Τρίτη, 30 Αυγούστου 2011

ΔΕΚΑΔΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΠΕΡΑΣΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΟΙΧΤΑ ΔΙΟΔΙΑ ΤΩΝ ΑΦΙΔΝΩΝ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 28/8‏


Στην αποκορυφωση της επιστροφης απο τις καλοκαιρινες διακοπες, το κινημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, ανοιξε την Κυριακη 28/8,  τα διοδια στις Αφιδνες. Ο δημοσιος εθνικος δρομος ΜΑΣ, που τον εχουμε χιλιοπληρωσει, παραδοθηκε ελευθερος στις δεκαδες χιλιαδες συμπολιτες μας που επεστρεφαν αλλα και εφευγαν απο το κλεινον αστυ. 
Αυτη η συμβολικη πραξη, της καταργησης του νομου του Προκρουστη, εστω και για 3,5 ωρες, εγινε πηγη χαρας και ενθουσιασμου για τους διερχομενους οδηγους και τις οικογενειες τους. 
Δεν υπαρχει αμφιβολια οτι το 99,9% των συμπολιτων μας αναγνωριζουν το κινημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ απο τις δρασεις του και τις επιδοκιμαζουν. Λιγοτεροι απο τα δαχτυλα του ενος χεριου ηταν οι οδηγοι που ο Παγκαλος τους επεισε οτι τα φαγανε μαζι και ηθελαν να πληρωσουν. 
Η σταθερη και σοβαρη σταση της ομαδας περιφρουρησης του κινηματος μας απετρεψε την παρακωλυση της συγκοινωνιας απο αυτους τους ελαχιστους. 
Δεκαδες χιλιαδες προκηρυξεις με το καλεσμα στην ΔΕΘ μοιραστηκαν απο τους συναγωνιστες στους διερχομενους, ενω πολλοι ηταν οι οδηγοι που φιλευαν με φρουτα απο τα χωρια τους, κατα κυριο λογο, τα μελη μας. 
Ο αγωνας συνεχιζεται με επομενους κυριους σταθμους την 3/9 
Σαββατο στις πλατειες καθως και η 10/9 στην μεγαλη δραση: "ΟΛΟΙ ΔΕΘ- ΣΗΚΩΣΤΕ ΤΙΣ ΜΠΑΡΕΣ ΜΑΖΙ ΜΑΣ!"
ΔΕΙΤΕ ΒΙΝΤΕΟ:
1. ΝΟΜΙΚΗ ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ  ΠΩΣ ΠΕΡΝΑΜΕ ΤΑ ΔΙΟΔΙΑ http://www.youtube.com/watch?v=aMoN5LDPkB0&feature=player_embedded
2. ΑΝΟΙΓΜΑ ΔΙΟΔΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΦΙΔΝΕΣ- ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΑΡΜΑΔΑΣ http://www.youtube.com/watch?v=hSTivpSP4XA&feature=player_embedded
3.ΣΠΟΤΑΚΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ: ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΔΕΘ- ΣΗΚΩΣΤΕ ΤΙΣ ΜΠΑΡΕΣ ΜΑΖΙ ΜΑΣ http://www.youtube.com/watch?v=cjqfd2-IX5I&feature=player_embedded
ΕΠΙΣΗΣ ΣΤΟ ΣΑΪΤ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ (www.oxidiodia.gr) θα βρειτε πολλα χρησιμα  ενημερωτικα βιντεο και ειδησεις
ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ www.oxidiodia.gr και www.denplironodenplirono.com

Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2011

1ο Φεστιβάλ Εργατικής Αυτοοργάνωσης


3-4 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2011 [ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΑΠΘ] Η συνέλευση για τη διοργάνωση του 1ου Φεστιβάλ Εργατικής Αυτοοργάνωσης, καλεί όλους τους εργαζόμενους και τα Σωματεία τους, την νεολαία, τους μετανάστες, τις πολιτικές συλλογικότητες και τα συλλογικά εγχειρήματα, τους κατειλημμένους χώρους και τις συνελεύσεις γειτονιάς να συμμετάσχουν στις εκδηλώσεις του διημέρου, (3-4/9) ώστε να ανοίξει ο διάλογος και να διερευνηθούν οι δυναμικές για την συσπείρωση του επαναστατικού τμήματος του εργατικού κινήματος, σε έναν ξεχωριστό, ανταγωνιστικό πόλο απέναντι τόσο στον κρατικό-εργοδοτικό συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, όσο και στον κομματικό συνδικαλισμό του ΠΑΜΕ. Για ένα πραγματικό συντονιστικό εργατών σε ένα Ανεξάρτητο Εργατικό Κέντρο Αγώνα, για την οργανωτική αποδέσμευση από την προδοτική και ρεφορμιστική συνδικαλιστική ηγεσία, για τη δημιουργία μιας Επαναστατικής Προλεταριακής Ομοσπονδίας. Αντί να σηκώσουμε λευκό πανί, παίρνουμε θέσεις μάχης απέναντι στο καπιταλιστικό υπάρχον, ενάντια στο κράτος και όλους τους επίδοξους διαχειριστές των ζωών μας. Αναλύοντας την πολιτική και οικονομική συγκυρία από ταξική και εργατική σκοπιά, αντιλαμβανόμαστε το παρόν και οριοθετούμε τα νέα καθήκοντα της τάξης μας, σκιαγραφούμε ένα πολιτικό και συνδικαλιστικό πλαίσιο που θα ανοίξει επαναστατική τομή στο ατσαλένιο δέρμα του παρόντος για να διαφύγουμε σε ένα απελευθερωμένο από κράτος και ντόπια – ξένα αφεντικά, μέλλον. Οι θεματικές που θα απασχολήσουν το φεστιβάλ θα έχουν να κάνουν με τους εργατικούς αγώνες στη Θεσσαλονίκη και τα Ταξικά Σωματεία Βάσης, καθώς επίσης και την προσπάθεια σύνδεσης των αγώνων και των συλλογικών εγχειρημάτων σε ένα συντονιστικό κοινού αγώνα, ανεξάρτητου από τις καθεστωτικές συνδικαλιστικές δυνάμεις και δομές. Η κρίση σε ελληνικό και διεθνές επίπεδο, οι άμεσες προβολές της στην καθημερινότητα των εργαζομένων & των ανέργων και η απαραίτητη εργατική-ταξική απάντηση που πρέπει να δοθεί από τους καταπιεσμένους. Συζήτηση πάνω σε οργανωτικά μοντέλα συνδικαλισμού βάσης και εργατική πολιτική που να οξύνει τον ταξικό πόλεμο, να βαθαίνει την κρίση προς όφελος των εργαζομένων και της κοινωνίας. Για να ισχυροποιήσουμε την εργατική αυτοάμυνα, και να οπλίσουμε την κοινωνική αντεπίθεση. ΚΑΘΕΤΕΣ ΤΟΜΕΣ – ΟΡΙΖΟΝΤΙΕΣ ΔΟΜΕΣ Για την χειραφέτηση της τάξης, την απελευθέρωση της Κοινωνίας.

labourfest2011.wordpress.com

Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2011

Μαφία σκουπιδιών στην Αρχαία Ολυμπία


Σε τσιφλίκι της «μαφίας των σκουπιδιών» έχουν μετατραπεί τους τελευταίους μήνες οι όχθες του ποταμού Αλφειού στην Αρχαία Ολυμπία, με αποτέλεσμα τεράστια οικολογική καταστροφή και δυσφήμιση του αρχαιολογικού χώρου.

Επί περίπου έναν χρόνο, σχεδόν κάθε νύχτα, μεγάλες νταλίκες, φορτωμένες με σκουπίδια από γειτονικούς νομούς αλλά και από διάφορους δήμους της Ηλείας, προσεγγίζουν τις περιοχές Πολυπόταμος και Τραγάνα, που βρίσκονται στο δημοτικό διαμέρισμα Φλόκα, δίπλα από τις όχθες του ποταμού, και αδειάζουν το περιεχόμενό τους, χωρίς να υπολογίζουν τη ρύπανση του περιβάλλοντος και την οικολογική καταστροφή.

Οπως καταγγέλλουν οι κάτοικοι του Φλόκα, άνθρωποι του υποκόσμου σε συνεργασία με ιδιωτικές εταιρείες μεταφοράς απορριμμάτων, χρησιμοποιώντας χρήμα και ...γνωριμίες, πραγματοποιούν ένα από τα μεγαλύτερα οικολογικά εγκλήματα σε βάρος της περιοχής, εξαγοράζοντας με ποικίλους τρόπους τη σιωπή διαφόρων τοπικών παραγόντων. Οι κάτοικοι καταγγέλλουν επίσης ότι πίσω από το θέμα υπάρχει ένα ολόκληρο δίκτυο από ντόπιους εργολάβους, νταλικέρηδες, τσιλιαδόρους και ό,τι άλλο μπορεί κανείς να φανταστεί, το οποίο, εκμεταλλευόμενο το αδιέξοδο της διαχείρισης των απορριμμάτων στην Πελοπόννησο, πλουτίζει μεταφέροντας σκουπίδια ακόμα και από τα νοσοκομεία παρακείμενων νομών.

Το τοπικό αστυνομικό τμήμα της Αρχαίας Ολυμπίας, φρακαρισμένο από δεκάδες καταγγελίες, επιχειρεί να ελέγξει την κατάσταση και να αποστρέψει την παρανομία, η οποία λαμβάνει όμως ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, μέχρι χθες είχαν σχηματιστεί έντεκα συνολικά δικογραφίες κατά διαφόρων προσώπων -ιδιοκτητών οχημάτων που μετέφεραν σκουπίδια στην εν λόγω περιοχή- ενώ έχουν κατασχεθεί οχτώ νταλίκες από την Πάτρα, την Αρκαδία, την Ηλεία και τη Μεσσηνία. Στην περιοχή έχουν εντοπιστεί και δεκάδες οχήματα χωρίς αριθμό κυκλοφορίας.

Μια εκ των δικογραφιών έχει σχηματιστεί σε βάρος του Δήμου της Αρχαίας Ολυμπίας, καθώς εντοπίστηκε ένα απορριμματοφόρο του δήμου να αδειάζει τα σκουπίδια στις όχθες του Αλφειού, αντί να τα μεταφέρει στον ειδικό δεματοποιητή του Πύργου.

Στις 2 Αυγούστου 2011 το Τμήμα Περιβάλλοντος Ηλείας, ύστερα από αυτοψία κλιμακίου του ΚΕΠΕ (Κλιμάκιο Ελέγχου Ποιότητας Περιβάλλοντος), διαβίβασε στον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ηλείας την 37/2798 πολυσέλιδη αναφορά, εντός της οποίας περιγράφεται λεπτομερώς η πρωτοφανής κατάσταση που επικρατεί στις όχθες του ποταμού Αλφειού και η παράνομη δραστηριότητα των κυκλωμάτων.

Τρίτη, 16 Αυγούστου 2011

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Η αντίσταση στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση

Η αυθόρμητη εξέγερση της «υπο-τάξης» στη Βρετανία δηλαδή των κατεξοχήν θυμάτων της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης (εξέγερση, που σύσσωμο το πολιτικό σύστημα, συμπεριλαμβανoμένων των Εργατικών, και με την ανοχή των εργατικών συνδικάτων χαρακτηρίζουν ως «εγκληματική δραστηριότητα» που πρέπει να συντριβεί με μαζικές συλλήψεις και πολύχρονες φυλακίσεις!) ανέδειξε ένα γεγονός γενικότερης σημασίας. Ότι, παρά την παραπλανητική φιλολογία της ρεφορμιστικής αριστεράς για τη δήθεν τεράστια σημασία σήμερα των ειρηνικών εκδηλώσεων τύπου πλατείας Συντάγματος στην ανατροπή τυραννικών καθεστώτων (που στην πραγματικότητα δεν επαληθεύτηκε πουθενά παρά μόνο όπου τα συμφέροντα των ξένων και ντόπιων ελίτ συνέπιπταν με τα αιτήματα των πλατειών --Τυνησία, Αίγυπτος), οι λαοί στην απόγνωσή τους πάλι καταφεύγουν στις ιστορικές μορφές εξέγερσης. Και αυτό, διότι ξέρουν καλά ότι οι εξεγέρσεις αυτές δεν μπορούν ποτέ να αγνοηθούν από τις ελίτ, όπως οι ειρηνικές εκδηλώσεις των πλατειών (στις οποίες προσχώρησαν τώρα ακόμη και οι «προοδευτικοί» Σιωνιστές!) που δικαιολογημένα εγκωμιάζουν οι ελίτ και τα συστημικά ΜΜΕ. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι οι αυθόρμητες εξεγέρσεις θα μπορούσαν ποτέ να ανατρέψουν ένα κοινωνικό-οικονομικό σύστημα (σε αντίθεση με το πολιτικό προσωπικό του) όπως το σημερινό, εάν δεν στηρίζονται σε ένα οργανωμένο πολιτικό κίνημα με το δικό του αντισυστημικό πρόταγμα, όπως άλλωστε σαφώς δείχνει η Ιστορική εμπειρία. Εντούτοις, η ζημιά από τις εξεγέρσεις αυτές στις ελίτ είναι πολύ μεγαλύτερη από οποιαδήποτε ειρηνική εκδήλωση, διότι στη προσπάθειά τους να τις συντρίψουν εξαναγκάζονται να φανερώνουν την πραγματική φύση της «δημοκρατίας» τους, που στηρίζεται, σε τελική ανάλυση, στη φυσική βία με στόχο την αναπαραγωγή της οικονομικής βίας πάνω στην οποία θεμελιώνεται η αντιπροσωπευτική «δημοκρατία».

Όμως, είναι η οικονομική βία της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης που έσπρωξε την Αγγλική υπο-τάξη των ανέργων, των περιθωριοποιημένων και των νέων χωρίς μέλλον στη βία και τη λεηλασία, εφόσον η οργή τους, έμμεσα αν όχι άμεσα, στρεφόταν ενάντια στην τρομερή ανισότητα που δημιουργεί η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Μια ανισότητα που έχει πάρει διαστάσεις Βικτωριανής εποχής σήμερα στη Βρετανία, με το πλουσιότερο 10% του πληθυσμού να είναι 100 φορές πλουσιότερο από το φτωχότερο 10%![1] Και αυτό γιατί, συνήθως υποσυνείδητα, αντιλαμβάνονται ότι η ανατροπή της καπιταλιστικής νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης δεν είναι θέμα ανατροπής κάποιων κακών συνωμοσιολόγων και των ολέθριων πολιτικών τους που δήθεν εκφράζουν μια νέα καπιταλιστική «στρατηγική» (όπως αποπροσανατολιστικά υποστηρίζει η ρεφορμιστική Αριστερά αλλά και πολλοί στην «ελευθεριακή»![2]), αλλά θέμα ανατροπής του ίδιου του συστήματος της οικονομίας της αγοράς, του οποίου η δυναμική (και όχι απλώς κάποιο εγκληματικό «δόγμα»!) αναπόφευκτα οδήγησε σε αυτή! Με άλλα λόγια, η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση είναι ΣΥΣΤΗΜΙΚΟ φαινόμενο και ανατρέπεται μόνο μέσα από την ανατροπή των θεσμών της και ιδιαίτερα των ανοικτών και «απελευθερωμένων» αγορών κεφαλαίου, εργασίας και εμπορευμάτων που αποτελούν αποτέλεσμα της δυναμικής της καπιταλιστικής οικονομίας της αγοράς και επιβάλλουν σήμερα οι ελίτ είτε «ειρηνικά», μέσα από τους διεθνείς οργανισμούς που ελέγχουν (ΔΝΤ, ΕΕ κ.λπ.), είτε με τη βία (Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη), με στόχο να εντάξουν κάθε χώρα στη διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς.

Τα ίδια βέβαια ισχύουν, και ακόμη περισσότερο, σε σχέση με αδίστακτες κοινοβουλευτικές Χούντες σαν τη δική μας που δεν έχουν τη παραμικρή λαϊκή νομιμοποίηση για τα εξοντωτικά μέτρα που επιβάλλουν κατά των λαϊκών στρωμάτων, όπως ακόμη και το τελευταίο (εαρινό) Ευρωβαρόμετρο έδειξε, με το 90% των πολιτών να μην τα επιδοκιμάζουν, αλλά παρόλα αυτά η Χούντα να μην διανοείται να ζητήσει τη λαϊκή έγκριση με ένα πραγματικά δημοκρατικό δημοψήφισμα. Αντίθετα, η Χούντα αυτή, με τη στήριξη των συστημικών καναλιών και των ακαδημαϊκών «εν υπηρεσία» (που παριστάνουν τους ανεξάρτητους αναλυτές ενώ συγχρόνως αμείβονται πλουσιοπάροχα ως συστημικοί συμβουλάτορες παντός είδους), καθώς βέβαια και την ωμή βία των σωμάτων ασφαλείας που όλο και εντείνεται, και με την επικουρία της «Δικαιοσύνης» (που δεν διστάζει να επιβάλλει μεγαλύτερες ποινές κάθειρξης για τις στρακαστρούκες των εξεγερμένων νεολαίων από αυτές που μπορούν να επιβάλλουν τα Νορβηγικά δικαστήρια σε έναν εγκληματία κατά της ανθρωπότητας), τώρα προχωρά σε αυτό που ακόμη και διεθνείς συστημικές εφημερίδες χαρακτηρίζουν ως «ένα από τα μεγαλύτερα ξεπουλήματα στη δυτική Ιστορία»[3] και στη πλήρη υποδούλωση του Ελληνικού λαού, όπως τη χαρακτηρίζει ο γνωστός διεθνής οικονομικός αναλυτής Max Keiser.[4] Και φυσικά, στο πλαίσιο αυτό, το σύστημα δεν έχει κανένα δισταγμό να παραχωρήσει και την ψευτο-“ελευθερία” να κυβερνάς το σώμα σου παίρνοντας ναρκωτικές ουσίες, που λειτουργούν ανασταλτικά στη συμμετοχή σε συλλογικούς αγώνες αντίστασης κατά της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και σπρώχνουν τους νέους στην εξατομίκευση των προβλημάτων τους…


http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/


[1] John Hills’ Report (National Equality Panel), “An Anatomy of Economic Inequality in the UK” (2010)

[2] Bλ π.χ. Φώτη Τερζάκη, “Ο νεοφιλελευθερισμός ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας”, (Βιβλιοθήκη, “Ε”, 21/5/2011

[3] H. Smith, “€50bn fire sale of state assets under way amid warnings over price and openness”, Guardian, 2/8/2011

Δευτέρα, 15 Αυγούστου 2011

ΠΩΣ ΚΑΝΑΜΕ ΤΟ ΜΠΑΝΙΟ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΖ ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΣΑΜΕ ΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ


Οι μέρες που διανύουμε επιβάλλουν παραλία!

Όμως μερικοί αντιδρούν στο αυτονόητο!
Την ελεύθερη πρόσβαση σε ένα δημόσιο αγαθό........!
Την ελεύθερη πρόσβαση στην παραλία!




Ελευθερη εισοδος στην Πλαζ Βουλιαγμενης !! Κυριακη 14-9 ωρα 15:00- ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ





Κυριακη 14 του Αυγουστου ωρα 2 μεσημερι η ζεστη αφορητη!!! 
Ειπαμε να παμε με την γυναικα μου να κανουμε μια βουτια σε καποια θαλασσα !! Αποφασισαμε να παμε στην δημοτικη Πλαζ της Βουλιαγμενης !! Φτανουμε στην εισοδο ! Περναμε αταραχοι και ανετοι την εισοδο , που εκεινη την ωρα ειχε αρκετο κοσμο και εκοβαν εισιτηρια !! Μια κυρια της ιδιωτικης ασφαλειας που ελεγχε τα εισιτηρια μας βλεπει !! Ακολουθει διαλογος!! Απολαυστε τον!!!!! 
Ασφαλεια: Παρακαλω που πατε ??? να σας ελεγξω τα εισιτηρια !!! 
Εμεις : Μα δεν κοψαμε εισιτηρια κυρια μου !! Και δεν εχετε κανενα δικαιωμα να κοβετε εισιτηρια απο τον κοσμο για εισοδο στην Πλαζ !!! 
Ασφαλεια : Αυτο να το πειτε στην ταμια !!! ( αρχιζει να γινεται πιεστικη ) 
Εμεις : Τι λετε κυρια μου ?? Εσεις να της το πειτε !! Εγω δεν εχω καμια δουλεια να ανοιξω διαλογο με την Ταμια !! 
Ασφαλεια : Σας παρακαλω !! να πατε να της το πειτε !!! 
Εμεις : Εγω σας παρακαλω ... θα παμε να κανουμε το μπανακι μας ομορφα κι ωραια , και δεν πληρωνουμε το χαρατσι των 4 ε γιατι απλουστατα η θαλασσα που ειναι ενα αγαθο της κοινωνιας μας πρεπει να ειναι ελευθερη για ολο τον κοσμο !!! ( στο μεταξυ μας κοιτα ο κοσμος)..... 
Ασφαλεια : .............. ( επικρατει αμηχανια ....) 

Στο μεταξυ μια οικογενεια που αναγκαστηκε να πληρωσει το χαρατσι των 11 ε ( 4 επι 2= 8 + 3 ε το παιδι = 11 ) τα εχασε και ενθουσιασμενοι μας λενε !!!! ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ ΠΑΙΔΙΑ !!!! ΚΑΛΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΕΙΠΑΤΕ !!! Τους εξηγησαμε οτι ειμαστε μελη του ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ 
και οτι η θαλασσα ειναι ενα αγαθο , ενα θειο δωρο , που πρεπει να το απολαμβανουμε χωρις χαρατσια !!! Ακολουθησε συζητηση για το πως....και γιατι. και γενικα .γυρω απο νομους και παρανομιες που υπαρχουν...και μας τονισαν πως αρκετος κοσμος δεν ξερει γι αυτα !!!! 
Εγω με την γυναικα μου δεν καναμε χρηση των παροχων εκει ,( Ομπρελα- ξαπλωστρα-πολυθρονα ) για να μην δοθει μομφη στο κινημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ και μας λενε τζαμπατζηδες !!! 
Το χιουμοριστικο της υποθεσης ειναι οτι μια νεα κυρια ενοχληθηκε απο την σταση μας....και μας λεει : ( γιατι δεν πατε διπλα εκτος Πλαζ να κανετε μπανιο ??? και της απανταμε : Να πατε εσεις εκει διπλα !!! Εμεις θελουμε σε αυτη την θαλασσα και κανενας δεν θα μας το απαγορευει !!! Κατοπιν...πιο κατω διαπιστωνω οτι μια κοπελα υπαλληλος της Πλαζ κοβει εισιτηρια εκει κοντα μου !! 
Δεν αντεξα!! Παω και ρωταω την υπαλληλο !! Συγνωμη , τι κανετε εδω ? Κοβετε αποδειξη στην κυρια ?? Για ποιο λογο ?? 
Υπαλληλος : Μα....για την ξαπλωστρα 3 ευρω και για την πολυθρονα 2 ευρω !!! 
Εγω : Ελεος κοπελα μου !!!!! Δηλαδη μαζι με την εισοδο 4 ευρω συνολο 9 ευρω !!!!! 
Υπαλληλος : ......ξερετε....εγω ειμαι υπαλληλος εδω...τι να σας πω ??? 
Εγω : Να πειτε του δημαρχου σας οτι αυτα τα χαρατσια ειναι παρανομα γιατι ο χωρος εδω ειναι κοινοχρηστος !!! Τοτε να παρω κι εγω μερικες καρεκλες και να τις νοικιαζω !!!!! 
Υπαλληλος : ........ 

Καναμε το μπανακι μας και μετα απο 2 ωρες αποχωρησαμε , λεγοντας στους 2 ανδρες της ασφαλειας που ηταν στην εισοδο-εξοδο , να μην τρομοκρατουν τον κοσμακη για να πληρωσουν τα 4 ευρω εισοδο στην Παραλια της Πλαζ Βουλιαγμενης !!!! 
Φυσικα αφωνοι και οι 2 υπαλληλοι της ασφαλειας !! 
Στο παραπανω περιστατικο που δειξαμε θαρρος και γνωση των δικαιωματων μας , το οφειλουμε στο κινημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ (www.oxidiodia.gr) , που πλεον δεν παμε σαν προβατα για σφαγη , αλλα αντιστεκομαστε σε ολα τα χαρατσια που θελουν να μας επιβαλλουν καποιοι εξυπνακηδες !!! 
ΠΛΗΡΩΣΑΜΕ ΑΡΚΕΤΑ , ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΑΛΛΟ, ΤΑ ΨΑΡΙΑ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΘΑ ΦΑΝΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ !!! 
Βασιλης - Μαχη
ΥΓ. ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΣΧΕΤΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΟ ΣΑΪΤ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ
www.oxidiodia.gr και www.denplironodenplirono.com

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2011

Red NoteBook - Το Rednotebook και η παρέμβαση της Αριστεράς στο Διαδίκτυο

Red NoteBook - Το Rednotebook και η παρέμβαση της Αριστεράς στο Διαδίκτυο

εφημερίδας ΚΟΝΤΡΑ ! Κυκλοφόρησε Σάββατο 30 Ιουλίου!


Τριάντεφτά χρόνια ομαλού κοινοβουλευτικού βίου έχει συμπληρώσει ο ελληνικός καπιταλισμός, η δυνατότητα διεξαγωγής δημοψηφίσματος υπάρχει στο σύνταγμά του, όμως έχει ασκηθεί μόνο μια φορά: το 1975। Αφορούσε τη μορφή του πολιτεύματος (βασιλευόμενη ή κοινοβουλευτική δημοκρατία) και το αποτέλεσμά του είναι γνωστό। Εκτοτε, υπήρξαν σημαντικότατες, κομβικές επιλογές, οι οποίες δεν τέθηκαν υπόψη του λαού με δημοψήφισμα। Η είσοδος στην ΕΟΚ έγινε με μια απλή ψηφοφορία στη Βουλή, ενώ το ΠΑΣΟΚ, που υποσχόταν δημοψήφισμα για ν’ αποφασίσει ο λαός αν θέλει ένταξη ή ειδική σχέση, ξέχασε τη «δέσμευσή» του (δεν ήταν η μόνη), αμέσως μόλις κατέκτησε την εξουσία. Η είσοδος στην ΟΝΕ και το ευρώ έγινε επίσης με μια απλή ψηφοφορία στη Βουλή, την ίδια ώρα που σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες γίνονταν δημοψηφίσματα. Το Μνημόνιο και η δανειακή σύμβαση που έζεψαν τον ελληνικό λαό στο άρμα της «κινεζοποίησης» ψηφίστηκαν από μια ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Από ακόμη ισχνότερη πλειοψηφία θα ψηφιστεί και η νέα δανειακή σύμβαση, που θα κάνει πιο σφιχτό το αλυσόδεμα και θα διευρύνει τον χρονικό του ορίζοντα μέχρι το 2050.

Μπορεί το Μνημόνιο να ψηφίστηκε μόνο από τη Βουλή, μπορεί το νέο Μνημόνιο να ψηφιστεί πάλι μόνο από τη Βουλή, όμως στο μεσοδιάστημα ο Παπανδρέου υπόσχεται στο λαό πως θα έχει τη δυνατότητα να εκφραστεί μέσω δημοψηφίσματος για μείζονος σημασίας θέματα, όπως… ο αριθμός των βουλευτών. Πριν μιλήσουμε αναλυτικότερα για τα όσα εξωφρενικά είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες μέρες, αξίζει τον κόπο να μιλήσουμε γενικότερα για τα δημοψηφίσματα στην αστική δημοκρατία, μέσα από την εμπειρία σχετικά πρόσφατων δημοψηφισμάτων σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Το θεωρούμε απαραίτητο, διότι θα είναι και πάλι αρκετοί αυτοί (πρώτοι-πρώτοι οι συνασπισμοσυριζαίοι) που θα δοκιμάσουν ν’ αντιπαραθέσουν τον κουτσουρεμένο (κατά την άποψή τους) ελληνικό κοινοβουλευτισμό στον αναπτυγμένο δυτικοευρωπαϊκό κοινοβουλευτισμό.

Αν οι εκλογές μπορούσαν ν’ αλλάξουν τον κόσμο, θα ήταν παράνομες, έχει γράψει με το γνωστό του φλέγμα ο Φρίντριχ Ενγκελς. Το ίδιο ισχύει, κατά μείζονα λόγο, για τα δημοψηφίσματα, τα οποία διεξάγονται με σχετική φειδώ και παρουσιάζονται σαν μια διαδικασία άμεσης δημοκρατίας. Κάνουμε ένα δημοψήφισμα για να συμφωνήσετε μαζί μας, λένε οι αστοί πολιτικοί στις εργαζόμενες μάζες. Αν δεν συμφωνήσετε, τόσο το χειρότερο για σας. Θα βρούμε τρόπο να κάνουμε το δικό μας και όχι το δικό σας. Το 2005, σε Γαλλία και Ολλανδία οι ψηφοφόροι απέρριψαν το ευρωσύνταγμα σε δημοψηφίσματα που έγιναν. Ατάραχες οι ευρωπαϊκές πολιτικές ηγεσίες, βάφτισαν το ευρωσύνταγμα «ευρωσυνθήκη» και την ψήφισαν στα κοινοβού-λια, παρακάμπτοντας τη λαϊκή θέληση. Το 2008, η ευρωσυνθήκη απορρίφθηκε σε δημοψήφισμα και από τον ιρλανδικό λαό. Οργισμένοι οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές ηγέτες από το… θράσος ενός πληθυσμιακά μικρού λαού, υποσχέθηκαν ότι θα κάνουν συνεχή δημοψηφίσματα μέχρι οι Ιρλανδοί να ψηφίσουν «ναι». Δεν χρειάστηκε να κάνουν πολλά, στο επόμενο κέρδισαν. Οι εκβιασμοί έφεραν το ποθητό αποτέλεσμα.

Από τότε που ο Παπανδρέου ανακοίνωσε ότι θα προκηρύξει δημοψήφισμα το φθινόπωρο για να τεθούν στην… έγκριση του λαού ζητήματα που έχουν να κάνουν με τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος, σχολιάσαμε ότι αν τελικά γίνει αυτό το δημοψήφισμα, θα είναι ένας αντιπερισπασμός, μια προσπάθεια της κυβέρνησης να ανακαθορίσει την πολιτική ατζέντα και να πάρει μια κάποια πρωτοβουλία στο πολιτικό παιχνίδι, δείχνοντας ότι δήθεν ρίχνει γέφυρες προς τους «αγανακτισμένους». Τίποτα περισσότερο απ’ αυτό. Και μάλιστα, ένας αντιπερισπασμός που θα πέσει στο κενό, γιατί ο κόσμος που έχει κινητοποιηθεί, είτε στις εθιμοτυπικές απεργίες της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας είτε στις πλατείες, δεν έχει βάλει σαν σκοπό του τη… σωστή λειτουργία του πολιτικού συστήματος, αλλά την απαλλαγή του από τα δεινά που έχει επιφέρει η μνημονιακή πολιτική. Οσο, λοιπόν, δεν επέρχεται η παραμικρή ανακούφιση απ’ αυτή την πολιτική, δεν υπάρχει περίπτωση να πετύχει οποιοσδήποτε αντιπερισπασμός. Αν η αντιπολίτευση έπαιζε σ’ αυτό το παιχνίδι, θα υπήρχε μια περίπτωση κάτι να πετύχουν, από τη στιγμή, όμως, που η αντιπολίτευση δεν παίζει, ο Παπανδρέου θα είναι απομονωμένος απ’ όλες τις πλευρές.

Το προσχέδιο νόμου που παρουσίασε ο Καστανίδης στο υπουργικό συμβούλιο και μετά, με το γνωστό του στόμφο, στον Τύπο, είναι ένα έκτρωμα. Αν αξίζει να το σχολιάσουμε, είναι γιατί μας επιτρέπει να κάνουμε μερικά γενικότερα σχόλια για την αστική δημοκρατία και τις… αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες της.

Σύμφωνα με το προσχέδιο, που υλοποιεί τη σχετική συνταγματική πρόβλεψη, η οποία υπάρχει από το 1975. Επιπρόσθετα, με τη ρύθμιση που προωθείται διευρύνεται η έννοια του «κρίσιμου εθνικού θέματος» ώστε να μην περιλαμβάνει μόνο ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας, αλλά και «ζητήματα γενικότερου ενδιαφέροντος σχετικά με την πολιτική, την κοινωνική και την οικονομική ζωή της χώρας, το σοβαρό κοινωνικό ζήτημα και το δημοσιονομικό ζήτημα».

Πριν δούμε πώς επιτυγχάνεται αυτή η διεύρυνση, πρέπει να κάνουμε ένα γενικότερο σχόλιο. Χρειάζεται μεγάλο θράσος για να ισχυρίζεσαι ότι τα δημοψηφίσματα αποτελούν μορφή άμεσης δημοκρατίας, όπως ισχυρίστηκε ο Καστανίδης, όταν η πρωτοβουλία βρίσκεται στα χέρια της κυβέρνησης και της Βουλής, δηλαδή της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Στο νομοσχέδιο δεν προβλέπεται διαδικασία πρόκλησης δημοψηφίσματος από το λαό (με συλλογή υπογραφών ή με άλλο τρόπο). Ο Καστανίδης εξήγησε ότι δεν υπάρχει τέτοια πρόβλεψη στο Σύνταγμα. Δεν υπάρχει και απαγόρευση, όμως. Οπότε, αν ήθελε η κυβέρνηση, μπορούσε με μια ρύθμιση-καραμπόλα (λαός-κυβέρνηση-βουλή) να προβλέψει κι αυτή τη δυνατότητα. Εστω, για τα μάτια του κόσμου. Δεν το έκανε, γιατί απλούστατα δεν θέλουν να δώσουν ούτε αυτή την τυπική δυνατότητα στο λαό, η οποία μπορεί να προκαλέσει δυσλειτουργίες στο σύστημα, ειδικά σε περιόδους κρίσης και αναξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος, όπως η σημερινή.

Το προσχέδιο Καστανίδη, ακολουθώντας τη λογική του Συντάγματος, προβλέπει δυο τύπους δημοψηφισμάτων.

♦ Ο πρώτος τύπος αφορά δημοψηφίσματα «για κρίσιμο εθνικό θέμα». Αυτά γίνονται με πρόταση του υπουργικού συμβούλιου, η οποία εγκρίνεται από τη Βουλή με απλή πλειοψηφία. Η πρόκληση έγκειται στο ότι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος δεν θα είναι δεσμευτικό για την κυβέρνηση, αλλά θα έχει συμβουλευτικό χαρακτήρα! Δηλαδή, το δημοψήφισμα εξισώνεται με ένα γκάλοπ, το οποίο διεξάγεται με κρατικές δαπάνες!

Ο πονηρός Καστανίδης, βέβαια, διευκρίνισε, ότι αυτό το θέμα παραμένει ανοιχτό στη διαβούλευση και άφησε να εννοηθεί ότι η λαϊκή ετυμηγορία θα είναι δεσμευτική για την κυβέρνηση, αν το ποσοστό της συμμετοχής στο δημοψήφισμα υπερβαίνει το 50%. Είναι πολύ πιθανό να βγάλουν αυτή τη διάταξη για συμβουλευτικού χαρακτήρα αποτέλεσμα, γιατί α- πλούστατα δεν τους χρειάζεται ως ασφαλιστική δικλίδα. Από τη στιγμή που το δημοψήφισμα διεξάγεται με πρόταση του υπουργικού συμβούλιου, μπορούν να ελέγχουν απόλυτα την κατάσταση. Είναι σαν τις πρόωρες εκλογές. Η κυβέρνηση τις κάνει όταν τη βολεύουν (μοναδική εξαίρεση μέχρι τώρα ο Καραμανλής ο μικρός, που έκανε πρόωρες εκλογές για να δραπετεύσει από την εξουσία). Αν η κυβέρνηση κρίνει ότι μπορεί άνετα να κερδίσει ένα δημοψήφισμα, θα το κάνει. Αν αμφιβάλλει, αν υπάρχει ρίσκο, απλούστατα δεν θα το προκηρύξει ποτέ κι ας φωνάζει όσο θέλει η αντιπολίτευση ή ο κόσμος στους δρόμους και τις πλατείες. Τρανταχτό παράδειγμα αυτό που έγινε με την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου, με εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου στις πλατείες όλης της χώρας.

♦ Ο δεύτερος τύπος δημοψηφισμάτων θα αφορά ψηφισμένα νομοσχέδια που ακόμα δεν έχουν δημοσιευτεί στην εφημερίδα της κυβέρνησης. Για να προκηρυχθεί τέτοιο δημοψήφισμα απαιτείται, όπως προβλέπεται από το Σύνταγμα (αναθεώρηση του 1985), πρόταση από τα 2/5 της Βουλής (120 βουλευτές), η οποία θα εγκριθεί από αυξημένη πλειοψηφία των 3/5 (180 βουλευτές). Το αποτέλεσμα αυτού του δημοψηφίσματος, σύμφωνα με το προσχέδιο Καστανίδη, θα είναι δεσμευτικό για την κυβέρνηση και τη Βουλή, εφόσον η συμμετοχή είναι «τουλάχιστον το 50% όσων είναι γραμμένοι στους εκλογι- κούς καταλόγους».

Το ζήτημα, όμως, δεν είναι η εξασφάλιση του 50% του εκλογικού σώματος, αλλά η εξασφάλιση των 180 βουλευτών που θ’ αποφασίσουν το δημοψήφισμα. Οι 120 που θα το προτείνουν μπορεί να βρεθούν και από την αντιπολίτευση, όμως οι 180 που θα το αποφασίσουν μόνο με διάσπαση της κυβερνητικής πλειοψηφίας μπορεί να προκύψουν. Αυτό, όμως, προϋποθέτει πολιτική κρίση κορυφών, η οποία θα οδηγήσει μάλλον σε εκλογές, παρά σε δημοψήφισμα. Ακόμα και αν υπάρχει πλειοψηφία υπέρ της κατάργησης ενός ψηφισμένου νόμου, αυτή η πλειοψηφία θα προτιμήσει να πάει σε εκλογές και μετά η νέα Βουλή να καταργήσει το νόμο, παρά να δώσει τη δυνατότητα ο νόμος να καταργηθεί με δημοψήφισμα, δηλαδή με κάποιου είδους λαϊκή συμμετοχή. Αυτό αποτελεί υποχρέωση αυτοάμυνας του αστικού πολιτικού συστήματος.

Ολα δείχνουν, λοιπόν, ότι όχι άμεση δημοκρατία δεν είναι τα δημοψηφίσματα, αλλά ούτε καν μια μορφή έμμεσης λαϊκής συμμετοχής στον επηρεασμό των πολιτικών αποφάσεων. Η αστική τάξη κρατάει όλη την εξουσία στα χέρια της κι αν κάτι στραβώσει και χάσει τον έλεγχο σε κάποιο τομέα, έχει όλα τα μέσα να παρακάμψει τη λαϊκή ετυμηγορία. Η δικτατορία της αστικής τάξης θα θριαμβεύσει.

Για την αστυνομική εισβολή στην κατάληψη της Πατησίων 61 και Σκαραμαγκά

Την Παρασκευή 29 Ιουλίου ένας συρφετός ασφαλιτών, ματατζήδων και μηχανοκίνητων μπάτσων εισέβαλαν με οργανωμένη επιχείρηση παρουσία εισαγγελέα στην κατάληψη της Πατησίων 61 και Σκαραμαγκά. Τα ανδρείκελα του κράτους, που επικαλέστηκαν για την εισβολή εισαγγελική παραγγελία μετά από μήνυση του ιδιοκτήτη το 2009, διέλυσαν το εργαστήρι πληροφορικής της κατάληψης υφαρπάζοντας 15 υπολογιστές και ό,τι άλλο υλικό είχε να κάνει με τεχνολογική υποδομή. Την ίδια στιγμή, περιμάζεψαν τις μαύρες και κόκκινες σημαίες που βρήκαν στο κτήριο, ενώ έγραψαν εμετικά φασιστικά και σεξιστικά συνθήματα.

Η αστυνομική επιχείρηση διήρκησε περισσότερο από 3 ώρες και στη διάρκειά της συνελήφθη ένας από τους συντρόφους μας, ο οποίος απαίτησε να είναι παρών κατά την έρευνα. Στον σύντροφό μας αποδόθηκαν οι κατηγορίες της διατάραξης της οικιακής ειρήνης, της οπλοκατοχής για τις σημαίες και –το πιο εξωφρενικό- της κλεπταποδοχής για την κατοχή των υπολογιστών.

Από την πρώτη στιγμή της εισβολής, σύντροφοι/ισσες της κατάληψης και αλληλέγγυοι/ες έσπευσαν μπροστά από το κτήριο. Η απάντηση των ένστολων δεκανικιών ήταν να απωθήσουν με τη βία τους συγκεντρωμένους, οι οποίοι κατόπιν ανασυγκροτήθηκαν στο Μουσείο και με την αρωγή και άλλων αλληλέγγυων απέκλεισαν τον δρόμο της Πατησίων στο ύψος της Τοσίτσα. Μετά από λίγο έκαναν την εμφάνισή τους από 4 διαφορετικά σημεία διμοιρίες των ΜΑΤ, δημιουργώντας κλοιό έξω από το Πολυτεχνείο, όπου είχαμε εισέλθει. Ωστόσο, η επιχείρηση της αστυνομίας δεν κατάφερε να μας κρατήσει για πολύ μακριά, καθώς ανακαταλάβαμε την ίδια μέρα το κτήριο της Σκαραμαγκά, καλώντας μάλιστα σε συνέλευση το απόγευμα για την οργάνωση της αντίδρασης στο κατασταλτικό σχέδιο.

Η εισβολή στην κατάληψη εντάσσεται στο πλαίσιο μιας ευρύτερης, κεντρικής πολιτικής επιλογής της εξουσίας. Δεν είναι τυχαίο ότι, ιδιαίτερα μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη, οι καταλήψεις και οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι/στέκια βρίσκονται διαρκώς στο στόχαστρο της καταστολής, με τα παραδείγματα του Μαραγκοπούλειου στην Πάτρα, του Πίκπα και των αυτοδιαχειριζόμενων εστιών στο Ηράκλειο, του Ορφανοτροφείου και του Ναδίρ στη Θεσσαλονίκη να είναι τα πιο πρόσφατα.

Σε μια περίοδο κοινωνικών και ταξικών αναταράξεων λόγω της συστημικής-οικονομικής κρίσης και της αποδυνάμωσης των παραδοσιακών εργαλείων εκμαίευσης της συναίνεσης, οι απελευθερωμένοι κοινωνικοί χώροι αγώνα και τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα αποτελούν ακόμη μεγαλύτερο κίνδυνο για την κυριαρχία. Η έμπρακτη αμφισβήτηση της εξουσίας και των καπιταλιστικών σχέσεων, η οργάνωση της καθημερινότητας και των ζωών μας με βάση την αλληλεγγύη, την αυτοοργάνωση και τη συντροφικότητα, απειλούν να οξύνουν και να διαρρήξουν περαιτέρω το κοινωνικό ρήγμα από τις αντιφάσεις και τα αδιέξοδα του καπιταλισμού.

Τη στιγμή λοιπόν που η μόνη υπόσχεση των κυρίαρχων είναι περισσότερη φτώχεια, υλική και πνευματική, η βάρβαρη καταστολή ενάντια σε κάθε αγωνιζόμενο κομμάτι και η διάχυση του φόβου, συνιστούν βασικό πυλώνα για τη διάσωση του συστήματος.

Αυτή ακριβώς η κρατική επιλογή διαθλάται και μέσα από την εισβολή στην κατάληψη της Σκαραμαγκά, στέλνοντας το μήνυμα τόσο στον αναρχικό/αντεξουσιαστικό χώρο όσο και σε κάθε υποκείμενο αγώνα, είτε βρίσκεται σε κατειλημμένα κτήρια, κοινωνικά και φοιτητικά στέκια, πλατείες και γειτονιές ή εργασιακούς χώρους, πως το κατασταλτικό χέρι του κράτους μπορεί να αγγίζει, όποτε αποφασίζει, ό,τι θέλει σε ένα διαρκώς διογκούμενο πλαίσιο έκτακτης ανάγκης. Μόνο συμπτωματικό, εξάλλου, δεν μπορεί να θεωρηθεί το γεγονός πως την ίδια μέρα, τα ξημερώματα, ακολούθησε η βίαιη εκκένωση της πλατείας Συντάγματος, με ισοπεδωτική εκκαθάριση των υποδομών της, από τις σκηνές ως το ιατρείο, και 8 συλλήψεις για..υποβάθμιση του περιβάλλοντος!

Στην περίπτωση της Σκαραμαγκά, το κράτος δοκίμασε μια καινοφανή τεχνολογία ποινικοποίησης και εγκληματοποίησης με την κατηγορία για την κλεπταποδοχή. Σε μια αντιστροφή ακόμη και για το αστικοδικαιϊκό σύστημα, η κατασταλτική μηχανή-κατήγορος μεταθέτει το βάρος της απόδειξης στον «κατηγορούμενο», ο οποίος ανάλογα με τις ορέξεις της ΕΛ.ΑΣ μπορεί να κληθεί να αποδείξει πού βρήκε ένα κρεβάτι, ένα στρώμα, μια καρέκλα, έναν υπολογιστή και αν όλα αυτά αποτελούν προϊόντα κλοπής. Προφανής στόχος, πέρα από τη μεθοδευμένη ποινική επιβάρυνση, είναι η απαξίωση των ανοιχτών αυτόνομων δομών και μέσων παραγωγής/αναπαραγωγής και επιβίωσης, είτε πρόκειται για ένα εργαστήρι πληροφορικής ή έναν διαδικτυακό κόμβο αντιπληροφόρησης, είτε πρόκειται για ένα ξυλουργείο, που μπορεί να προσφέρει «απτές» λύσεις ιδιαίτερα εντός ενός ασθμαίνοντος καπιταλισμού. Την τεχνολογία της «κλεπταποδοχής» πάντως είχε εφαρμόσει η αστυνομία πρόσφατα και στην υπόθεση της σύλληψης των 4 από τους 300 μετανάστες απεργούς πείνας της Υπατίας, μεθόδευση που όπως φάνηκε επεκτάθηκε και μάλλον θα επεκταθεί και σε άλλες περιπτώσεις στο μέλλον.

Αναγνωρίζουμε ότι το κτήριο της Σκαραμαγκά βρίσκεται χωροταξικά στο στόχαστρο και του κεφαλαίου, το οποίο την ίδια στιγμή που καταστρέφει μη παραγωγικούς πόρους, ανθρώπινους και υλικούς, και υποτιμά την εργατική μας δύναμη, αναζητά νέες διεξόδους. Το οικοδομικό τετράγωνο στο οποίο βρίσκεται η Σκαραμαγκά υπόκειται σε «ανάπλαση» με γοργούς ρυθμούς τα τελευταία χρόνια, με ένα φαραωνικό εμπορικό κέντρο να έχει φυτευθεί στην 3η Σεπτεμβρίου και μία ακόμη αλυσίδα καταστημάτων ρούχων να σχεδιάζεται ακριβώς δίπλα στην κατάληψη. Στο πλαίσιο, εξάλλου, των εξαγγελιών για «ανάπλαση» των πλατειών του «υποβαθμισμένου κέντρου», έχουν ήδη δρομολογηθεί ευνοϊκοί εμπορικοί και καταναλωτικοί όροι, ενώ στο ίδιο τετράγωνο, στον δρόμο της Ηπείρου, προβλέπεται η κατασκευή σχολικού συγκροτήματος, με τους μαθητές και τις οικογένειές τους να συνιστούν δυνητικά νέα πελατεία.

Το κτήριο στο οποίο αποφασίσαμε να εδαφικοποιήσουμε τις επιθυμίες μας και το όραμα για μια διαφορετική κοινωνία, ανήκει στον Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο (ΝΑΤ), το οποίο το είχε αφήσει χρόνια στην εγκατάλειψη. Η αφαίμαξη κοινωνικών στρωμάτων, που βρίσκεται σε εξέλιξη, περνά μέσα και από το πλαίσιο αποκρατικοποιήσεων υπό τις οδηγίες του Μνημονίου και της τρόϊκας. Η περιούσια των δημόσιων οργανισμών έχει βγει στο σφυρί και τα τσιράκια του υπουργείου «ανάπτυξης, ανταγωνιστικότητας και ναυτιλίας» έχουν βγει ήδη προς άγρα επενδυτών για την αξιοποίηση των «φιλέτων». Για να μην υπάρξουν λοιπόν συγχύσεις, προειδοποιούμε ότι έχουν γνώσιν οι φύλακες για όλες τις πηγές προέλευσης των πιέσεων.

Η απάντησή μας μετά την αστυνομική εισβολή δεν είναι άλλη από τη συνέχιση του αγώνα. Η εμβάθυνση του κοινωνικού ριζώματος και η όσμωση με ολοένα μεγαλύτερα κοινωνικά κομμάτια μέσα από τις λειτουργίες και δράσεις της κατάληψης. Μέσα από την κεντρική μας συνέλευση, τα μαθήματα πληροφορικής, χορού, τη συλλογική κουζίνα, το ξυλουργείο, το εργαστήριο ρούχων, την πίστα αναρρίχησης, τις προβολές, τις εκδηλώσεις για την κρίση, τις φυλακές, την κρατική καταστολή, το μεταναστευτικό, τον αντιφασισμό, το φύλο, τον αντισπισισμό, την αντιπληροφόρηση, τη διεθνή αλληλεγγύη. Μέσα από τη συντροφική σύνδεσή μας με το δίκτυο αντιστάσεων που συνομολογούν καταλήψεις, συνελεύσεις γειτονιάς, στέκια, πολιτικές συλλογικότητες, εργατικές ομάδες και ταξικά σωματεία βάσης. Μα πάνω απ’ όλα, μέσα από την ενεργή συμμετοχή μας στους κοινωνικούς αγώνες, τις διαδηλώσεις, τα απεργιακά μπλόκα, τα οδοφράγματα, τις δράσεις των θυλάκων αντίστασης στο κέντρο και τις γειτονιές, που διεκδικούν να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους. Μέχρι να τυλίξουμε τον καπιταλισμό στο σάβανο της ιστορίας.

Κάθε φορά που μας χτυπάτε, δυναμώνουμε!

Η απάντησή μας θα δοθεί στους δρόμους και τους αγώνες.

Κάτω τα ξερά σας από τις καταλήψεις

Κατάληψη Πατησίων 61 & Σκαραμαγκά

Tags:

Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2011

Το νερό είναι δημόσιο , κοινωνικό αγαθό! Δεν είναι εμπόρευμα , ανήκει σε όλη την κοινωνία και ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ!

Σήμερα στις 8 στο εργατικό κέντρο Πύργου θα μιλήσει ο Γιάννης Σεφερλής (δημοτικός σύμβουλος Πύργου ) και ο Δημήτρης Δεσύλλας ( περιφερειακός σύμβουλος δυτικής Ελλάδος ) με θέμα : ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΥΔΡΕΥΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΡΥΜΑΝΘΟ ΠΟΤΑΜΟ.

Αντικαπιταλιστική Κίνηση Δυτικής Ελλάδας.

Αριστερή Παρέμβαση.