφαρμοστικό του Μεσοπρόθεσμου, έρχεται νέο χτύπημα με μείωση κατά 40% του τμήματος της σύνταξης άνω των 1.000 ευρώ για όσους είναι κάτω των 55 ετών. Το ίδιο γίνεται και στο ΕΤΑΤ (τραπεζοϋπάλληλοι), για όσους είναι κάτω των 55 και ξεπερνούν τα 1.000 ευρώ αθροιστικά σε κύρια και επικουρική σύνταξη.

Το πετσόκομμα θ’ αρχίσει από 1.11.2011 και όχι από 1.1.2012, όπως μέχρι τώρα έλεγε η κυβέρνηση και προστίθεται στο πετσόκομμα που έγινε τον Ιούνη με το Μεσοπρόθεσμο. Για παράδειγμα, ένας συνταξιούχος του ΕΤΕΑΜ που έπαιρνε 350 ευρώ, με τον εφαρμοστικό του Μεσοπρόθεσμου υπέστη πετσόκομμα 4% και κατέβηκε στα 336 ευρώ. Τώρα, θα χάσει άλλα 55,8 ευρώ και θα κατέβει στα 280,2 ευρώ. Δηλαδή, χάνει το 20% της επικουρικής του σύνταξης!

Πετσόκομμα πέφτει και στο εφάπαξ των εργαζόμενων στο δημόσιο, τη ΔΕΗ και την Εμπορική Τράπεζα. Ασφαλιστική κάλυψη που –σημειωτέον– την πλήρωναν αποκλειστικά οι ίδιοι, χωρίς καμιά κρατική συμμετοχή. Οσοι βγήκαν στη σύνταξη το 2010 θα υποστούν μείωση 15% (δημόσιο) και 25% (ΔΕΗ). Αυξάνονται, δηλαδή, τα πετσοκόμματα του Μεσοπρόθεσμου, που ήταν 10% (δημόσιο) και 15% (ΔΕΗ). Για τους εργαζόμενους της Εμπορικής το πετσόκομμα του εφάπαξ είναι 30%.

Και κάτι ιδιαίτερης σημασίας. Υποτίθεται ότι το περιβόητο ΑΚΑΓΕ (Ασφαλιστικό Κεφάλαιο Αλληλεγγύης Γενεών) δεν θα το πείραζαν, προκειμένου να δημιουργηθεί αποθεματικό για το μέλλον της ασφάλισης. Τώρα, παίρνουν από το ΑΚΑΓΕ 35 εκατ. ευρώ το χρόνο (που με υπουργική απόφαση μπορεί να αυξάνεται) για να χρηματοδοτηθεί το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι»! Δηλαδή, χρηματοδοτούν από το ασφαλιστικό σύστημα ένα προνοιακό πρόγραμμα που θα έπρεπε να το χρηματοδοτεί το κράτος!

Για όσους εργαζόμενους θ’ απομείνουν στο δημόσιο έχουμε τη μετατροπή τους σε περιφερόμενους από υπηρεσία σε υπηρεσία και από πόλη σε πόλη. Εχουμε, τη συνεχή επιτήρηση («αξιολόγηση» τη βαφτίζουν), που θα δώσει ώθηση στο ρουσφέτι και τις πελατειακές σχέσεις (οι yesmen θα έχουν καλή μεταχείριση και οι αντιστεκόμενοι θα θεωρούνται… αντιπαραγωγικοί) και, βέβαια, έχουμε το άγριο πετσόκομμα των αποδοχών τους. Ειδικά για τους λίγους που θα διοριστούν από εδώ και πέρα ο μισθολογικός πέλεκυς θα είναι πολύ βαρύς. Οι ήδη υπηρετούντες έχουν… ηπιότερη μεταχείριση, η οποία φυσικά περιλαμβάνει μεγάλες περικοπές αποδοχών, πέρα από τα χαράτσια που έχουν δεχτεί μέχρι τώρα.

Φτάνουν στο σημείο να καταργούν ακόμα και το επίδομα γάμου που ήταν 35 ευρώ! Μένει μόνο το επίδομα παιδιών, που δεν είναι για πάντα. Είναι μέχρι τα 18 για παιδιά που δεν σπουδάζουν και το πολύ μέχρι τα 24 για τα παιδιά που σπουδάζουν.

Οι απολύσεις στο δημόσιο (διαθεσιμότητα στους μόνιμους και εφεδρεία στους αορίστου χρόνου) αρχίζουν το ξήλωμα του πουλόβερ που μέχρι τώρα ονομαζόταν «μονιμότητα στο δημόσιο». Σε ό,τι αφορά τον στενό δημόσιο τομέα, η κίνηση αυτή ισοδυναμεί με συνταγματικό πραξικόπημα (άρθρο 103).

Πρέπει να σημειωθεί ότι, πέρα από τις απολύσεις τόσων δεκάδων χιλιάδων εργαζόμενων, προκαταρκτικά καταργούν όλες τις κενές οργανικές θέσεις στο δημόσιο. Θέσεις που τις είχαν αφήσει κενές οι κυβερνήσεις εδώ και χρόνια. Παράλληλα, δημιουργούν επιτροπή με αντικείμενο να βρουν και άλλους «υπεράριθμους». Αυτές είναι πράξεις που οδηγούν στην ιδιωτικοποίηση του κράτους, που θα έχει δραματικές συνέπειες στο επίπεδο ζωής των εργαζόμενων, καθώς για στοιχειώδεις υπηρεσίες (παιδεία, περίθαλψη κ.ά.) θα πρέπει να καταφεύγουν στον ιδιωτικό τομέα πληρώνοντας από την τσέπη τους.

«Τυράκι» στη φάκα των απολύσεων είναι η πληρωμή του συνόλου των ασφαλιστικών εισφορών από το κράτος για το διάστημα της διαθεσιμότητας ή της εφεδρείας. Πέραν των άλλων, αυτό προδιαγράφει άγριο πετσόκομμα των συντάξεων, διότι θα βγουν στη σύνταξη τόσες δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, χωρίς να έχουμε ανάλογη αύξηση των προσλήψεων. Και οι απολυόμενοι, όμως, θα υποστούν πρόσθετη άγρια περικοπή στη σύνταξη από το ΜΤΠΥ, η οποία υπολογίζεται βάσει του τελευταίου βασικού μισθού. Επ’ αυτού δεν υπάρχει καμιά πρόβλεψη στο νομοσχέδιο-σκούπα.

Αναγκαστικά, λόγω χώρου, σημειώνουμε ότι στα υπό κατάργηση ή συγχώνευση ΝΠΙΔ του κράτους ασκείται χοντρός εκβιασμός στους εργαζόμενους, με την απειλή ότι αν μέχρι 30 Νοέμβρη δεν αποδε- χτούν να φύγουν κάποιοι, από 1η Γενάρη θα τεθούν όλοι σε εφεδρεία και μετά θα γίνει το «ξεσκαρτάρισμα». Στο ίδιο άρθρο του νομοσχέδιου υπάρχει και η χουντικής έμπνευσης διάταξη, ότι αυτός ο νόμος υπερισχύει κάθε άλλης διάταξης νόμου, συλλογικής ή ατομικής σύμβασης!

Ολα τα παραπάνω είναι μια συνοπτική περιγραφή των βασικών διατάξεων (όχι όλων) του φασιστικού νομοσχέδιου-σκούπα. Στα επόμενα φύλλα της «Κ» θα μιλήσουμε αναλυτικότερα για όλα τα μέτωπα στα οποία επιτίθεται η κυβέρνηση.

Γ Ε Ν Ι Κ Η Α Π Ε Ρ Γ Ι Α

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2011

Αυτό το χρέος δεν είναι δικό μας…

Εδώ κι ενάμιση χρόνο ο ελληνικός λαός ( και όχι μόνο)δέχεται μια τρομερή επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις του. Με αφορμή την οικονομική κρίση η τρόικα και η πειθήνια σ’ αυτήν κυβέρνηση αμφισβητούν το δικαίωμα στη δουλειά, τον αξιοπρεπή μισθό, τη σύνταξη … Οι εργάτες, οι αγρότες, οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι νέοι, οι συνταξιούχοι, οι μικροιδιοκτήτες κ. α. αντιμετωπίζονται με άδικο και βάρβαρο τρόπο.

Κι όμως η κρίση δεν δημιουργήθηκε από αυτούς που την πληρώνουν. Είναι κρίση δομική του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος. Είναι κρίση παγκόσμια και όχι μόνο ελληνική, όπως θέλουν να την παρουσιάσουν οι Ευρωπαίοι, το ΔΝΤ, η ελληνική κυβέρνηση και τα ΜΜΕ. Είναι αλήθεια όμως πως η Ελλαδα αντιμετωπίζεται σαν πειραματόζωο. Γι’ αυτό μεγάλη ευθύνη έχουν οι κυβερνήσεις και οι πολιτικοί, που όλα αυτά τα χρόνια κοίταζαν να θησαυρίσουν - αυτοί και οι ομοίοι τους- σκύβοντας το κεφάλι στα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα και τις διεθνείς ιμπεριαλιστικές εντολές.

Είναι ανάγκη ν’ αντισταθούμε. Οχι μόνο γιατί είναι άδικο να ισοπεδώνονται κατακτήσεις δεκαετιών και γιατί αμφισβητείται το δικαίωμά μας στην αξιοπρεπή διαβίωση. Αλλά και γιατί αυτό το μοντέλο, της αγοράς και του κέρδους, δεν πάει άλλο. Καταστρέφει λαούς, παραγωγικές δυνάμεις, τον ίδιο το πλανήτη… Είμαστε υποχρεωμένοι λοιπόν, ν’ αγωνιστούμε όλοι μαζί. ‘Οσο κι αν μας έχουν τρομοκρατήσει, όσο κι αν προσπαθούν ( με τα δελτία ειδήσεων και τις ανακοινώσεις τους) να μας σπάσουν το ηθικό, όσο κι αν δεν πιστεύουμε στη νίκη… πρέπει να βρούμε το θάρρος να παλέψουμε.

Όλοι μαζί ενωμένοι, σ’ένα κοινό μέτωπο για να διώξουμε τη λερναια ύδρα ΔΝΤ/Κυβέρνησης/ΕΕ. Κατοχυρώνοντας τη δημοκρατία με μορφές αυτοοργάνωσης, (όπως οι λαϊκές συνελεύσεις και οι επιτροπές αγώνα στις γειτονιές και στους εργασιακούς χώρους, όπου θα παίρνονται οι αποφάσεις) μπορούμε να βρούμε το δρόμο για μια καλύτερη ζωή. Αγώνες γίνονται. Οι «αγανακτισμένοι», οι φοιτητές, οι εργαζόμενοι στο δημόσιο, τις ΔΕΚΟ κ.α. αμφισβητούν το «μονόδρομο» κυβέρνησης/ ΔΝΤ/ΕΕ. Έχουν το θάρρος να τα βάζουν με την ευρωπαική ένωση και το ευρώ, δεν αποδέχονται πια ως δικό τους το χρέος.

Ενωτικά λοιπόν, χωρίς διακρίσεις, οφείλουμε να πάρουμε τις τύχες μας στα χέρια μας. Δεν μπορούμε να πληρώνουμε άλλο για τα ατοπήματα των πολιτικών και του συστήματος. Οργανωμένα να αρνηθούμε την πληρωμή όλων των χαρατσιών που μας έρχονται ( έκτακτη εισφορά, φόρος ακίνητητς περιουσίας μέσω ΔΕΗ κλπ.) Ένα σαμποτάζ θα είναι ένα ακόμα χτύπημα στα σχεδιά τους, μια καλή συνέχεια στο δρόμο για την ανατροπή τους.

Ας τους στείλουμε στην εφεδρεία …πρίν προλάβουν αυτοί

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ

(ΠΡ.Ε.Σ.ΠΑ)

Παρασκευή, 7 Οκτωβρίου 2011

μας κλείνουν το σπίτι...τους ανοίγουμε τις μπάρες!


Για σκέψου το καλύτερα και μην πετάς τα λεφτά σου στους κρατικοδίαιτους απατεώνες !
Αλληλεγγύη στους απολυμένους εργάτες της Ολυμπίας Οδού!

Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2011

Οχι στη μοιρολατρία

Μερικές καταλήψεις υπουργείων την Πέμπτη ήταν αρκετές για ν’ αναγκάσουν την κυβέρνηση να βγάλει άρον-άρον από την ατζέντα του υπουργικού συμβούλιου, που συνεδρίαζε την ίδια μέρα, το θέμα της εργασιακής εφεδρείας, που ήταν προγραμματισμένο.

Φυσικά, η κυβέρνηση έκανε έναν ελιγμό, με σκοπό να επανέλθει μετά από μερικές μέρες. Φρόντισε, δε, να διοχετεύσει στα παπαγαλάκια πως ο λόγος της αναβολής της συζήτησης δεν ήταν οι καταλήψεις στα υπουργεία, αλλά η ελλιπής προετοιμασία του θέματος από τους φορείς του υπουργείου.
Τι δείχνει αυτό το μικρό επεισόδιο; Οτι κυβέρνηση, τρόικα και καπιταλιστές τρέμουν τις αντιστάσεις των εργαζόμενων. Φανταστείτε πόσο θα έτρεμαν, αν αυτές οι αντιστάσεις δεν ήταν σκόρπιες, χαμηλής έντασης, απολύτως ελεγχόμενες από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, υπονομευμένες έτσι που να οδηγούν στην ήττα, μέσω της εκτόνωσης.
Τον αντίπαλο τον βλέπουν όλοι οι εργαζόμενοι. ‘Η μάλλον βλέπουν εκείνους που διαχειρίζονται τα συμφέροντα του αντίπαλου. Αντίπαλος είναι η διεθνής κεφαλαιοκρατία, που «κινεζοποιεί» την Ελλάδα, και διαχειριστές των συμφερόντων της η κυβέρνηση, η τρόικα, τα κοινοτικά όργανα, το ΔΝΤ.
Δεν βλέπουν, όμως, έναν μεγάλο εχθρό που έχει εμφιλοχωρήσει μέσα στο κοινωνικό σώμα και σαν σαράκι κατατρώει τις συνειδήσεις. Μιλάμε για την ηττοπάθεια και τη μοιρολατρία. Βρισκόμαστε μόλις ένα «κλικ» πριν από το «ο σώζων εαυτόν σωθήτω». Ολο και πιο συχνά ακούς από εργαζόμενους ότι «δεν βγαίνει τίποτα», «αυτοί δεν καταλαβαίνουν τίποτα», «μόνη λύση είναι να φύγει η κυβέρνηση» και άλλα τέτοια.
Εξηγήσιμη αυτή η συμπεριφορά, όχι όμως και δικαιολογημένη. Εξηγήσιμη μετά την αναποτελεσματικότητα των αγώνων της τελευταίας διετίας. Γενικές απεργίες που δεν οδήγησαν πουθενά, μαζικότατα συλλαλητήρια αγανάκτησης που επίσης δεν οδήγησαν πουθενά.
Υπάρχει, όμως, ένα ερώτημα που δυστυχώς δεν τίθεται κι ας είναι το κομβικό ερώτημα: μήπως αυτές οι μορφές αγώνα ήταν εξ ορισμού αναποτελεσματικές; Μήπως οι αγώνες πρέπει να πάρουν άλλη μορφή; Μήπως απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση των δυνάμεων του διεθνούς κεφάλαιου πρέπει οι εργαζόμενοι και οι νέοι ν’ αντιτάξουν αντίσταση ανυποχώρητη, βίαιη, εξεγερτική; Μήπως πρέπει να σπάσει το απόστημα των κοινοβουλευτικών κομμάτων και των αστικοποιημένων και ρεφορμιστικών συνδικάτων και ν’ αρχίσει να οικοδομείται η ταξική οργάνωση των εργατών, και στο πολιτικό και το συνδικαλιστικό επίπεδο;

εφημερίδα κόντρΑ