Δευτέρα, 1 Μαρτίου 2010

Βιβλιοπαρουσίαση: "Μουσαφεράτ"


Η ΣινεφΗλεία στα πλαίσια του Β' κύκλου προβολών με θέμα: Μετανάστευση, Ομοφοβία, Ρατσισμός, διοργανώνει την παρουσίαση του βιβλίου του Βασίλη Λαδά "Μουσαφεράτ". Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 5 Μαρτίου και ώρα 20:30 στα γραφεία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά & Νέους (Κρεστενίτη 19), όπου θα μιλήσουν ο συγγραφέας και ο Σωτήρης Λυκουργιώτης.

Μουσαφεράτ στα φαρσί σημαίνει ταξίδι. Μουσαφερίμ είναι οι ταξιδιώτες, οι επισκέπτες. Το βιβλίο αφηγείται δέκα μήνες και μια μέρα πολέμου και ειρήνης του καταυλισμού των Αφγανών στην Πάτρα. Οκτώβρης 2007 - Ιούλιος 2008.
Περιγραφή:

Λέει ένα αφγανικό ανέκδοτο: Όταν ο Άρμστρονγκ, ο Αμερικανός αστροναύτης, έφθασε στο φεγγάρι, βγήκε από το διαστημόπλοιο και θαύμασε τη μεγάλη κατάκτηση των Αμερικανών. Ξαφνικά άκουσε από το Κανάβεραλ να τον φωνάζουν: "Γύρνα γρήγορα να πάρεις τη σημαία να την τοποθετήσεις, κάποιος άλλος αστροναύτης κινείται κοντά σου, μην προλάβει να βάλει τη σημαία του". Τρέχει ο Άρμστρονγκ, μπαίνει στο διαστημόπλοιο, παίρνει τη σημαία και βγαίνει έξω να την μπήξει στη Σελήνη. Εκείνη τη στιγμή βλέπει έναν αδύνατο κοντό με φανελάκι βρώμικο, βερμούδα και σαγιονάρες. "Τι θες εδώ", του λέει ο αστροναύτης, "ποιος είσαι;" "Είμαι Αφγανός", του απαντά, "δεν ξέρω τι είναι εδώ, εγώ πλήρωσα φορτηγατζή να με πάει στην Ευρώπη". Έτσι ήρθαν οι Αφγανοί στην παλιά γειτονιά της σεληνιακής θεάς. Κρυμμένοι σε φορτηγά χύμα στην καρότσα με χαρούπια, σκόρδα, λεμόνια, κάρβουνα, πατάτες και μερικά με φούντες. Ήρθαν άλλοι από το Αφγανιστάν, άλλοι από καταυλισμούς Αφγανών του Πακιστάν και του Ιράν, πουλώντας χωράφια και σπίτια ή κλέβοντας ή εξαπατώντας, και διέσχισαν βουνά, ποδαράτο, νηστικοί και άπλυτοι...

Δυο λόγια για το βιβλίο:

Γραμμένο για να κάνει ρήξεις, για να προβληματίσει και να ταρακουνήσει τις συνειδήσεις όλων μας που παραμένουμε άθικτοι και καλά προφυλαγμένοι και «ασφαλισμένοι» στα ανώδυνα σαλόνια της αδιαφορίας και της υποκρισίας μας. Στόχος του συγγραφέα η καταγραφή της μνήμης, ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη. Ο διαχρονικός αγώνας των πολλών ανθρώπων ενάντια στην εξουσία.Σίγουρα η ανάγνωση του πολιτικού και μαχητικού αυτού βιβλίου δεν είναι μια απλή υπόθεση για την Πάτρα και τους κατοίκους της. Οι «Χίλιες και μια νύχτες ενός καταυλισμού προσφύγων» ή αλλιώς οι δέκα μήνες και μια μέρα πολέμου και ειρήνης του καταυλισμού των Αφγανών στην Πάτρα από τον Οκτώβριο του 2001 έως τον Ιούλιο του 2008 βρήκαν το χώρο στη μνήμη, στην ιστορία, στις 140 σελίδες του συναρπαστικού αυτού αφηγήματος.

Προβολή: Το Μίσος


Η ΣινεφΗλεία, στα πλαίσια των προβολών-εκδηλώσεων με θέμα "Ρατσισμός - ο άλλος, ο ξένος, ο διαφορετικός", προβάλλει την Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010 και ώρα 20:30 τις ταινίες:

"No entry", μικρού μήκους από την Ομάδα Βίντεο V_IDEA Κέντρου Φιλοξενίας Προσφύγων Μακρινίτσας (17-20 ετών), 2008, συμμετοχή στην 8η Camera Zizanio

"Το μίσος", του Mathieu Kassovitz (1995), Βραβείο καλύτερης Σκηνοθεσίας • Φεστιβάλ Καννών 1995 • Βραβείο Σεζάρ Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερου Μοντάζ, Καλύτερης Παραγωγής 1995 • Βραβείο Λυμιέρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας, Καλύτερης Ταινίας 1996
Ο Ματιέ Κασσοβίτς (Mathieu Kassovitz) είναι Γάλλος σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ηθοποιός. Γεννημένος στο Παρίσι το 1967, ο Κασσοβίτς θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες του γαλλικού μοντέρνου κινηματογράφου, βραβευμένος στις Κάννες για τη ταινία «Το Μίσος» και για το «Λευκός Εφιάλτης».
Οι μεγάλου μήκους ταινίες που έχει σκηνοθετήσει είναι: Babylon (και σενάριο) Gothika, Les Rivières pourpres -Τα Πορφυρά Ποτάμια (και σενάριο), Assassin(s) (και σενάριο) ,La Haine,- Το Μίσος (και σενάριο) Métisse Café au lait, Assassins, Cauchemar blanc (και σενάριο) , Fierrot le pou (και σενάριο) , ενώ έχει γυρίσει και αρκετές ταινίες μικρού μήκους.
Σαν ηθοποιός έχει συμμετάσχει σε πολλές ταινίες, δικές του και όχι ,αν και έχει δηλώσει ότι συμμετέχει σαν ηθοποιός για να γνωρίσει την υποκριτική από τη πλευρά του ηθοποιού και για να συνεργαστεί με καλλιτέχνες που θαυμάζει. Avida ,Munic, Amen - Αμήν ,Astérix & Obélix: Mission Cléopâtre, Birthday Girl- Το Κορίτσι των Γενεθλίων ,Fabuleux destin d'Amélie Poulain - Αμελί ,Jakob the Liar , Plaisir (et ses petits tracas),The Fifth Element - Το Πέμπτο Στοιχείο Assassin(s) , Des nouvelles du bon Dieu , Haine- To μίσος, Cité des enfants perdus- Η πόλη των χαμένων παιδιών, La Regarde les hommes tomber- Κοίτα Τους Άντρες Όταν Πέφτουν, Café au lait.

«Το μίσος γεννάει μίσος»
Η ταινία εκτυλίσσεται σ' ένα προάστιο του Παρισιού κατοικημένο από μετανάστες, σε διάστημα λιγότερο από 24 ώρες. Ύστερα από σύγκρουση με την αστυνομία ένας 16χρονος, αραβικής καταγωγής, κινδυνεύει να πεθάνει, έχοντας ξυλοκοπηθεί άγρια από αστυνομικό. Τρεις φίλοι του περιφέρονται στο Παρίσι ενώ ο ένας έχει ένα όπλο που έχασε στη διάρκεια της σύγκρουσης αστυνομικός. Όταν μαθαίνουν από την τηλεόραση πως ο φίλος τους στο νοσοκομείο πεθαίνει ξεσπούν και είναι η ώρα της τυφλής εκδίκησης να μιλήσει. Τρία παιδιά κυριευμένα από μίσος για ένα κράτος που τους αντιμετωπίζει με τυφλή βία: ο Εβραίος Βινς (Βενσάν Κασέλ), που ορκίζεται πως θα σκοτώσει έναν αστυνομικό σε περίπτωση που ο φίλος τους πεθάνει, ο Αλγερινός Σάιντ που θαυμάζει τον Βίνς (Σάιντ Ταγκμάουι) και ο Αφρικανός μποξέρ Ιμπέρ (Ιμπέρ Κουντέ) που λέει προϊδεάζει τον θεατή λέγοντας : «La haine attire la haine!» (το μίσος γεννάει μίσος).
Ο Κασσοβίτς με ρεαλιστική ματιά που θυμίζει ντοκιμαντέρ ακολουθεί με τη κάμερα τους νεαρούς ήρωές του στο ταξίδι τους στο Παρίσι, καταγράφοντας ταυτόχρονα τις προκαταλήψεις και το ρατσισμό μιας συντηρητικής κοινωνίας. Τα πλάνα του Κασσοβίτς παγώνουν στιγμιαία για να ξεχωρίσει ο θεατής τα παρισινά υποβαθμισμένα προάστια, τις αδιέξοδες ανησυχίες των νέων κατοίκων τους, τις συγκρούσεις με την αστυνομία στα γκέτο αλλά και τις εσωτερικές συγκρούσεις της παρέας, την ανούσια καθημερινότητα, τις δοσοληψίες τους και τη φιμωμένη οργή τους με μουσική υπόκρουση τη γαλλική ραπ του ’90. Η ασπρόμαυρη μοναδική αισθητικά φωτογραφία άλλοτε εντείνει την αίσθηση ότι τρεις ήρωες της ταινίας, μοιάζουν σα να βρίσκονται πίσω από τα κάγκελα μιας τεράστιας φυλακής από κτήρια και άλλοτε βγαίνει κουνημένη όταν ακολουθεί τα γεγονότα που κινούνται γρήγορα ακολουθώντας το λαχάνιασμα των ηρώων.