Πέμπτη, 30 Απριλίου 2009

ΤΟ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΗΛΕΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΣΤΑΦΙΔΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

Ενόψει της Εργατικής Πρωτομαγιάς γίνεται μια ιστορική αναδρομή στο αγροτικό κίνημα που αναπτύχθηκε στην Ηλεία κατά την περίοδο της κρίσης στην παραγωγή της σταφίδας.Ενα κίνημα που σημάδεψε την εποχή εκείνη λόγω του έντονα μαζικού του χαρακτήρα.

Ως γνωστόν η Ηλεία από την σύσταση του ελληνικού κράτους το 1830 και ύστερα διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στην παραγωγή και εξαγωγή της σταφίδας προς τις χώρες της δυτικής Ευρώπης(κυρίως την Αγγλία και την Γαλλία).Η καλλιέργεια της σταφίδας συγκεντρώθηκε σε μερικούς πλούσιους κτηματίες οι οποίοι νοίκιαζαν τα κτήματα τους στους γεωργούς με εξαθλιωτικούς όρους.Χιλιάδες εσωτερικοί μετανάστες από τα ορεινά εποίκησαν τον ηλειακό κάμπο,καθώς η παραγωγή της μέσα σε λίγα μόλις χρόνια πολλαπλασιάσθηκε σε σημείο που το σύνολο σχεδόν του αγροτικού κόσμου ασχολούταν αποκλειστικά με την παραγωγή και εμπορευματοποίηση της.Ολόκληρος λοιπόν ο οικονομικός και κοινωνικός ιστός εξαρτιόταν από την σταφίδα με αποτέλεσμα όταν πλέον δεν μπορούσε να διατεθεί να μην αργήσουν να έρθουν οι τριγμοί.

Όταν ήρθε η σημαντικότερη κρίση περί το 1890,λόγω της υπερπαραγωγής και της μη αντίστοιχης διάθεσης της στο εξωτερικό, δεν άργησε η τοκογλυφία να ανθίσει και η χρεωκοπία των σταφιδοκαλλιεργητών να επέλθει.Η αδυναμία του κράτους να ελέγξει την κρίση οδήγησε στην δημιουργία ενός κινήματος που δεν άργησε να πάρει μεγάλες διαστάσεις.Στην ιδεολογική σπορά του τότε κινήματος σημαντικό ρόλο έπαιξαν και οι αναρχοσοσιαλιστικοί σύλλογοι που είχαν δημιουργηθεί στην περιοχή,οι οποίοι κατάφεραν να αναπτύξουν ένα κοινό κώδικα επικοινωνίας με τους αγρότες.Στις μεγάλες συγκεντρώσεις και τα συλλαλητήρια που ακολουθούν παίρνουν μέρος όλες οι κοινωνικές ομάδες(σταφιδοκαλλιεργητές-μικροιδιωκτήτες,εργάτες και γενικά τα λαϊκά στρώματα των πόλεων).

Τα Χριστούγεννα του 1888 πραγματοποιήθηκε η πρώτη οργανωμένη συγκέντρωση διαμαρτυρίας των αγροτών. Πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε στην πλατεία Δημαρχείου και διαμαρτυρήθηκε για την εγκατάλειψη του από το κράτος.Μάλιστα στα χωριά με κωδωνοκρουσίες υποδέχονταν τους φοροεισπράκτορες αρνούμενοι να καταβάλουν φόρους ή χρέη προς το κράτος,ακόμα και για να προστατέψουν τους φυγόδικους.Στις 12 Σεπτεμβρίου 1893 πραγματοποιήθηκε Πανηλειακό συλλαλητήριο στον Πύργο και εκδόθηκε ψήφισμα στον Αντιβασιλέα από τον οποίου ζητούσε:

  • Να ρυθμιστεί νομοθετικά το σταφιδικό ζήτημα
  • Να αναβάλουν την είσπραξη των φόρων
  • Να συμβάλει και η Εθνική Τράπεζα στην ανάπτυξη του τόπου
  • Να εκλεγεί επιτροπή με σκοπό την διαβίβαση των ψηφισμάτων

Στις 15 Φεβρουαρίου 1894 πραγματοποιήθηκε πάλι ειρηνικό συλλαλητήριο όπου συντάχθηκε επιστολή προς τον Βασιλιά για την τακτοποίηση των φόρων.

Το αποκορύφωμα του Σταφιδικού αγώνα ήταν η εξέγερση του 1903. Στις 14 Φεβρουαρίου ξέσπασε εξέγερση στο χωριό Βαρβάσαινα. Οι αγρότες είχαν συγκεντρωθεί στον Πύργο και διαμαρτύρονταν έντονα.Στις 26 Μαρτίου συγκεντρώθηκε πλήθος αγροτών στον Πύργο όπου και συνέταξαν τηλεγράφημα προς τον Βασιλιά σχετικά με το μονοπώλιο της σταφίδας. Στις 16 Ιουνίου αγρότες από όλα τα χωριά κατέβηκαν ένοπλοι στην πόλη του Πύργου. Ο υπουργός γεωργίας Λεβίδης υπέβαλλε την παραίτηση του ύστερα από τα επεισόδια. Στις 28 Ιουνίου1903, η κυβέρνηση Θεοτόκη παραιτήθηκε.

Αυτό λοιπόν που η κοινωνία αγνοούσε ως τότε,την συλλογικοποίηση των αγώνων της,είχε αποκτήσει σάρκα και οστά.Οι σταφιδοπαραγωγοί διεξάγοντας από κοινού αγώνα με τις υπόλοιπες κοινωνικές ομάδες διεκδικούσαν τα αιτήματα τους.Η δημιουργία αγροτικών και εμπορικών συλλόγων καθώς και οι επιτροπές συλλαλητηρίων έδωσαν μια δυναμική σε ένα κίνημα που γεννήθηκε από την κοινωνία για την ίδια την κοινωνία.Η πρώτη συλλογική μορφή πάλης στην νεότερη ιστορία του ελληνικού κράτους ήταν γεγονός.

Δευτέρα, 27 Απριλίου 2009

Καϊάφας…ακόμη εκπέμπει SOS

(Απρίλιος 2009)



Η κατάσταση που επικρατεί στο δάσος του Καϊάφα, έχοντας περάσει πια ένα μεγάλο χρονικό διάστημα από την περίοδο των πυρκαγιών της Ηλείας, είναι απογοητευτική. Ότι απέμεινε από τη φωτιά… ισοπεδώθηκε από τα μεγαλεπήβολα σχέδια των αυτόκλητων «ειδικών» (Ε.Τ.Α., εργολάβοι & δασαρχείο).
Συγκεκριμένα, με πρόσχημα τον καθαρισμό του δάσους από τα καμένα, όργωσαν και ισοπέδωσαν την περιοχή με βαριά ερπυστιοφόρα μέσα, καταπατώντας την φυσική αναγέννηση του δάσους, με τελικό αποτέλεσμα την μετάλλαξη του τοπίου από δάσος σε άνυδρους αμμόλοφους με έντονα σημάδια ερημοποίησης. Ωστόσο, αξίζει να αναφέρουμε ότι το καμένο δάσος αποτελεί τη φυσική σκέπη για την προστασία των νέων βλασταριών ακολουθώντας την διεργασία της φυσικής αναγέννησης, η οποία είναι μια διαδικασία που προκύπτει μέσα από την αποδόμηση και αποσύνθεση του «παλιού» και προσφέρει τις κατάλληλες συνθήκες για τη δημιουργία του «νέου» (λίπανση και εμπλουτισμό του εδάφους από την νεκρή οργανική ύλη).
Κατά την πάροδο του καλοκαιριού του ’08, μπουλντόζες και γερανοί έμπαιναν στο χώρο του δάσους με σκοπό την απομάκρυνση και πώληση των καμένων και ζώντων δέντρων, συνθλίβοντας στο πέρασμα τους τα νέα βλαστάρια που γεννιόντουσαν. Απέναντι σε αυτές τις πρακτικές δημιουργήθηκε ένα κίνημα για την σωτήρια του Καϊάφα από τα αρπακτικά σχέδια των εργολάβων το οποίο κατάφερε την προσωρινή απομάκρυνση των βαρέων αυτών οχημάτων από την περιοχή του δάσους. Υπό την πίεση του κινήματος και την δημοσιότητα που πήρε το θέμα, η Ε.Τ.Α. και οι τοπικοί παράγοντες, κατά την περίοδο του φθινοπώρου του ’08, ξεκίνησαν “events” εθελοντικών αναδασώσεων, χρυσώνοντας το χάπι της εγκληματικής εγκατάλειψης του δάσους. Ωστόσο, οι προσπάθειες αναδάσωσης ήταν ανεπιτυχής, λόγω της προηγούμενης καταστροφής που υπέστη το έδαφος.
Σήμερα, η εικόνα που αντιμετωπίζει ο επισκέπτης στο δάσος του Καϊάφα είναι αντιφατική. Στο μεν δάσος, το οποίο έχει μείνει ανέπαφο από την ανθρώπινη παρέμβαση, έχει ξεκινήσει η διαδικασία της φυσικής αναγέννησης, ενώ στο άλλο σημείο η καταστροφή φθάνει σε όρια μη αναστρέψιμα.

Σήμερα: Τα βαρέα μηχανήματα επεξεργασίας ξύλου έχουν κρυφθεί εντέχνως πίσω από τους αμμόλοφους. Τα μουλάρια, τα οποία χρησιμοποιούν οι εταιρείες για την απομάκρυνση των κορμών μέσα από το δάσος, αφήνονται ελεύθερα, μη δίνοντας τους τροφή, με συνέπεια να τρώνε και να καταπατάνε τα νέα βλαστάρια. Όπως επίσης, μέσα στο χώρο του δάσους υπάρχουν στάνες με αιγοπρόβατα. Αριστερά και δεξιά του δρόμου είναι στοιβαγμένα ξύλα που πωλούνται προς όφελος τοπικών συμφερόντων.

Ο Καϊάφας είναι άλλη μια θλιβερή απόδειξη της θέσης των κρατούντων για το περιβάλλον και για όσα προετοιμάζουν για την οικονομική αφαίμαξη της περιοχής. Απέναντι στα σχέδια τους για ήπιες παρεμβάσεις για «οικολογικά θέρετρα εναλλακτικού τουρισμού και οικολογικές ιόνιες οδικές αρτηρίες» και απέναντι στην σχεδιασμένη εγκατάλειψη του Καϊάφα, πρέπει να στηθεί ένα κίνημα με συνέχεια.

Ο Καϊάφας, το προστατευόμενο δάσος της Στροφυλιάς, δεν είναι εμπόρευμα! Δεν ανήκει ούτε στα μεγάλα ούτε στα μικρά τοπικά συμφέροντα!

Το δάσος είναι ελεύθερο δημόσιο κοινωνικό αγαθό

Απαιτούμε την άμεση απομάκρυνση των βαρέων οχημάτων και των “οικολογικών” μέσων που καταστρέφουν την φυσική αναγέννηση του δάσους.

Έξω οι εργολάβοι από τον Καϊάφα και από κάθε δάσος, ποταμό, πάρκο & ελαιώνα…
…και από κάθε σπιθαμή γης που το κέρδος θέλει να τσιμεντώσει!!!!!


Πανηλειακή Επιτροπή Αγώνα για τις πυρόπληκτες περιοχές.

Τετάρτη, 22 Απριλίου 2009

80 Στο εδώλιο για τις φράουλες της ντροπής



43 ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΕΣ ΓΙΑ ΤΣΙΦΛΙΚΑΔΕΣ ΚΑΙ... ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Του ΜΑΚΗ ΝΟΔΑΡΟΥ

Ογδόντα άτομα συνολικά, παραγωγοί φράουλας, ιδιοκτήτες συσκευαστηρίων και των παραπηγμάτων της ντροπής αλλά και μετανάστες εργάτες οδηγούνται στα δικαστήρια για την υπόθεση του σύγχρονου δουλεμπορίου στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας Ηλείας που αποκάλυψε η έρευνα της «Ε» και της «Κ.Ε.» μέσα από το περιοδικό «Εψιλον» πριν από έναν χρόνο.
Αθλιοι οι καταυλισμοί όπου διαμένουν οι αλλοδαποί εργάτες γης στη Μανωλάδα Ηλείας Χρειάστηκαν τα ρεπορτάζ για να ενεργοποιηθούν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί των αρμοδίων αρχών, οι οποίοι και επιβεβαίωσαν με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο τη δημοσιογραφική έρευνα που τότε πολλοί βιάστηκαν να αμφισβητήσουν, ακόμη και μέσα από τους κόλπους της δικαιοσύνης, χαρακτηρίζοντας υπερβολικά τα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν.
Το Αστυνομικό Τμήμα της Βάρδας σχημάτισε σαράντα τρεις δικογραφίες, τις οποίες έστειλε στην εισαγγελία της Αμαλιάδας, η οποία και άσκησε ποινικές διώξεις σε συνολικά ογδόντα άτομα για παράνομη απασχόληση αλλοδαπών εργατών, παράνομη είσοδο στη χώρα και παραβάσεις υγειονομικού χαρακτήρα.
Σύμφωνα με πληροφορίες από την Εισαγγελία της Αμαλιάδας, έχουν προσδιοριστεί ήδη πολλές δίκες στο μονομελές πλημμελειοδικείο της Βάρδας, ενώ σε εξέλιξη βρίσκεται έρευνα για τη ρύπανση του περιβάλλοντος από την παρουσία των παράνομων καταυλισμών στην περιοχή.
Στη Δικαιοσύνη, επίσης, οδηγούνται και οι φραουλοπαραγωγοί που χτύπησαν και προπηλάκισαν στη διάρκεια των περσινών κινητοποιήσεων μέλη του ΠΑΜΕ, ανάμεσά τους και τον ιατροδικαστή του Πύργου Κοσμά Αλεξίου. Για τις επιχειρήσεις που χρησιμοποιούσαν παράνομα αλλοδαπούς εργάτες έχουν ήδη ενημερωθεί οι αρμόδιες υπηρεσίες προκειμένου να τους επιβληθούν πρόστιμα.
Στις περσινές κινητοποιήσεις μετανάστες και στελέχη του ΠΑΜΕ χτυπήθηκαν από φραουλοπαραγωγούς Στο αυτόφωρο οδηγήθηκε επίσης χθες μετά το ρεπορτάζ της «Ε» και ο ιδιοκτήτης της μάντρας των παροπλισμένων λεωφορείων στην Ανδραβίδα, εντός των οποίων διέμεναν κάτω από άθλιες συνθήκες δεκάδες Βούλγαροι εργάτες με τις οικογένειές τους.
«Εχθρός» τα ΜΜΕ
Ομως παρά τις δεκάδες ποινικές διώξεις και τις παραπομπές στη Δικαιοσύνη, η περιοχή εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να αποτελεί απαγορευμένο χώρο για τους δημοσιογράφους, τους οποίους μάλιστα οι τσιφλικάδες της φράουλας δεν διστάζουν να απειλήσουν και να προπηλακίσουν, καθώς η εκμετάλλευση των αλλοδαπών εργατών γης συνεχίζεται στον ίδιο ρυθμό.
Οπως κατήγγειλε στην «Ε» ο διευθυντής της τοπικής εφημερίδας «Αυγή» του Πύργου Ηλείας, Ανδρέας Καπογιάννης, πριν από μερικές ημέρες προσπαθώντας να κάνει ρεπορτάζ στην περιοχή, παρακολουθήθηκε αρχικά από δύο αυτοκίνητα και στη συνέχεια άγνωστοι του απαγόρευσαν να κινείται σε δημόσιο αγροτικό δρόμο και τον ανάγκασαν με γκανγκστερικό τρόπο να φύγει από την περιοχή.
Επίθεση από φραουλοπαραγωγούς είχε δεχθεί και τηλεοπτικό συνεργείο του Αντέννα, από το οποίο απέσπασαν την κάμερα, προπηλάκισαν τον εικονολήπτη και τον δημοσιογράφο και προξένησαν ζημιές στο αυτοκίνητό τους. Για το περιστατικό βρίσκεται σε εξέλιξη έρευνα από την εισαγγελία της Αμαλιάδας.
Οπως έγινε γνωστό, για την υπόθεση του «κράτους της Μανωλάδας» ζήτησε και έλαβε γραπτή ενημέρωση από την Εισαγγελία της Αμαλιάδας ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου.

http://mnodaros.blogspot.com
nodaros@enet.gr

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 15.4.2009

Κυριακή, 5 Απριλίου 2009

Προσοχή φοράνε κουκούλα!

Εργαζόμενες/οι! Αφού μας ξεζουμίσανε τα τελευταία χρόνια για να αυξήσουν τα κέρδη τους, αφού ρούφηξαν τον ιδρώτα και το αίμα μας και οποιαδήποτε δημιουργική ικανότητα μας μέσα στη δουλειά με την αγαστή συμπαράσταση των συνδικαλιστικών ηγεσιών ( Γ.Σ.Ε.Ε, Α.Δ.Ε.Δ.Υ, Π.Α.Μ.Ε ), πετώντας μας ψίχουλα για να συντηρήσουν την εργατική μας δύναμη τώρα μας πετάνε σα στυμμένες λεμονόκουπες.
Τώρα δε μπορούν να διαχειριστούν τις αντιφάσεις που γεννά το ίδιο τους το σύστημα. Έσπασε η ιλουστρασιόν βιτρίνα του καπιταλισμού και άφησε να αναδυθεί όλη η ταξική και γραφειοκρατική του δυσοσμία. Ο καπιταλισμός πάντα βρισκόταν σε κρίση. Απλώς τώρα έγινε πιο ορατή και καμία και κανείς δε μπορεί έστω να προσποιηθεί ότι δεν τη βλέπει. Τότε μας υποσχόντουσαν κατανάλωση, ευμάρεια και ευημερία. Τώρα μας καλούν να πληρώσουμε για τη σωτηρία τους.
Η ανεργία δεν είναι μία απλή δυσλειτουργία του καπιταλισμού. Είναι ένα σύμπτωμα σύμφυτο στην ουσία του. Η ανεργία είναι αυτή που τρέφει και συμβάλλει στη διατήρηση της εκμετάλλευσης και της κυριαρχίας. Χωρίς αυτή πώς θα υπήρχαν άλλωστε οι εφεδρικοί του στρατοί που τόσο τους χρειάζονται; Και δε φτάνει μόνο η ανεργία, αλλά και οι ήδη υπάρχουσες εργασιακές σχέσεις ελαστικοποιούνται και οδηγούμαστε όλες και όλοι σε ένα νέο βάρβαρο εργασιακό Μεσαίωνα. Τα παραδείγματα από την επικαιρότητα είναι πολλά. Μαζικές απολύσεις( που αγγίζουν σε μερικούς κλάδους το 50% του εργατικού δυναμικού π.χ. κατασκευές), η εφαρμογή του μειωμένου ωραρίου στις βιομηχανίες της Βόρειας Ελλάδας, το νέο χαράτσι για τους δημόσιους υπαλλήλους-έκτακτη εισφορά μισού μισθού, η εξίσωση προς τα πάνω των ορίων συνταξιοδότησης αντρών-γυναικών καθώς και το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου.
Η επίθεση του καθεστώτος ξεκινά από την τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς και φτάνει μέχρι τις ελευθερίες και τα δικαιώματα. Η απάντηση στη διεκδίκηση των εργασιακών αυτονόητων είναι το βιτριόλι. Η απάντηση στη διεκδίκηση των πολιτικών αυτονόητων είναι το ιδιώνυμο και η περιύβριση Αρχής. Αυτός άλλωστε ήταν και είναι ο απώτατος τους στόχος. Να φοβόμαστε ακόμα και να εκφράσουμε λόγο για αυτά που μας ανήκουν στο οικονομικό και το πολιτικό πεδίο.
Εάν νομίζουν ότι η ιστορία τελείωσε πλανώνται πλάνην οικτράν. Ο καπιταλισμός δε διορθώνεται, ανατρέπεται!

• Να ανατρέψουμε τους αντεργατικούς νόμους
• Να απαγορευθούν οι απολύσεις
• Αυτοοργάνωση στους χώρους δουλειάς
• Οριζόντιος συντονισμός των πρωτοβάθμιων σωματείων
• Καμιά ανοχή στα νέα ιδιώνυμα και την περιύβριση αρχής

Η Διεθνής Αμνηστία για την Κούνεβα


Το ελληνικό τμήμα της Διεθνους Αμνηστίας προώθησε την υπόθεση της Κωνσταντίνας ως international petition. Αυτό σημαίνει ότι θα γίνει συλλογή υπογραφών σε παγκόσμιο επίπεδο προκειμένου να ασκηθούν πιέσεις στις ελληνικές αρχές για απόδοση δικαιοσύνης. Είναι πολύ σημαντικό να συγκεντρωθούν τουλάχιστον 10.000 υπογραφές μέχρι την εργατική Πρωτομαγιά, ημερομηνία που θα παραδοθούν στον Υπουργό Εσωτερικών της Ελλάδας.


Υπογράφουμε στο http://www.amnesty.org.gr/kouneva.htm

Κινηματογραφικές Βραδιές- ΕΛΜΕ Ν.Ηλείας: Το Κύμα


Το Κύμα (Die Welle) του Dennis Gansel προβάλεται την Τρίτη 7 Απριλίου και ώρα 21:00 στο Θέατρο Απόλλων.


Σύνοψη ταινίας:


Ένα πείραμα σε ένα σχολείο της Γερμανίας ξεκινά με τις καλύτερες των προθέσεων, αλλά εξελίσσεται σε κάτι άγριο και βίαιο. Ο Ράινερ Βένγκερ, καθηγητής Λυκείου με αναρχικό παρελθόν και πρωτοποριακές ιδέες για την εκπαίδευση, αναλαμβάνει, στο πλαίσιο του μαθήματος της πολιτικής θεωρίας, να διδάξει στους φοιτητές του για την τυραννία. Ο ίδιος, βέβαια, θα προτιμούσε να αναλάβει να μιλήσει για την αναρχία, αλλά σε αυτό τον έχει προλάβει ένας αυστηρός καθηγητής της παλιάς σχολής. Προκειμένου, λοιπόν, να κάνει το μάθημα πιο ενδιαφέρον και με αφορμή το σχόλιο ενός μαθητή του πως «δεν μπορεί σήμερα να ξαναυπάρξει φασισμός, σοφίζεται ένα παιχνίδι ρόλων: Ο ίδιος αναλαμβάνει το ρόλο του ηγέτη και οι μαθητές του το ρόλο των ακολούθων του. Οι τελευταίοι ανταποκρίνονται με ενθουσιασμό στις ανάγκες του «ρόλου». Πειθαρχούν με χαρά σε μια σειρά κανόνων συμπεριφοράς, ονοματίζουν την μικρή κοινωνία τους «Το κύμα», φορούν ένα είδος ενιαίας στολής, επινοούν έναν κοινό χαιρετισμό, φιλοτεχνούν ένα διακριτικό σήμα, μαθαίνουν τελικά να αντιλαμβάνονται ο ένας τον άλλο ως μέλη μιας εκλεκτής ομάδας, όπου όλοι είναι ίσοι με όλους. Ο Μάρκο, γιος διαλυμένης οικογένειας, είναι ίσος επιτέλους με τον πλούσιο συμμαθητή του. Η ντροπαλή, συνεσταλμένη Λϊζα είναι ίση επιτέλους με τα άλλα, δημοφιλή κορίτσια. Ο Τιμ, που βρισκόταν πάντα στο περιθώριο και κινούνταν καμιά φορά και εκτός νόμου, μπαίνει επιτέλους στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος και αισθάνεται χρήσιμος. Ο Ντένις, που ασχολείται ερασιτεχνικά με το θέατρο και αναζητά διαρκώς το νόημα, διοχετεύει επιτέλους κάπου το πάθος του. Ένας μαθητής Τούρκικης καταγωγής είναι ίσος με τον Γερμανό. Μόνο που αν για τα μέλη της ομάδας όλα φαίνονται σωστά, όσοι βρίσκονται στην απ' έξω δείχνουν την δυσπιστία, αν όχι την αγωνία τους. Πρώτες πρώτες, η σύζυγος του Ράινερ, και αυτή καθηγήτρια στο ίδιο σχολείο, αλλά και η νεαρή Κάρο, το κορίτσι του Μάρκο που βρέθηκε στην ομάδα, εξοστρακίστηκε γιατί αρνήθηκε να φορέσει το ίδιο λευκό πουκάμισο με τους υπόλοιπους και παλεύει να δείξει στους υπόλοιπους το πόσο επικίνδυνες είναι οι νέες ιδέες του. Κανείς όμως δεν μπορεί να σταματήσει το «Κύμα» και την καταστροφή που φέρνει μαζί του…Η ταινία βασίστηκε στο ομότιτλο βιβλίο του Martin Rhue (λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Todd Strasser), υποχρεωτικό ανάγνωσμα σε πολλά σχολεία της Γερμανίας, που με τη σειρά του είναι εμπνευσμένο από πραγματική ιστορία. Το 1967, ένας καθηγητής ιστορίας στο Λύκειο Cubberley του Πάλο Άλτο με το όνομα Ron Jones εφάρμοσε ένα αντίστοιχο πείραμα στους μαθητές του. Όταν, κατά τη διάρκεια ενός μαθήματος όπου δίδασκε για τον Εθνικό Σοσιαλισμό, ένας μαθητής του τον ρώτησε για το πώς θα μπορούσε ο λαός της Γερμανίας να αγνοεί για τη σφαγή του Εβραϊκού πληθυσμού, ο καθηγητής δεν μπόρεσε να απαντήσει. Αντ' αυτού όμως, αποφάσισε να δώσει μια μικρή γεύση από τις συνθήκες της εποχής που μελετούσαν. Έτσι, οργάνωσε την τάξη σε μια ομάδα (με το κάθε άλλο παρά αθώο όνομα «το Τρίτο Κύμα», μια άμεση αναφορά στο Τρίτο Ράιχ), πρότεινε σκληρά κανονιστικά μέτρα και εφάρμοσε σε λίγη ώρα ένα μικρό πρόγραμμα αυστηρής πειθαρχίας μέσα στην τάξη, έκπληκτος με την προθυμία με την οποία τον υπάκουαν οι μαθητές του. Το όλο εγχείρημα, που θα κρατούσε μία μόλις μέρα, εξαπλώθηκε ραγδαία σε όλο το σχολείο, όσοι είχαν αντίθετη γνώμη γνώριζαν έναν άτυπο αποκλεισμό, τα μέλη της πρώτης ομάδας άρχιζαν να κατασκοπεύουν το ένα το άλλο, και όσοι αρνούνταν να συμμορφωθούν έπεφταν θύματα βίας. Ο Jones κλήθηκε να επιβάλλει την τάξη μετά από πέντε μέρες. Και τα κατάφερε...
Πηγή: www.myfilm.gr