Παρασκευή, 17 Δεκεμβρίου 2010

Επίσχεση εργασίας των αναπληρωτών μέσω ΕΣΠΑ

Από σήμερα το πρωί εκατοντάδες αναπληρωτές μέσω ΕΣΠΑ κατέθεσαν στις αντίστοιχες διευθύνσεις πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης αιτήσεις επίσχεσης εργασίας. Πέντε χιλιάδες οχτακόσιοι αναπληρωτές κλήθηκαν να στελεχώσουν το «καινοτόμο πρόγραμμα» των 800 αναμορφωμένων Δημοτικών Σχολείων που χρηματοδοτείται από το ΕΣΠΑ. Το Υπουργείο Παιδείας έκρινε ότι οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι οφείλουν να δουλεύουν εθελοντικά και καθυστερεί την καταβολή μισθού από τις 10/9/2010. Πάνω από τρεις μήνες οι απλήρωτοι εκπαιδευτικοί έκαναν υπομονή προσδοκώντας την αποπληρωμή τους τουλάχιστον πριν τα Χριστούγεννα. Η οικονομική εξάντληση και το τσαλάκωμα της αξιοπρέπειάς μας δεν μπορεί να συνεχιστεί.

Η επίσχεση ήδη θορύβησε τις Διευθύνσεις εκπαίδευσης καθώς τηλεφωνικά μας ενημερώνουν ότι ΘΑ πληρωθούμε. Απαντάμε ότι θα επιστρέψουμε στα καθήκοντά μας αμέσως μετά την εξόφληση των δεδουλευμένων. Μέχρι τότε όλο και περισσότεροι συνάδελφοι αναπληρωτές θα προσφύγουμε στην μοναδική και τελευταία λύση της επίσχεσης εργασίας. Μας τελείωσαν τα λεφτά, οι αντοχές, η υπομονή, αλλά μας έμεινε η αξιοπρέπεια.

Καλούμε τους αναπληρωτές να επικοινωνήσουν με τους συλλόγους καθώς και με τους παρακάτω συναδέλφους προκειμένου να προχωρήσουν (όσοι δεν το έχουν κάνει ήδη) ανα διεύθυνση σε επίσχεση εργασίας

Όλοι στη συνέλευση της Κυριακής 19/12, στις 6.30μμ, στα γραφεία της ΟΛΜΕ (Ερμού και Κορνάρου 2, Σύνταγμα) στην Αθήνα



Συντονιστικό Ωρομισθιων Αναπληρωτών

Πανελλήνια Ένωση Αδιορίστων Εκπαιδευτικών

Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 15/12/2010 (προσυγκέντρωση 11:30 2ο λύκειο Πύργου)



ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΞΑΝΑ

Εργαζόμενοι,άνεργοι,νέοι και νέες. Η Τρόικα των «επιτηρητών» ( ΕΕ- Δ.Ν.Τ –ΕΚΤ) κατέφθασε στην χώρα για να επιβάλει το Μνημόνιο Νο2. Ήρθαν για να επιβάλλουν μαζί με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ νέα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα, που ξεκινάνε από την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, την μείωση των μισθών στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, την αύξηση του ΦΠΑ, έως τις χιλιάδες απολύσεις στον δημόσιο τομέα, ένα νέο γύρο φτώχιας και εξαθλίωσης για τους εργαζόμενους. Ένας νέος γύρος εξόντωσης των εργατικών δικαιωμάτων και διάλυσης της Κοινωνικής Ασφάλισης ξεκινά, πάντα στο όνομα της «διάσωσης της πατρίδας» και των «επιχειρήσεων που είναι σε κίνδυνο».
Η Κυβέρνηση λειτουργώντας απόλυτα καθ υπόδειξη της Τρόικα έχει μετατραπεί στο απόλυτο εργαλείο εξυπηρέτησης του μεγάλου κεφαλαίου και του ΣΕΒ, ικανοποιώντας σε ελάχιστο χρονικό διάστημα το σύνολο των εργοδοτικών απαιτήσεων αποθρασύνοντας περισσότερο τον πρόεδρο του ΣΕΒ που ζήτησε άμεσα απολύσεις και στο Δημόσιο. Τεράστια ευθύνη γι αυτή την κατάσταση έχει και ο υποταγμένος κυβερνητικός συνδικαλισμός της ΓΣΕΕ όπου προσυμφωνήθηκε από τον Πρόεδρο της, την κυβέρνηση και τους εργοδότες να ανοίξει ο δρόμος για την υποκατάσταση των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας από επιχειρησιακές που θα προβλέπουν μικρότερους μισθούς..
Είναι φανερό ότι εάν τα συνολικά αυτά μέτρα στην ασφάλιση και την εργασία υλοποιηθούν, ανοίγει μια δεκαετία ανείπωτης φτώχειας και ανέχειας για τους εργαζόμενους. Όλες οι κατακτήσεις μας ως τώρα, τόσο σε επίπεδο μισθών όσο και σε επίπεδο εργασιακών δικαιωμάτων είναι αποτέλεσμα των αγώνων του εργατικού κινήματος. Σε αυτή την αγωνιστική κατεύθυνση πρέπει να κινηθεί το συνδικαλιστικό κίνημα και την επόμενη περίοδο και όχι σε τροχιά συναίνεσης, απραξίας και συνδιαλλαγής. Στη δημιουργία γεγονότων και δράσεων που θα προβάλλουν τα αιτήματά μας. Χρειάζεται να οργανώσουμε μαχητικούς, ενωτικούς αγώνες με αποφασιστικότητα, σχέδιο, διάρκεια και προοπτική. Κανείς δεν περισσεύει σ’ αυτόν τον αγώνα. Τα πρωτοβάθμια σωματεία και οι ανένταχτοι αγωνιστές θα παλέψουμε για κοινή δράση του κινήματος στο επόμενο διάστημα με στόχο την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής.

ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ ΤΟ «ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ» ΠΟΥ ΚΑΤΕΘΕΣΕ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΤΗΝ Ε.Ε. και το δουλοπρεπές μνημόνιο κυβέρνησης - ΕΕ - Δ.Ν.Τ.

Όχι στη μείωση μισθών. Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς.
Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων. Να επιστραφούν τα κλεμμένα στα ταμεία.
Καθολική δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση. Πλήρης σύνταξη στα 30 χρόνια.
Όχι στην εξίσωση προς τα πάνω των ορίων ηλικίας ανδρών - γυναικών.
Δημόσια και πραγματικά Δωρεάν Παιδεία και Υγεία.
Όχι στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.
Να σταματήσουν οι απολύσεις. Οικονομική στήριξη και ασφάλιση στους ανέργους.
Μόνιμη σταθερή δουλειά για όλους. Να καταργηθεί η ελαστική εργασία.


Τα θέλουμε όλα πίσω


Πρωτοβουλία συντονισμού
πρωτοβάθμιων σωματείων και συλλογικοτήτων νομού Ηλείας

ΕΛΜΕ ΗΛΕΙΑΣ – ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΠΥΡΓΟΥ
ΚΙΝΗΜΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ - ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΟΣΕ

Σάββατο, 11 Δεκεμβρίου 2010

SOS! Μποϊκοταζ στο ΒΗΜΑ της Κυριακής

Αυτή την Κυριακή το ΒΗΜΑ που κυκλοφορεί διαφέρει.
21 εργαζόμενοι, αφού συντέλεσαν στην έκδοση του ΑΠΟΛΥΘΗΚΑΝ!
Οι λόγοι και το παιχνίδι γνωστά. Μετά από το μεγάλο φαγοπότι χρόνων με το "πάρε δώσε" ΜΜΕ-Κυβερνήσεων, τώρα στέλνουν τον λογαριασμό στους εργαζόμενους.

Οι εργαζόμενοι του ΔΟΛ χρειάζονται την αλληλεγγύη μας.

Μπορούμε να σταθούμε στο πλάι τους. Αυτή την Κυριακή δεν αγοράζουμε το ΒΗΜΑ και ενημερώνουμε με mail και SMS φίλους και γνωστούς να μην το πάρουν κι αυτοί. Μια απλή κίνηση αλληλεγγύης και καταδίκης της εργοδοτικής αυθαιρεσίας.

Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010

Ανακοίνωση Α/Σ Πρωτοβουλίας Ροσινάντε για την Απεργία στις 15/12

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

Κυβέρνηση και εργοδότες, με αφορμή την κρίση του συστήματός τους προσπαθούν να φορτώσουν τα βάρη στην πλάτη της εργατικής τάξης. Ισοπεδώνουν κατακτήσεις, τσακίζουν δικαιώματα με προφανή στόχο τη μείωση της αξίας της εργατικής δύναμης και την αύξηση των κερδών του κεφαλαίου.

Με το νέο προϋπολογισμό ληστεύουν κι άλλο το εργατικό εισόδημα αυξάνοντας τους φόρους και μειώνοντας τις δαπάνες σε βασικούς τομείς όπως οι συγκοινωνίες και η υγεία, την στιγμή που απαλλάσσουν τους καπιταλιστές από το εργατικό κόστος.

Η κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων δίνει τη χαριστική βολή στην εργασία. Δεν είναι μόνο η μείωση των μισθών, η απελευθέρωση των απολύσεων, η αύξηση των ωρών εργασίας που συνθέτουν τη νέα εφιαλτική εργασιακή πραγματικότητα. Θέλουν να ξεμπερδέψουν μια και καλή με τη συλλογική δύναμη της τάξης, με το δικαίωμα της διεκδίκησης και πάλης, με το συνδικαλισμό (που φρόντισαν βέβαια να αποδυναμώσουν και να απαξιώσουν πρώτα οι συνδικαλιστικές ηγεσίες). Το εργατικό κίνημα πρέπει να θεωρήσει ως πρώτιστο καθήκον να αντιπαλέψει την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων.

Μας λένε πως ο αντεργατικός τους οδοστρωτήρας αποτελεί μονόδρομο. Τους απαντάμε πως για μας μονόδρομος είναι οι αγώνες, είναι οι απεργίες, είναι οι διαδηλώσεις, είναι ο συνδικαλισμός, είναι η καθημερινή μάχη της εργατικής τάξης ενάντια στο Κεφάλαιο, είναι η ανατροπή του καπιταλισμού.

Το εργατικό κίνημα πρέπει να στήσει αναχώματα, ανατρέποντας την επίθεση στα δικαιώματά του, διευρύνοντας τις κατακτήσεις του με αιτήματα που θα μπλοκάρουνε τη λειτουργία του συστήματος και δε θα του προσφέρουνε χείρα βοηθείας.

Ήρθε η ώρα για την πλήρη αυτοτέλεια του συνδικαλιστικού κινήματος, την απεξάρτησή του από κομματικούς και πολιτικούς φορείς, την οργανωτική του αποδέσμευση από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες. Συγκροτούμε τη νέα αντικαπιταλιστική συνομοσπονδία, προωθώντας τον πλατύ συντονισμό πρωτοβάθμιων σωματείων και ανάλογα το συντονισμό των ταξικών σχημάτων, των επιτροπών αγώνα στους χώρους δουλειάς, των γενικών συνελεύσεων, με άμεσα αιτήματα πάλης

ΟΧΙ ΣΤΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ

ΑΥΞΗΣΗ ΜΙΣΘΩΝ, ΜΕΙΩΣΗ ΩΡΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ



ΑΝΑΡΧΟΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΡΟΣΙΝΑΝΤΕ

Ολοι στην ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 15.12 Για έναν ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΕΡΓΑΤΙΚΟ!

Με τα Εργατικά Σωματεία & τις Κινήσεις Βάσης…
Εργάτη Πολέμα!

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 15/12

Στο μονόδρομο που μας όρισε το μπλοκ του ξεπουλήματος της ζωής μας (κυβερνήσεις-τράπεζες ντόπιες & ξένες, ευφάνταστα ονόματα τοκογλύφων με αρχικά -ΔΝΤ-ΕΚΤ-ΕΕ), ΕΜΕΙΣ οι εργαζόμενοι, ΕΜΕΙΣ οι άνεργοι ΕΜΕΙΣ οι μαθητές-φοιτητές μετανάστες, ΕΜΕΙΣ οι φτωχοί, που δεν πρόκειται να πλουτίσουμε και το ξέρουμε, δυο πράγματα μπορούμε να κάνουμε. Ή θα διαλυθούμε ήσυχα -και ολοκληρωτικά- ψιθυρίζοντας «πάει αυτό ήταν, χάθηκε η ζωή», ή θα σφίξουμε χέρια, καρδιές και στομάχια λέγοντας «κουβαλάμε έναν άλλο κόσμο στις καρδιές μας». Θα αναλάβουμε ΕΜΕΙΣ οι ίδιοι να κάνουμε τη ζωή μας αυτή που θα άξιζε να είναι.

Η κρίση λένε οι κυβερνητικοί λακέδες μπορεί να είναι ευκαιρία. Εννοούν ότι βρήκαν ένα πειστικό επιχείρημα για να μας ισοπεδώσουν. Η κρίση λέμε κι ΕΜΕΙΣ μπορεί να είναι ευκαιρία. Για να ανοίξει τα αυτιά της η τάξη μας. Πόσο γραφικοί μπορεί να ακούγονται σήμερα όσοι μιλάνε για φτώχεια, ανεργία, εξευτελισμό; Συντάξεις πείνας για τους γέροντες που δούλευαν χρόνια σαν σκυλιά, μισθοί πετσοκομμένοι για τους εργαζόμενους που στηρίζουν τις οικογένειες τους, αυξήσεις σε όλα τα τιμολόγια των υπηρεσιών, παιδεία εμπορικό προιόν για τον αποκλεισμό των φτωχών απ’ τη μόρφωση. Συλλογικές συμβάσεις ξεχαρβαλωμένες. Πληρωμένες υπερωρίες, σταθερά ωράρια ηχούν σαν ανέκδοτο με το οποίο γελούν μόνο τα αφεντικά. Ένσημα; Η μαύρη εργασία σαν σταθερή συνθήκη δείχνει ότι τα παιδιά των εργαζομένων δεν θα πάρουν σύνταξη ΠΟΤΕ. Η μιζέρια έχει κατακάτσει στα διαμερίσματα των μικροαστικών και εργατικών οικογενειών σαν ψυχολογικός εκβιασμός, η οπτικοποίηση του λαμβάνει σταθερά χώρα κάθε μέρα στις 20.00 στα κανάλια.

Κι ενώ όλο το σκηνικό δεν αφήνει ανεπηρέαστη και την σωματική υγεία των εργαζομένων, έρχεται και το νέο νομοσχέδιο για την υγεία που ξεκαθαρίζει ότι η υγεία είναι εμπόρευμα. Ότι το νοσοκομείο είναι μαγαζί και έχει είσοδο, σαν ξενυχτάδικο στην παραλιακή. Ότι οι εξετάσεις είναι ακριβές και ότι η εξίσωση άνεργος+καρκινοπαθής από εδώ και στο εξής θα δίνει πάντα το ίδιο αποτέλεσμα…ζωή σε λόγου τους. ΕΡΓΑΤΗ ΠΟΛΕΜΑ. Σε όποιο χώρο εργασίας κι αν βρίσκεσαι, στις γειτονιές που ζεις, δεν είσαι μόνος υπάρχουν άνθρωποι που δεν θα πέσουν αμαχητί. Στα νοσοκομεία ήδη γιατροί με ασθενείς και αγωνιστές της τάξης σου δίνουν τη μάχη μέρα τη μέρα. Κλείνουν τα ταμεία, κάνουν δωρεάν τις εξετάσεις που δεν μπορούμε να πληρώσουμε. Παλεύουν δηλαδή στην πράξη για ΔΗΜΟΣΙΑ-ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ & ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΧΩΡΙΣ ΟΡΟΥΣ. Στήριξε τους. Κάνε και δική σου υπόθεση τις κοινές μας ανάγκες. ΟΡΓΑΝΩΣΟΥ.

Εργαζόμενε-Άνεργε οργανώσου σε Σωματεία Βάσης, όπου δεν υπάρχουν δημιούργησε νέα μαζί με τους συναδέλφους σου για να παλέψετε μαζί τα προβλήματά σας.

• Το Σωματείο Βάσης λειτουργεί αμεσοδημοκρατικά με γενικές συνελεύσεις γιατί θέλουμε να συμμετέχουν όλοι οι εργαζόμενοι, κι όχι κάποιοι να αποφασίζουν για το σύνολο.

• Το Σωματείο Βάσης έχει ταξική σύνθεση. Δηλαδή δεν μπορεί να είναι στο Σωματείο και το αφεντικό και ο εργαζόμενος. Όπως κι αν είναι το αφεντικό στην συμπεριφορά του αυτό δεν αναιρεί τη θέση του ως εχθρού μας. Άλλωστε μην ξεχνάς τα αφεντικά έχουν τα δικά τους σωματεία που στόχος τους είναι να χτυπάν τους εργαζόμενους και τα Σωματεία μας.

• Το Σωματείο Βάσης έχει συγκεκριμένα αιτήματα για τον κλάδο του, αλλά αποτελεί και διαφωτιστικό όργανο των εργαζομένων για την πολιτική και κοινωνική αυτομόρφωση των μελών του. Παλεύει δηλαδή συγκεκριμένα ζητήματα όπως να μην γίνονται απολύσεις στον κλάδο, να μην υπάρχει μαύρη εργασία, να εγγράφει και να προστατεύει συμβασιούχους και επισφαλείς εργαζομένους αλλά πρέπει τα μέλη του να διαπαιδαγωγούνται πολιτικά ώστε να συνειδητοποιούν ότι δεν μπορούν να περιμένουν τίποτα καμία βοήθεια ούτε από το Κράτος, ούτε από τα κόμματα, ούτε από την ίδια την ΓΣΕΕ και τα μεγάλα συνδικαλιστικά μορφώματα. Γιατί αυτά έχουν διαβρωθεί από ό,τι πολύ εύστοχα έχει πει ο λαός «εργατοπατέρες».

Παράσιτα και τσογλάνια δηλαδή σαν τον Παναγόπουλο, τσιράκια των αφεντικών και ποντικοί των κομματικών μηχανισμών που θεωρούν ότι μπορούν να κάνουν για πάντα την γνωστή διαδρομή «κομματικο στέλεχος εκπρόσωπος των εργατών υπουργός κλέφτης των εργαζομένων» χωρίς εμείς να βγάζουμε τσιμουδιά, κι όχι μόνο αλλά θα στριμωχνόμαστε κιόλας κάτω από τις εξέδρες τους να τους χειροκροτάμε.

ΕΜΕΙΣ λέμε δεν τους έχουμε ανάγκη. Με τη ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ να απεργήσει όλος ο λαός και να στήσει τις δικές του εξέδρες, τις δικές του συνελεύσεις και συγκεντρώσεις στις οποίες θα μιλήσει για τις ανάγκες του. Ποιες είναι οι δίκαιες ανάγκες μας σήμερα; Τι μπορεί και θα πρέπει να παλέψει μια τέτοια απεργία;

Ας πάρουμε κι εμείς κάποια μέτρα. Για να καταπολεμήσουμε δραστικά την ανεργία να μειώσουμε το ωράριο στις 5 ώρες και να αυξηθούν οι μισθοί. Να πώς θα ανοίξουν νέες θέσεις εργασίας. Κι αν μας πουν «μα θα πέσουν τα κέρδη των επιχειρήσεων» εμείς θα απαντήσουμε «ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ, αυτό χρειάζεται ο εργαζόμενος». Άλλο μέτρο κατά της ανεργίας. Όποιο εργοστάσιο κλείνει ή μεταφέρεται συνήθως για να πάει να ξεζουμίσει χειρότερα τους εργαζόμενους στα Βαλκάνια ή στην Ασία να το παίρνουν και να το λειτουργούν αμέσως οι εργαζόμενοι. Μέτρα για τη στέγαση. Όποια σπίτια είναι κλειστά ή εγκαταλειμμένα ιδίως δημόσια να τα πάρει ο κόσμος που τα έχει ανάγκη. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να έχουμε άδεια σπίτια ενώ έχουμε χιλιάδες άστεγους.

Να διαγράψουμε τα χρέη των μισθωτών από τα στεγαστικά τραπεζικά δάνεια. Οι τράπεζες δεν παθαίνουν τίποτα. Αντίθετα, θα ανασάνουν χιλιάδες εργατικές οικογένειες. Για την παιδεία: ελεύθερη δωρεάν δημόσια παιδεία για όλους. Τί παιδεία να αποφασίζουν οι ίδιοι οι σπουδαστές. Να καταργήσουμε την ιδιωτική παιδεία. Άμα έχουν σωστή παιδεία τα παιδιά των εργαζομένων δεν χρειάζονται φροντιστήρια. Για τα κολλέγια δε δίνουμε δεκάρα. Για το παπαδαριό: να τους πάρουμε ότι έχουν και δεν έχουν. Ό,τι μαζεύαν τόσα χρόνια να τα εκποιήσουμε να τα κάνουμε νοσοκομεία και σχολεία.
Για την εργασία: μόνιμη και σταθερή μία δουλειά χωρίς ελαστικές σχέσεις κλπ. Βασικός μισθός αναγκών, κάλυψης των σύγχρονων αναγκών, μόνο από μια δουλειά. Χωρίς υπερωρίες στο μισθό, χωρίς πριμ, κατάργηση της ελεημοσύνης αλλά και του κατακερματισμού των επιδομάτων, χωρίς κρατήσεις για ασφαλιστική κάλυψη. Τι δουλειά, να το αποφασίζουν ο εργαζόμενοι από κοινού με την κοινωνία μέσα από τα εργατικά συμβούλια και τις λαϊκές επιτροπές. Την ασφαλιστική μας κάλυψη να την πληρώνουν -για όσο θα υπάρχουν ακόμη- τα αφεντικά μόνα τους, χωρίς δική μας συμμετοχή. Ασφάλιση-περίθαλψη για όλους τους εργαζόμενους, Έλληνες και μετανάστες, χωρίς κανένα περιορισμό ενσήμων. Υγειονομική κάλυψη, πλήρης, για κάθε είδους ασθένεια.

Να λοιπόν τι θα μπορούσε να παλεύει μια ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ. Αιτήματα που θα καλυτέρευαν άμεσα τη ζωή των εργαζόμενων ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ. Αλλά πώς θα καταφέρναμε κάτι τέτοιο; Ας θυμίσουμε κάτι που τείνει να ξεχαστεί ολοκληρωτικά. Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ. Αν δεν τους εκβιάσουμε δεν γίνεται τίποτα. Δεν έχουμε όρεξη για διαλόγους γιατί οι ανάγκες τρέχουν, δεν χάνουμε τον καιρό μας. ΣΑΜΠΟΤΑΡΟΥΜΕ με κάθε τρόπο την ΠΑΡΑΓΩΓΗ. Ειδικά στους χώρους που είναι κομβικοί για την καπιταλιστική παραγωγή. ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ-ΕΝΕΡΓΕΙΑ-ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ-ΛΙΜΑΝΙΑ-ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΑ. Φυσικά και οι υπηρεσίες πρέπει να είναι κλειστές από το Δημαρχείο μέχρι την τελευταία καφετέρια. Και όταν παγώσει η παραγωγή, ΕΠΙΘΕΣΗ. Στα σκυλιά που τους φυλάνε και στα δημόσια κτήρια. Στη ΒΟΥΛΗ, στις περιφέρειες, στα υπουργεία, στα δημαρχεία. Να καταληφθούν τα πάντα από τους εργαζόμενους. Από την κοινωνία που έχει συνειδητοποιήσει τις ανάγκες της και θέλει να τις κάνει πράξη εδώ και τώρα.

Να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Πιστεύουμε ότι είμαστε ικανοί για τα πάντα, χωρίς αφεντικό, χωρίς κυβερνήτη, χωρίς θεό (μπας και ξεφορτωθούμε και τον παπά μαζί του), χωρίς αρχηγό, χωρίς γραφειοκράτη, χωρίς θεσμικό συνδικαλιστή που σε πουλάει και σε αγοράζει, χωρίς όλους αυτούς η κοινωνία είναι ικανή να μεταμορφώσει τον ίδιο τον εαυτό της σε μια νέα κατάσταση που θα εκλείψει η εκμετάλλευση και η καταπίεση, θα αναβλύσει η ελευθερία σε όλα τα επίπεδα.

Κίνηση Εργατικής Χειραφέτησης & Αυτοοργάνωσης

Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010

Τότε ο Αλέξης, σήμερα όλοι εμείς

Υπάρχουν φορές που ο καλύτερος δρόμος για να βρεις την απάντηση που γυρεύεις ανοίγεται μέσα από τις ερωτήσεις που κάνεις. Τι συνέβη στις 6 Δεκέμβρη; Γιατί συνέβη και γιατί συνεχίζει ο Δεκέμβρης να φοβίζει τους καλούς μας «άρχοντες»; Πως γίνεται μια ανάμνηση που βιάστηκαν να ξορκίσουν να αρνείται να φύγει;
Υπάρχουν φορές που το πιο δύσκολο αλλά και το πιο σημαντικό που έχεις να κάνεις είναι να υπερασπιστείς την ιστορία και την αλήθεια. Και η αλήθεια είναι ότι ο Δεκέμβρης είναι γεμάτος από γωνίες και κοφτερά σημεία. Όπως και κάθε εξέγερση.
Γιατί ο Δεκέμβρης ήταν ένα αυθεντικό ξέσπασμα οργής. Ένα συλλογικό «φτάνει πια». Έδειξε ξεκάθαρα ότι η νεολαία αντιδρά στο μέλλον που της ετοιμάζουν, δεν της χωράει, ότι στον κόσμο του κέρδους δεν υπάρχει χώρος για τις ανάγκες και τα όνειρα της.
Ο Δεκέμβρης όμως έδειξε και κάτι άλλο. Ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να δεχτούμε τους όρους που προσπαθούν να μας επιβάλουν. Έδειξε ότι μας φοβούνται και ότι κόντρα στον ατομισμό και τον ανταγωνισμό υπάρχει ο δρόμος της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης.
Η δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Ήταν η αφορμή και όχι η αιτία που έβγαλε στους δρόμους μαθητές και νέους σε όλη την χώρα.
Η κυβέρνηση και οι σύμμαχοι της έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να απομονωθεί η νεολαία. Δεν τα κατάφεραν όμως γιατί τα αδιέξοδα των νέων ανθρώπων δεν είναι τα μόνα αδιέξοδα σε αυτή την χώρα. Εργαζόμενοι και άνθρωποι όλων των ηλικιών κατέβηκαν στους δρόμους, στήριξαν με όποιο τρόπο μπορούσε ο καθένας. Δεν στήριξαν απλά ένα ξένο αγώνα, στήριξαν την ίδια τους την αξιοπρέπεια.
Ο Δεκέμβρης συνεχίζει να φοβίζει γιατί ξέρουν πολύ καλά ότι το ποτήρι παραμένει γεμάτο.
Η ανασφάλιστη κακοπληρωμένη εργασία,σχεδόν δουλία, όχι μόνο για τους νέους, δεν αποτελεί πια εξαίρεση. Η ανεργία αγγίζει το 15%. Το σχολείο συνεχίζει να είναι ένα εξεταστικό κάτεργο που τιμωρεί τους «κακούς» μαθητές για αυτά που το ίδιο απέτυχε να τους δώσει. Οι πανεπιστημιακές σχολές μετατρέπονται σε αυταρχικά κέντρα κατάρτισης. Ο φυσικός πλούτος συνεχίζει να λεηλατείται και να αντιμετωπίζεται ως άλλη μια ευκαιρία για την στήριξη της κερδοφορίας των λίγων.
Το ποιος θα πληρώσει την κρίση είναι σήμερα, δύο χρόνια μετά την εξέγερση, το μεγάλο στοίχημα για την νεολαία και τον κόσμο της εργασίας. Ένα στοίχημα ακόμη ανοιχτό.
Η τρόικα και η κυβέρνηση έχουν ήδη δείξει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι δεν σκοπεύει να υπολογίσουν την ισοπέδωση της κοινωνίας. Ενισχύουν τις ευέλικτες μορφές απασχόλησης, πετάνε στον δρόμο συμβασιούχους και σταζιέρς για να περιορίσουν τις δημόσιες δαπάνες, μειώνουν μισθούς και συντάξεις, σχεδιάζουν καινούργια επίθεση στα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων.
Δύο χρόνια μετά το ποτήρι είναι ακόμη γεμάτο. Γιατί οι αγώνες για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες, την εργασία, την εκπαίδευση, το περιβάλλον, την αξιοπρέπεια είναι για άλλη μια φορά μοναδική διέξοδος για όλους και όλες μας.


Τα θέλουμε όλα πίσω

6 Δεκέμβρη
ΠΥΡΓΟΣ:προβολή ντοκιμαντέρ-συζήτηση(ΤΕΙ):21:00
Σύλλογος Δασκάλων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης
Σύλλογος Σπουδαστών Τ.Ε.Ι. Πύργου

6 Δεκέμβρη δεν ξεχνάμε.......!